در این سال از زندگی، روزی کودک یک‌ساله‌تان به شما می‌نگرد و می‌گوید «نه!». او احتمالا از ماه‌ها پیش به روش‌های غیرکلامی به شما «نه» می‌گفته است. آیا اولین باری را که قاشق پر از غذایی به دهانش بردید و او روی برگرداند، به‌خاطر می‌آورید؟ این عملی است که همه ما می‌دانیم به معنی «نه!» است. به‌محض اینکه کودک یک‌ساله‌تان بتواند «نه» بگوید، احتمالا با افزایش تعداد مواردی که او در مقابل شما مقاومت می‌کند روبه‌رو خواهید شد. برای تعریف این نوع مقاومت  اصطلاح #رفتار_مقابله_گرانه به کار می‌رود چون گاهی والدین احساس می‌کنند، در مقابل هر پیشنهادی، کودک به انجام خلاف آن تمایل دارد. نیازی نیست درباره موضوعات بی‌اهمیت، به جنگ و جدال بپردازید. اگر کودکتان را وادار کنید تسلیم شود او #عصبانی‌ تر شده و #مقابله‌_به_مثل بیشتری خواهد نمود و چنانچه شما تصمیم به #تسلیم شدن بگیرید، به‌خاطر نحوه طرح موضوع در ابتدای کار احساس حماقت خواهید کرد. برای پیشگیری از برخوردهای شدید، دادن #حق_انتخاب بین دو مورد به کودک، یکی از راهبردهای مهم تلقی می‌شود. به‌جای پرسش «شیر میل داری؟» بپرسید. «شیر را در فنجان قرمز می‌خواهی یا آبی؟» از او نخواهید انتخاب بی‌دلیل انجام دهد: «دلت می‌خواهد همین الان بخوابی یا بعدا؟» پرسیدن چنین مطلبی از یک کودک بسیار #خسته و #بدخلق عادلانه نیست. چنانچه والدین بتوانند با #منفی‌_گرایی کودکشان به‌طور عادی رفتار کنند، متوجه خواهند شد که #خونسرد بودن در هنگام روبه رو شدن با #طغیان و #سرکشی، آسان‌تر خواهد بود. وقتی یک‌ساله ی شما کلمه «نه!» را بر زبان می‌راند، ببینید آیا واقعاً در مقابل چیزی که حق مقاومت دارد ایستادگی می‌کند؟ اگر از خوردن پوره‌اش یا پوشیدن #جوراب‌ های صورتیش، یا #بوسیدن عمه اش خودداری می‌کند، به تمایل او #احترام بگذارید. اما اگر از نشستن روی صندلی مخصوص بچه در #اتومبیل، تعویض پوشک یا بر زمین گذاشتن #قیچی‌ ای که در کشوی میز تحریر پیدا کرده است مقاومت کند، شما باید در مقابل او محکم و #ثابت‌_قدم باشید. در چنین حالاتی، حفظ #آرامش بدون توجه به نوع موضوع، مفید و موثر خواهد بود. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک "منبع: کتاب کلید های رفتار با کودک یک ساله " : https://www.bamano.life/post/20318

بعد از یک‌ساله شدن فرزندتان، متوجه خواهید شد الگوهای #خواب او به‌طور فزاینده‌ای منظم می‌شوند، کودک یک‌ساله در هر ۲۴ ساعت حدود ۱۳-۱۴ ساعت خواهد خوابید. کودک یک‌ساله، به‌طور طبیعی ۱۰-۲ ساعت در طول شب می‌خوابد و در طول روز دو نوبت #خواب_کوتاه خواهد داشت. اولین مرحله خواب حدود دو ساعت بعد از #بیدار_شدن در صبح و دومین مرحله خواب در بعدازظهر است. گاهی در طول این سال، کودک ممکن است صبح بیدار بماند ولی در بعد از ظهر به مدت طولانی بخوابد. در زمان رسیدن به دومین جشن تولدش، نیاز کلی او به خواب به‌ اندازه سابق يا کمی کمتر خواهد بود ولی احتمالاً در بعد ازظهر یک خواب یک تا سه‌ساعته خواهد داشت. این مقدار، میانگین خواب مورد نیاز است، درحالی‌که بعضی کودکان کمتر و عده‌ای بیشتر از بقیه به خواب احتیاج دارند. درهرصورت کودکانی که به اندازه کافی نمی‌خوابند، اغلب #بدخلق و بهانه گیر می‌شوند، نه #خسته. اگر به نظر می‌رسد کودکتان به خواب کمتری نیاز دارد ولی غالبا بدخلق است، شاید لازم باشد به #عادات_خواب او نگاهی بیندازید. برای اينکه کودک به اندازه کافی بخوابد و از الگوهای خواب خوبی برخوردار شود باید کارهای عادی شب را طوری برنامه‌ریزی کنید که به #آرامش او لطمه‌ای نزند و او را برای رفتن به #رختخواب آماده کنید. اگر کودکان زمان خواب مشخصی داشته باشند بهتر می‌خوابند. سعی کنید زمانی را برای خواب انتخاب کنید که هم برای شما و هم برای کودکتان مناسب باشد. والدین شاغلی که در طول روز از کودکانشان دور هستند، در مقایسه با والدینی که در طول روز می‌توانند کودکانشان را ببینند، غالبا میل دارند فرزندشان مدت بیشتری بیدار بماند. به‌هرحال کودکی که تا دیروقت بیدار می‌ماند از شدت #خستگی زیاد #تحریک‌_پذیر و #عصبانی می‌شود. برای پیشگیری از چنین حالتی به سرنخ‌هایی که کودک می‌دهد توجه کنید؛ اگر چشم‌هايش را می‌مالد یا #سست و #بی‌_حال به‌نظر می‌رسد، کودک برای خواب آماده است، حتی اگر بعد از وقوع چنان حالاتی بعد از مدت کوتاهی مجددا تجدید قوا کند و سرحال و #قبراق شود. #مراقبت_از_کودک #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک " منبع: کلید های رفتار با کودک یک ساله - انتشارات صابرین " : https://www.bamano.life/post/20318

به یاد داشته باشید اغلب کودکان یک‌ساله پر سروصدا و #هیجان‌_زده هستند و اگرچه رفتار آنان گاهی ناخوشایند است، اما این واکنش‌های شدید، خیلی غیرعادی نیستند. بعضی اوقات کودک یک‌ساله ملایمی که معمولاً به اندازه سایر همسالانش #عصبانی و ناراحت نمی شود ممکن است به گونه دیگری رفتار کند. کودک شما چه #احساساتی باشد و چه دارای خلق و خوی ملایم، مهم‌ترین وظیفه شما به‌عنوان والدین، آموختن واکنش به احساساتی است که او برای ابراز وجود به کار می‌برد که البته همیشه کار ساده‌ای نیست. اگر کودکتان بسیار #پرتنش و احساساتی است، همیشه قادر به درک احساس او نخواهید بود. او ممکن است در زمان #عصبانیت يا ناراحتی فریاد بزند چون از نظر او چیز بسیار ناراحت‌کننده‌ای اتفاق افتاده است. همچنین ممکن است وقتی کمی عصبی است از مسئله‌ای که اصلاً مشکل اساسی به‌نظر نمی‌رسد، ناراحت باشد، #فریاد بزند. شما باید سعی کنید زمانی که او واقعاً تحت فشار است آرام واکنش نشان دهید اما هنگامی که دچار هیجان کاذب است، سرکشی و طغیان‌های او را کم اهمیت تلقی کنید يا نادیده بگیرید. در تلاش برای توضیح و تشریح واکنش‌های او، ممکن است دچار اشتباهات زیادی بشوید، اما هرچه با دقت بیشتری رفتارهای او را مورد مشاهده قرار دهید، واکنش بهتری می‌توانید نشان دهید. اگر کودکتان دارای خلق و خوی بسیار ملایمی است کنار آمدن با او بسیار ساده‌تر از کودک احساساتی است. اما او در هرحال به کمک شما احتیاج خواهد داشت، چون به اندازه سایر کودکان #پر_سروصدا یا #مطالبه‌_گر نخواهد بود. شما برای برآورده کردن نیازهایش در منزل و در دنیای خارج از خانه، باید به او کمک کنید. کودک ملایم گاهی از طرف والدین یا سایر بزرگ‌ترها نادیده گرفته می‌شود. #آموزگار ممکن است از او به‌عنوان «دانش آموزی که اصلاً دردسری ندارد» یاد کند و همین مسئله سبب شود کودک در کلاس توجه لازم را دریافت نکند، چون کودکانی که بسیار احساساتی و پر سروصدا هستند تمام توجه آموزگار را جلب می‌کنند. در این سن، نمی‌توانید به او بیاموزید #جسور و #پرمدعا باشد، بلکه شما باید به‌جای او #سمج و #پرجرئت باشید. با بالا رفتن سن کودک می‌توانید به او بیاموزید #استوار و #راسخ باشد و از #حقوق خودش دفاع کند، حتی اگر این کار را با روش آرام مخصوص به خودش انجام دهد. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک "منبع: کتاب کلید های رفتار با کودک یک ساله " : https://www.bamano.life/post/20318

بسیاری از #آغوشی‌ ها راحت و مناسب نیستند و به گونه‌ای نوزاد را روی بدن مادر قرار می‌دهند که در وضعیت غیرطبیعی قرار می‌گیرد و #محدودیت حرکت دارد. این نوع آغوشی‌ها، وزن نوزاد را در یک سمت بدن مادر می‌اندازند و #فشار زیادی را به #گردن، #شانه و عضلات کمر او وارد می سازند به همین دلیل هم مادران آن را کنار می‌گذارند و به استفاده از #کالسکه روی می‌آورند. آغوشی «نگهدارنده نوزاد روی شانه» مدلی از آغوشی است که اين وسیله دو حلقه قابل حمل دارد و هر فردی، با توجه به قد و قامت خود می‌تواند اندازه آن را تغییر دهد. وجود لایی در این نوع آغوشی و پخش شدن وزن نوزاد در تمام سطح آن سبب می‌شود که مادر و نوزاد تمام روز، احساس راحتی و #آرامش کنند. اين وسیله برای کودکان تازه متولد شده تا چهار ساله قابل استفاده است. قابل ذکر است که در برخی از آنها لایی وجود نداره پس راحتی کمتری نسبت به آغوشی‌های لایه‌دار دارند، اما برای کسانی که استفاده از آغوشی حلقه‌دار مشکل است، این وسیله مناسب به نظر می‌رسد. در نوع دیگری از آغوشی نوزاد خیلی پایین قرار می‌گیرد و استفاده از آن برای افراد بلندقد راحت‌تر است. وقتی آغوشی را تهیه کردید، چند روز اول در منزل از آن استفاده کنید و سپس نوزاد خود را با آن بیرون ببرید. حالات مختلف قرارگیری آغوشی را به روی بدنتان امتحان کنید و آن را در حالتی که مناسب‌تر است تنظیم نمایید. نوزاد وقتی در آغوشی قرار می‌گیرد همکاری بیشتری با مادر خواهد داشت و هر دو آنها از قدم زدن در اطراف منزل لذت خواهند برد. همه آغوشی‌ها دستورالعمل استفاده دارند. به من اعتماد کنید و بدانید که ناراحتی ها و ناپختگی‌های ابتدایی در مورد استفاده از این وسیله خیلی زود از بین خواهد رفت و پس از مدتی ناباورانه درمی‌یابید که زندگی بدون اين وسیله امکان‌پذیر نخواهد بود. #مراقبت_از_کودک #مراقبت_جسمی_کودک "منبع: فرزند شاد - انتشارات صابرین" : https://www.bamano.life/post/19790

اگرچه #اولین_قدم فرزندتان از نظر احساسی برای شما اهمیت فراوانی دارد ولی زود به‌ راه افتادن يا تاخیر در آن اثری در موقعیت‌های آتی کودک ندارد. یک کودک سالم معمولاً بین سنین نه تا هفده‌ماهگی شروع به راه رفتن می‌کند. یک کودک دوازده‌ماهه معمولی «تاتی کردن» یعنی #قدم_برداشتن با کمک گرفتن از اشیائی مانند یک #میز کوتاه یا لبه یک #صندلی را می‌آموزد. اگر برای #راه_رفتن مجبور باشد دست‌هایش را بالا بگیرد شاید هنوز نتواند درحالی‌که دست‌های شما را گرفته است راه برود. قبل از برداشتن #اولین_گام لازم است کودک ایجاد #تعادل و پایداری روی بدن و پاهایش را بیاموزد. اغلب کودکان از این طریق می‌توانند وضعیت‌هایی را که بیشتر احساس #امنیت می‌کنند، بیابند. تا زمانی که کودکتان آمادگی لازم را برای راه رفتن به دست نیاورده هیچ گونه کمکی از دست شما برنمی‌آید. زمان راه افتادن کودک به رشد عوامل درونی او بستگی دارد و نه عوامل بیرونی. توجه کنید تا هنگامی که کودک آمادگی لازم را برای راه رفتن به‌دست نیاورده، او را مجبور به انجام چنین کاری نکنید، کاملاً او را از شکست در این تجربه برحذر بدارید. هیچ دلیلی وجود ندارد به والدینی که کودکشان دیر به راه می‌افتد گفته شود از #بغل کردن کودکشان خودداری کنند تا #تنبل بار نیاید. به‌ هر صورت پدر یا مادر می‌توانند از تلاش‌های کودک برای یادگیری راه رفتن به نحوی که #اعتماد_به‌_نفس مداومی به‌وجود بیاورند، #حمایت کنند. وقتی کودکتان سعی می‌کند سرپا بایستد، تاتی تاتی کند و راه برود، می‌توانید محیط امنی همراه با کشف، #تشویق و #دلگرمی #آرامش‌_بخش و واکنشی که بازتاب لذت او از این دستاوردش باشد در اختیار او قرار دهید. هنگامی که کودک بدون دست گرفتن به چیزی، به‌طور مستقل اولین گام‌های خود را برمی‌دارد؛ و تلوتلو خوران با پاهای گشاده و راه رفتن #اردک‌ وار تابلویی از راه رفتن کودک نوپا را به‌وجود می‌آورده شما درخشش شوق و ذوق را در صورت او مشاهده خواهید کرد. پس از مدتی شاهد دست و پنجه نرم کردن او برای برداشتن گام‌های محکمی که بیش‌ از حد تحمل و توان جسمانی اوست، خواهید بود. کودک یک‌ ساله تازه به‌راه افتاده، ممکن است به خوابیدن، خوردن یا بازی با اسباب‌بازی مورد علاقه‌اش - اگر این کارها به منزله #اتلاف_زمان تمرین راه رفتن برای او باشد - بی میل شود. خلق او ممکن است شکننده و از تلاش برای مهارت یافتن در انجام کار خسته و آزرده شود. البته هم‌زمان با رشد مهارت‌ها، خلق و خوی او نیز بهبود خواهد یافت. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک " منبع: کلید های رفتار با کودک یک ساله - انتشارات صابرین " : https://www.bamano.life/post/20318

در طول دوران نوزادی #دهان کودک اصلی‌ترین قسمت ایجاد لذت و #رضایت اوست. او از مکیدن سینه مادر یا #شيشه و نوشیدن #شیر گرم یا مکیدن انگشت‌ها یا شست خود لذت می‌برد. تقریباً با رسیدن به شش‌ماهگی، او وارد مرحله #دندان درآوردن می‌شود و علاوه بر خوشی و آرامشی که با مکیدن و از راه دهان به آن دست پیدا می‌کند از گاز زدن به اشیای اطراف خود هم لذت می‌برد. البته کودکان فقط برای #لذت و #آرامش هرچیزی را در دهان خود نمی‌گذارند، بلکه آنها از دهان خود برای #کشف کردن نیز استفاده می‌کنند. آنها با چشیدن اشیاء چیزهای مربوط به آنها را یاد می‌گیرند، حالت آنها را احساس و آنها را #آزمایش می‌کنند. تا رسیدن به سن دوسالگی کودک هر چیزی را که با آن بازی می‌کند در دهانش می‌گذارد. او هر چیزی را از روی زمین برمی‌دارد و در دهانش می‌گذارد. حتی بندی را هم که او را روی #صندلی #کالسکه می‌بندد، می‌جود و حتی سعی می‌کند دسته کلیدهای پدر و مادرش را هم در دهان بگذارد. برای کودک در این مرحله مفهوم #خطرناک یا بی‌خطر معنا ندارد. والدین باید به دقت از او #مراقبت کنند. اگر کودکتان در مرحله شناخت دهانی است، شما باید کرک و موهایی که روی زمین می‌ریزد، خرده‌های #نان و #اسباب‌_بازی های کوچک را مرتباً از روی زمین جمع کنید تا او آنها را به طور اتفاقی در دهان نگذارد تا در گلویش گیر کند. همچنین باید مطمئن شوید اشیایی که او در دهانش می‌کند تمیز هستند. شاید از نظر شما این مرحله از رشد طولانی و خسته کننده به نظر برسد اما اگر حتی اشیای بی‌خطر را هم، از دهان کودکتان بیرون بکشید یا به او بگویید که «فقط باید غذا را در دهانش بگذارد» او را از لذت بردن و استفاده از فرصت کشف کردن محروم کرده‌اید. در عوض سعی کنید این حقیقت را بپذیرید که او به این دلیل هر چیزی را در دهانش می‌گذارد که برای کودک، دهان تنها وسیله‌ای است که می‌تواند محیط اطراف خود را بشناسد. #مراقبت_از_کودک #مراقبت_جسمی_کودک "منبع: کتاب راهنمای کامل والدین " :https://www.bamano.life/post/19791