روزهای اولی که تصمیم گرفته بودیم کاری راه بندازیم و به مدرسه فکر می‌کردیم، خیلی همه چیز را بالا و پایین کردیم؛ از کارهای اجرایی و پیگیری گرفته تا پیداکردن ملک و نیروی انسانی که سخت پیدا می‌شد و سخت‌تر در اینچنین کاری ماندگار می‌شد. هرروز با شنیدن نکته‌ای به جلو رفتن در مسیر امیدوار می‌شدیم و روز بعد، با حرفی دیگر می‌فهمیدیم مدرسه‌داری جزو سخت‌ترین کارهاست و ناامید می‌شدیم‌. دوستی داشتیم که تقریبا فقط همان زمان‌ها با ما همکاری می‌کرد ولی در همان مدت کوتاه حرفی زد که باعث شد ما بیشتر فکر کنیم، بیشتر امیدوار شویم و انتخاب کنیم با تمام سختی‌ها، مسیر زندگی‌مان و جریان جوانی‌مان را در این راه عجیب و غریب و پرفراز و نشیب بگذاریم و در ادامه مسیر هر وقت ناامید شدیم، این نکته را برای خودمان مرور کنیم. و آن حرف این بود: «فکر کنیم ما بالاخره مدرسه بزنیم. بچه‌ها بیان درس بخونن و خلاصه زندگی جدیدی رو تجربه کنن. قبوله که سختی‌های زیادی داره ولی فکر کنیم یک روز امام زمان با دیدن بچه‌ها یه لبخند بزنن و یکی از این بچه‌ها، فقط یکی از اون‌ها سرباز امام زمان بشن اون وقت واقعا همین برای ما بس نیست؟ برای کل زندگی ما و عمری که برای همه این بچه‌ها گذاشتیم؟» امام زمان‌مان! امشب شب تولد شماست. می‌شود امشب یا فردا به مدرسه ما سری بزنید. البته الان خالی است... ‌ ‌ اگر شما آنجا بروید نور حضورتان در قلب تک تک بچه‌های چمرانی روشن می‌شود و مطمئنم تا آخر عمرشان خاموش نمیشود. آدرسمان را که بلدید؟ میدان خراسان..... ‌ .‌ ‌ ‌ #چمرانی_ها #نیمه_شعبان

🌷 شهادت هنر مردان خدا است. ‌ همه‌ی ما یک روز می‌میریم. از مرگ گریزی نیست؛ همان‌طور که هیچ‌کس نمی‌تواند نخوابد و خواب چشمان را می‌رباید، هیچ‌کس نمی‌تواند از مرگ بگریزد. مسئله چگونه مردن است. بعضی مرگ‌ها زیبا هستند. مردن در راه خدا زیبا است. با شهادت یک مرد آسمانی، دریچه‌ای از آسمان گشوده می‌شود و نسیمی بر جان‌ها می‌وزد، که باید خود را در معرضش قرار دهیم. 🤲 خدایا، مرگ ما را زیبا و شهادت در راه خودت قرار بده. ‌ #تسلیت

🍛 کار های خانه، فقط وظیفه ی مادر نیست. هر کدام از ما به عنوان عضوی از خانه، در قبال کارهای خانه مسئولیم. ظرف شستن، تمیز کردن و مرتب کردن کارهای کوچکی است که هر کدام از ما باید در خانه انجام دهیم. اما بچه ها یک شبه به این کار‌ها عادت نمی کنند. چه باید کرد؟ ‌‌ دخترهای چمرانی، هر روز بعد از ناهار، خودشان ظرف های غذایشان را می شویند. بچه ها از اینکه مسئولیت یک کار را به آنها بسپارید و به آنها اعتماد کنید، لذت می برند. این کوچک ترین کار، برای تمرین مسئولیت پذیری و انجام کارهای خانه می تواند باشد. ‌‌ مربی: منیره سادات امامی ‌‌ به نظر شما چه کارهایی دیگر می توان انجام داد تا بچه ها در کارهای خانه، همکاری کنند؟ ‌‌ #کلاس_دومی_ها #مسئولیت_پذیری #کار_خانه #کودک_مسئولیت_پذیر #چمرانی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

📽 ✒خیرین گرامی مجموعه شهید چمران ‌ این پیام، چهارمین پیام از طرف ادبستان شهید چمران می باشد. خوشحال میشویم چند دقیقه ای را به خواندن این پیام اختصاص دهید. ‌ درست از زمانی که به فکر راه اندازی کار افتادیم، مسئله ای مهم ذهن ما رادرگیر کرد. "ساختمان" اینکه چه طور یک فضایی را تهیه کنیم و ان مکان در کدام نقطه از تهران باشد کار ما را خیلی پیچیده و سخت کرد. مدتها به طور سیار کار می کردیم در حیاط مدرسه ای در تابستان، کنار هیاتها، در حسینیه ها ولی باز مشکل اصلی حل نمیشد، برای متمرکز کردن کار احتیاج به "ساختمان" داشتیم. منطقه ای در جنوب شرق تهران را انتخاب کردیم که دسترسی خانواده های متفاوت از لحاظ مالی به آن راحت باشد. بعد از مشخص کردن منطقه، تازه کار اصلی شروع شد. بنگاه به بنگاه دنبال یک فضای مناسب و حیاط دار گشتیم. رقم های متفاوتی از رهن و اجاره شنیدیم. و باز گشتن و گشتن و گشتن.... یکی از بنگاهها خانه ای را معرفی کرد. وقتی به در خانه رسیدیم ناامید شدیم. دری خیلی کوچک و بعد از آن یک راهروی تنگ و تاریک.....ولی بعد از راهرو... حیاطی مثل بهشت با درختانی سبز... و این بهشت کوچک را اجاره کردیم از آقایی مهربان که هیچ جوره نمیخولست خانه اش را به کار اجاره دهد و ما اینقدر آسمان ریسمان به هم بافتیم تا قبول کرد و آخر سر هم به خاطر " شهید چمران" چند وقت بعد فهمیدیم خانه در اصل متعلق بوده به " طیب" آدم نااهل و بامعرفتی که جزء اولین شهدای انقلاب بوده. حدیثی هست با این مضمون که : زمینها هم سرنوشتی دارند مثل آدمها. و چه خوب سرنوشتی برای طیب رقم خورد. سالها بعد از شهادتش، بچه های کوچکی به خانه اش پا گذاشتند، بازی کردند، خندیدند، هیات گرفتند و هزار کار خوب دیگر به پاکی خودشان... ‌ این روزها جایمان تنگ شده و اجاره ها هم.... ولی دلمان نمی آید از خانه طیب اسباب کشی کنیم از "حسینیه کودک و ادبستان دخترانه شهید چمران" ‌ خدارو شکر می کنیم بابت ساختمان باصفایی که سرراهمان قرار داد. از صاحبان مهربانش که مراقب بچه ها هستند، از حال و هوای خوبی که در تک تک آجرهایش حس می کنیم.... ‌ بابت تمام حمایتهایتان، دعاهایتان و پشتیبانی هایی که از کار یک سری جوان تازه کار انجام دادین، از شما ممنونیم. ‌ قطعا اگر حمایتهای شما نبود، امروز دو مدرسه کنار هم با ۱۲۰ دانش آموز نبود. و خانه ای باصفا که میشد هر سال مستاجر پشت مستاجر عوض کند بدون هیاهو و سرو صدا... ‌ خدا را شکر می کنیم بابت نیتهای خوب شما و دغدغه ای که بابت فرزندان این کشور دارین. #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست #نذر_فرهنگی #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران

. شما وقتی میخواین یه حرفی به بچه ها بزنید چیکار می کنید؟ . دخترهای چمرانی برای هم نامه می نویسند. نامه هاشون رو تو خونه پاکت ها میذارن تا خاله یا دوستشون، نامه رو بخونه. راستی خونه هارو هم خود بچه ها درست کردند.😊 . این خونه های جالب، یکی از پروژه های خیاطی دخترها بودکه هنوزم که هنوزه روی دیوار کلاس هاشون نشسته! . ایده ی پاکت نامه ازکلاس اول شروع شد، اینکه هرکدوم از بچه ها برای خودشون پاکت نامه داشته باشن و پاکت ها با نمد و به دست خودشون دوخته بشه...😇 دخترها خیلی وقت ها به جای گفت و گو باهم، حرف ها و خواسته هاشون رو برای هم می نویسند. . این روش فوق العاده ای برای بروز احساسات و حتی کمک به بهترشدنش هست! . فکر کنید صبح به خونه تون سر بزنید ببینید از دوست یا خاله نامه دارید،چه حس خوبیه!😊 . شما هم می تونین تو خونه یه خونه پاکتی درست کنید و برای هم نامه بنویسید🙃 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #دختران_چمرانی #پروژه_درسی #پروژه_خیاطی #نمد#خونه_ی_پاکتی#هنر#فارسی#ریاضی #بروز_احساسات_کودک

🌙 ماه رمضان فرصت خوبی است که بخشی از مسئولیت ها را به بچه ها بسپریم. درست کردن بخشی از افطار یا سحر، اعتماد به نفس شان را افزایش می دهد. کافی است به آنها اعتماد کنید. ‌ پسرهای پیش دبستانی، برای سفره ی افطارشان خرمای توپی درست کردند. ‌ به نظر شما چه چیزهای دیگری را می توانید به عهده ی بچه ها بگذارید؟ ‌ #پیش_دبستانی #شش_ساله_ها #افطار #ماه_رمضان #چمرانی_ها #حمزه_دوران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران