طفلی که از کسب #تجربه‌ های جدید دوری می‌گزیند «دیرجوش» نامیده شده است. این توصیف بسیار مفید است. فرد باتجربه‌ای که در تماس با کودکان زیادی است توضیح می‌دهد: اگر به کودک #دیرجوش آمادگی و #حمایت کافی برای کسب تجربه‌های جدید داده شود او می‌تواند مانند هر کودک دیگری با #شادی و #موفقیت با موقعیت‌های جدید خو بگیرد. درهرصورت این واقعیت را نباید فراموش کرد که اگر #کودک_دیرجوش را به خاطر عدم واکنش سریع، تحت فشار قرار دهیم يا از او #انتقاد کنیم او احتمالا بیشتر به دامان پدر و مادر پناه خواهد برد و از #اجتماع کناره گیری خواهد کرد و شاید با #احتیاط و #ترس بیشتری عمل کند. چنانچه احساس کردید فرزندتان گاهی یا هميشه دیرجوش است؛ زمانی صرف کنید تا دریابید کسب چه نوع تجربه‌ای برای کودک مشکل‌ترین نوع تجربه است. بیشتر کودکان، اگر مکرراً در موقعیت معینی قرار داده شوند، به سرعت بیشتری احساس #آرامش خواهند کرد. چنانچه مکرراً در منزل دوستی به دیدن او بروید، کودک برای شروع بازی به وقت کمتری نیاز خواهد داشت. اغلب کودکان به گروه‌های کوچک، زودتر از گروه‌های بزرگ ملحق می‌شوند و اغلب با بزرگسالی که برای نشان دادن واکنش به آنان فشار وارد نمی‌آورد، بهتر #تعامل دارند. اگر پدر و مادر کودکان دیرجوش، درباره مکانی که خواهند رفت، افرادی که در آنجا حضور خواهند داشت و اتفاقاتی که در آنجا پیش خواهد آمد، با کودکان صحبت کنند، به آنان کمک کرده‌اند. کودک دیرجوش حتی در محل زندگی خودش برای ملاقات افراد و تجربه‌های جدید به آمادگی نیاز دارد. آنچه شاید مهم‌تر از بقيه موارد باشد این است که کودکی که از تجربه‌های جدید دوری می‌گزیند، نیازمند حمایت و درک والدین خود است. لازم است کودک احساس کند والدینش برای او ارزش قائلند و از بی‌رغبتی او #ناراحت و #شرمنده نیستند. اگر والدین احساس خوب و درستی نسبت به او داشته باشند، او نیز احساس خوبی نسبت به خود خواهد داشت و به‌تدریج اعتماد به‌ نفسی را که لازمه روبه‌رو شدن با تجربیات جدید است به‌دست خواهد آورد. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک "منبع: کتاب کلیدهای رفتار با کودک یک ساله " : https://www.bamano.life/post/20318

#کودک_نوپا، در طول دومین سال زندگی، قدرت یادگیری با افزایش مهارت در استفاده از دست‌ها و مچ‌ها، هم‌زمان با گسترش مهارت‌های انجام کارهای حساس و دقیق، افزايش می‌یابد. او درحالی‌که #اسباب‌_بازی‌هایش را در ظرف می‌گذارد و یا از آن بیرون می‌آورد، در ضمن اینکه توپ‌ها و مکعب‌های خود را به این طرف و آن‌طرف می‌زند یا پرت می‌کند با ساختن برج‌هایی که سرپا می‌مانند یا فرو می‌ریزند خواص #فیزیکی دنیای خودش را کشف می‌کند. درک مفاهیمی نظیر: #خشن و #نرم، بزرگ و کوچک، پر و خالی را کودک با به کارگیری عضلات ظریفش و لمس کردن درمی‌یابد. او همچنین به‌تدریج با عقاید شما آشنا می‌شود. چنانچه او «نه»های زیادی بشنود یا دریابد از لمس کردن هر آنچه میل دارد منع شده است، ممکن است این احساس در او به‌ وجود آید که تلاش کنجکاوانه او مطبوع طبع و مورد پذیرش شما نیست. اگر با در اختیار قرار دادن اشیای #ایمن ولی تحریک‌کننده، او را به فعالیت‌های مختلف تشویق کنید تنها علاقه او را برای یادگیری تحریک کرده‌اید بلکه به‌عنوان یک #پاداش اضافی، درخواهید یافت زمان #بازی او افزایش یافته است و شما چند دقیقه وقت اضافی برای خود خواهید داشت! در طول این سال از عمر کودک، متوجه خواهید شد کودکتان در به‌کارگیری اشیای کوچک دارای مهارت بیشتری شده است. یکی از بهترین اسباب‌بازی‌ها برای کودک یک‌ساله، #مکعب‌های ۴ سانتی متری با رنگ‌های غیرسمی است. کودک یک‌ساله دارای قدرت دید و درک لازم برای قرار دادن یک مکعب روی مکعب دیگر است. او دهانش را به‌ عنوان یک #اندام_حسی به کار می‌برد. بنابراین بیشتر اسباب‌بازی‌ها و سایر اجسامی را که در اختیار دارد با دهانش مزه مزه می کند. والدین کودک یک‌ساله از اينکه کودکشان «همه چیز را به دهان می‌برد» ناراحت می‌شوند. اما اين کار عملی است که هر کودک عادی باید انجام بدهد. خالی کردن ظروف فعالیت عادی کودک است. هم‌زمان با رشد فکری کودکتان او شروع به چیدن مکعب‌ها و سایر اسباب‌بازی‌ها خواهد کرد که انعکاس دهنده افزايش مهارت‌های ادراکی اوست. او ممکن است مکعب‌ها را روی هم بچیند يا آن‌ها را به‌صورت نمادین به‌عنوان خانه یا قطعه‌ای از لوازم خانه برای یک عروسک به‌کار ببرد. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک " منبع: کلید های رفتار با کودک یک ساله - انتشارات صابرین " : https://www.bamano.life/post/20318

یکی از کارهای مهمی که کودک یک‌ساله‌تان در این سال انجام می‌دهد تمایل به #مستقل شدن از شماست. داشتن احساس خوب در کودک نسبت به خودش به‌عنوان یک فرد باارزش و #دوست‌_داشتنی به نحوه مراقبت و #محبت‌ های شما در زمان نوزادی بستگی دارد. اگر احساس نماید در محاصره بزرگسالان مهربان و قابل اعتمادی است که در هنگام نیاز به آن‌ها نسبت به او واکنش نشان می‌دهند، آموخته است که شخص بسیار مهمی است. اين احساس مهم بودن، پایه و اساس رشد و پیشرفت سالم روانی برای بقيه دوران زندگی او خواهد بود. تمام عشق و محبتی که در طول سال گذشته نثار فرزندتان کرده‌اید اینک او را در ایستادن بر پای خود توانا می‌کند. انديشه درباره تلاش یک کودک نوپا برای #استقلال هنگامی که او هنوز بسیار به والدینش نیازمند است، شاید به‌نظر نامعقول باشد، اما اگر عجز و ناتوانی او در زمان تولد را با توانایی‌های امروز او مقایسه کنید می‌توانید ببینید او هم‌ اینک تا حدود زیادی از شما مستقل شده است. به‌ تدریج که فرزندتان رشد می‌کند، نیاز او به استقلال موجب می‌ شود نسبت به افرادی که بیشترین تکیه‌گاه او هستند، رفتار متفاوتی داشته باشد. او در اغلب اوقات، به یک روش منفی، وجود خود را اثبات می‌کند. هنگامی که تلاش‌های بی‌وقفه برای مستقل شدن، او را از پای درمی‌آورند، برای جلب #حمایت #آغوش والدینش را می‌طلبد. ضرب‌المثلی می‌گوید «هنگامی که آرامش #باغ و #بوستان کافی نیست، همیشه مقابله با دنیا وجود دارد. هنگامی که مقابله با دنیا کافی نیست، همیشه آرامش باغ و بوستان وجود دارد.» #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک "منبع: کتاب کلید های رفتار با کودک یک ساله " : https://www.bamano.life/post/20318

بسیاری از #آغوشی‌ ها راحت و مناسب نیستند و به گونه‌ای نوزاد را روی بدن مادر قرار می‌دهند که در وضعیت غیرطبیعی قرار می‌گیرد و #محدودیت حرکت دارد. این نوع آغوشی‌ها، وزن نوزاد را در یک سمت بدن مادر می‌اندازند و #فشار زیادی را به #گردن، #شانه و عضلات کمر او وارد می سازند به همین دلیل هم مادران آن را کنار می‌گذارند و به استفاده از #کالسکه روی می‌آورند. آغوشی «نگهدارنده نوزاد روی شانه» مدلی از آغوشی است که اين وسیله دو حلقه قابل حمل دارد و هر فردی، با توجه به قد و قامت خود می‌تواند اندازه آن را تغییر دهد. وجود لایی در این نوع آغوشی و پخش شدن وزن نوزاد در تمام سطح آن سبب می‌شود که مادر و نوزاد تمام روز، احساس راحتی و #آرامش کنند. اين وسیله برای کودکان تازه متولد شده تا چهار ساله قابل استفاده است. قابل ذکر است که در برخی از آنها لایی وجود نداره پس راحتی کمتری نسبت به آغوشی‌های لایه‌دار دارند، اما برای کسانی که استفاده از آغوشی حلقه‌دار مشکل است، این وسیله مناسب به نظر می‌رسد. در نوع دیگری از آغوشی نوزاد خیلی پایین قرار می‌گیرد و استفاده از آن برای افراد بلندقد راحت‌تر است. وقتی آغوشی را تهیه کردید، چند روز اول در منزل از آن استفاده کنید و سپس نوزاد خود را با آن بیرون ببرید. حالات مختلف قرارگیری آغوشی را به روی بدنتان امتحان کنید و آن را در حالتی که مناسب‌تر است تنظیم نمایید. نوزاد وقتی در آغوشی قرار می‌گیرد همکاری بیشتری با مادر خواهد داشت و هر دو آنها از قدم زدن در اطراف منزل لذت خواهند برد. همه آغوشی‌ها دستورالعمل استفاده دارند. به من اعتماد کنید و بدانید که ناراحتی ها و ناپختگی‌های ابتدایی در مورد استفاده از این وسیله خیلی زود از بین خواهد رفت و پس از مدتی ناباورانه درمی‌یابید که زندگی بدون اين وسیله امکان‌پذیر نخواهد بود. #مراقبت_از_کودک #مراقبت_جسمی_کودک "منبع: فرزند شاد - انتشارات صابرین" : https://www.bamano.life/post/19790

اگرچه #اولین_قدم فرزندتان از نظر احساسی برای شما اهمیت فراوانی دارد ولی زود به‌ راه افتادن يا تاخیر در آن اثری در موقعیت‌های آتی کودک ندارد. یک کودک سالم معمولاً بین سنین نه تا هفده‌ماهگی شروع به راه رفتن می‌کند. یک کودک دوازده‌ماهه معمولی «تاتی کردن» یعنی #قدم_برداشتن با کمک گرفتن از اشیائی مانند یک #میز کوتاه یا لبه یک #صندلی را می‌آموزد. اگر برای #راه_رفتن مجبور باشد دست‌هایش را بالا بگیرد شاید هنوز نتواند درحالی‌که دست‌های شما را گرفته است راه برود. قبل از برداشتن #اولین_گام لازم است کودک ایجاد #تعادل و پایداری روی بدن و پاهایش را بیاموزد. اغلب کودکان از این طریق می‌توانند وضعیت‌هایی را که بیشتر احساس #امنیت می‌کنند، بیابند. تا زمانی که کودکتان آمادگی لازم را برای راه رفتن به دست نیاورده هیچ گونه کمکی از دست شما برنمی‌آید. زمان راه افتادن کودک به رشد عوامل درونی او بستگی دارد و نه عوامل بیرونی. توجه کنید تا هنگامی که کودک آمادگی لازم را برای راه رفتن به‌دست نیاورده، او را مجبور به انجام چنین کاری نکنید، کاملاً او را از شکست در این تجربه برحذر بدارید. هیچ دلیلی وجود ندارد به والدینی که کودکشان دیر به راه می‌افتد گفته شود از #بغل کردن کودکشان خودداری کنند تا #تنبل بار نیاید. به‌ هر صورت پدر یا مادر می‌توانند از تلاش‌های کودک برای یادگیری راه رفتن به نحوی که #اعتماد_به‌_نفس مداومی به‌وجود بیاورند، #حمایت کنند. وقتی کودکتان سعی می‌کند سرپا بایستد، تاتی تاتی کند و راه برود، می‌توانید محیط امنی همراه با کشف، #تشویق و #دلگرمی #آرامش‌_بخش و واکنشی که بازتاب لذت او از این دستاوردش باشد در اختیار او قرار دهید. هنگامی که کودک بدون دست گرفتن به چیزی، به‌طور مستقل اولین گام‌های خود را برمی‌دارد؛ و تلوتلو خوران با پاهای گشاده و راه رفتن #اردک‌ وار تابلویی از راه رفتن کودک نوپا را به‌وجود می‌آورده شما درخشش شوق و ذوق را در صورت او مشاهده خواهید کرد. پس از مدتی شاهد دست و پنجه نرم کردن او برای برداشتن گام‌های محکمی که بیش‌ از حد تحمل و توان جسمانی اوست، خواهید بود. کودک یک‌ ساله تازه به‌راه افتاده، ممکن است به خوابیدن، خوردن یا بازی با اسباب‌بازی مورد علاقه‌اش - اگر این کارها به منزله #اتلاف_زمان تمرین راه رفتن برای او باشد - بی میل شود. خلق او ممکن است شکننده و از تلاش برای مهارت یافتن در انجام کار خسته و آزرده شود. البته هم‌زمان با رشد مهارت‌ها، خلق و خوی او نیز بهبود خواهد یافت. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک " منبع: کلید های رفتار با کودک یک ساله - انتشارات صابرین " : https://www.bamano.life/post/20318

تغییرات فیزیکی، رشدی و عاطفی که در کودک دوازده تا بیست و چهارماهه پیش می‌آید، ممکن است برای هر پدر یا مادری، #تغذيه کودک را به یک مسئله تبدیل کند. بسیاری از والدین از نوع واکنش و تغییر #اشتها و الگوهای تغذیه‌ای مورد انتظار در طول دومین سال زندگی طفل، اطلاع کافی ندارند. کودکی که توقع می‌رود با میل و اشتیاق به غذا خوردن واکنش نشان دهد، تبدیل به کودکی سرسخت و لجوج نسبت به این امر می‌شود. احساس رضایتی که شاید از خوش‌اشتهایی کودکتان داشته‌اید، ممکن است با مشاهده بی‌نظمی در خوردن و غیرقابل پیش‌بینی شدن اشتهای او از بین برود. اگر سعی کنید کودک در حال #رشد خود را مانند یک نوزاد تغذیه کنید، عملاً با مخالفت او مواجه می‌شوید. چون در طول روز چندین بار به کودک خود غذا می‌دهید، الگوهایی که ایجاد می‌کنید، همراه با رشد نظر او نسبت به غذا خوردن، اهمیت زیادی خواهند داشت. آنچه فرزندتان به‌عنوان یک طفل درباره غذا خوردن می‌آموزد بر چگونگی تغذيه او به‌عنوان کودکی بزرگ‌تر و نیز بعدها به‌عنوان یک فرد #بالغ اثر خواهد گذاشت. همچنین در این سن، کودک میل دارد در غذا دادن به خودش همکاری فعال داشته باشد. نیاز کودک به استفاده از دست‌ها و مهارت یافتن در انجام حرکات دقیق و ظریف و تنظیم کار هماهنگ ماهیچه‌های کوچکش، او را مصمم می‌کند شخصاً غذا بخورد؛ آن هم با #انگشت‌ هایش و گاهی نیز با یک #قاشق. حتی اگر بسیار #گرسنه باشد، خوردن قطعات بسیار ریز غذایی را که شخصاً می‌تواند به دهان برد به قاشق بزرگ پر از غذایی که شما به او پيشنهاد می‌کنید، ممکن است ترجیح بدهد. چنانچه بتوانید قطعات کوچک غذا را به اندازه‌ای که بتواند با دست میل کند، جلویش بگذارید، به‌صورتی که احساس کند شخصا غذا می‌خورد احتمالاً در حالی‌ که سرگرم است به شما اجازه می‌دهد گاه‌گاهی قاشقی غذای دیگر به او بدهید. اگر به‌صورت غیر رسمی ولی مشتاقانه یاریگر او باشید، کودکتان از اينکه به شما اجازه می‌دهد در غذا خوردن کمکش کنید، لذت می‌برد؛ همان‌طور که به شما اجازه می‌دهد با او و #اسباب‌_بازی‌ هایش بازی کنید. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک " منبع: کلید های رفتار با کودک یک ساله - انتشارات صابرین " : https://www.bamano.life/post/20318