. تومدرسه چیزی به اسم امر و نهی و اجبار درباره حجاب وجود نداره اما فضا به شکلی هست که خود بچه ها کم کم به سمتش کشیده میشن و حتی خودشون به هم دیگه این موضوع رو یادآوری می کنند. . تو قصه ها و برنامه هایی که احکام برای بچه ها گفته میشه، غیر مستقیم به حجاب و مدل اون اشاره میشه. . تویکی از جشن هاعمو اعلایی به بچه ها چادر مشکی هدیه دادن و حتی حضور خودشون در برنامه های مختلف کمک میکرد که بچه ها حجاب رو تمرین کنندو بدونند که در حضور یه آقا پوششون متفاوت میشه. . یکی از موارد مهمی که به این موضوع کمک میکرد هم این بود که بچه ها تفاوت حجاب خاله هاشون رو درکلاس و در مواجهه با آقایون می دیدند مثلا اینکه چادرسرمیکنن، ساق دستشون میکنند و... برای همین تغییرات براشون کاملا ملموس میشد. . یادمون باشه تو سن و سال دخترهای ما، الگوی خوب خیلی اهمیت داره چون بچه ها از کسایی که خیلی دوستشون دارن و باهاشون ارتباط مستمر دارند به شدت تاثیر میگیرند و این موضوع تو پذیرش و فهم حجاب هم خیلی موثرهست.😊 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #دختران_چمرانی#حجاب#چمرانی_ها

‌یکی‌ از روال‌های مرسوم در رویکرد مربی پسران چهارم دبستان، نشان‌دادن خوبی‌های دانش‌آموزان و تشویق آن‌هاست. ‌ ‌‌ ‌حالا داستان این عکس را از مربی چمرانی بشنویم:‌ ‌‌ ‌✅ هدف از بیان و تشویق کارهای خوب دانش‌آموزان، نشان‌دادن خوبی‌ها و تاکید روی آن‌ها است؛ زیرا در این سن، نظام ارزشی‌شان شکل می‌گیرد و این‌ کار، یکی از راه‌های شکل‌دادن به نظام ارزشی است‌.‌‌ ‌‌ ‌✅ همچنین این کار باعث تشویق آن‌ها می‌شود، که کار خوبشان را تکرار کنند و ادامه دهند؛ یعنی باعث تثبیت این رفتارشان می‌شود.‌‌ ‌‌ ‌✅ هدف دیگرم نشان‌دادن این کار خوب به بقیه است، تا آن‌ها هم تحریک شوند، این کارهای خوب را انجام دهند.‌‌ ‌‌ ‌💌 مثلا در این تصویر، نامه‌ای را می‌بینیم، که یک نفر از کلاس‌ چهارمی‌ها به پدرش نوشته، تا او را برای نماز صبح و خرید نان بیدار کند. این کار او نشان‌دهنده‌ی مسئولیت‌پذیری در دو سطح اجتماعی و الهی است و مسئولیت‌پذیری مهم‌ترین هدف ما در دوره‌ی دبستان است.‌ ‌ ‌ ‌👈 متن تشکر مربی: ‌‌ @greenschool.me ‌ 💚💙 تشکر و قدردانی مربیان مدرسه‌ی بهاری رنگین‌کمانی‌ ‌ ‌📮 هفتمین تشکر از طرف آقای قاری است.‌ ‌او به‌طور ویژه و قلبا از آقا محمدحسین نورمحمد تشکر کرده، که انجام مسئولیت‌های الهی مانند قرائت روزانه‌ی قرآن، برپاداشتن نماز صبح و مسئولیت‌های اجتماعی، مانند تهیه‌ی نان خانه را فراموش نکرده و این کارها را هر روز ادامه می‌دهد؛ مثلا این مرد بزرگ برای پدرش نامه نوشته که او را برای نماز صبح بیدار کند، تا خواب نماند. همه‌ی ما را تحت تاثیر قرار داد این جوان‌مردی.‌ ‌ ‌⏰ این مرد، یک خوبی بزرگ دیگر هم دارد. این‌که به‌موقع سر کلاس حاضر می‌شود. من که از او یاد می‌گیرم.‌ ‌ #چمرانی_ها #حسینیه_کودک_شهید_چمران #مسئولیت_پذیری #تربیت_دینی #تربیت_کودک #مربی_چمرانی

📣 هر‌خانه، می تواند یک مدرسه باشد ‌ 📚 یکی از دغدغه های این روزهای ما، همراه شدن با بچه هایی است که مجبور به خانه ماندن شدند. ‌ 📣 #خبر_خوب اینکه قراره آموزش های مجازی چمرانی شروع بشه، برای همه‌ی بچه‌های ایران... ‌‌ ‌ منتظر باشید... #آموزش_مجازی_دبستان #هر_خانه_یک_مدرسه #آموزش_مجازی_کلاس_اول #آموزش_مجازی_کلاس_دوم #آموزش_مجازی_کلاس_سوم #آموزش_مجازی_کلاس_چهارم #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🌱 قول و قرار هایی برای سال جدید... ‌ پسرها هر روز دورهم جمع می شوند و با هم در مورد یک موضوع گفتگو می کنند. #پیش_دبستانی_ها #گفتگو #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران #چمرانی_ها

📖 مجموعه داستان های #گِل_آباد قسمت سوم 👈 پادشاه مجسمه ها هم چنان ادامه داره... #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #قصه #کودک

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت سوم . دوران ابتدایی ما دختران دهه شصتی، باهمه فراز و نشیب هایش به پایان رسید و ما وارد دوره راهنمایی شدیم. دوره ای عجیب و پیچیده.خیلی از بحران های جسمی و روحی برای ما در این دوران اتفاق افتاد. بحران هایی که معمولا بدون آگاهی های قبلی بود. همین قضیه خیلی از بچه ها را دچار مشکل کرد و باعث شد دوستان همسن، در حل این بحران ها به هم کمک کنند که اکثرا این کمکها موفقیت آمیز نبود و حتی مشکل ساز هم بود. در این دوران بود که نماز جماعت، لباس مدرسه و خیلی چیزهای دیگر به راحتیِ دبستان، برای بچه ها قابل هضم نبود و طغیان ها داشت یکی یکی در وجود بچه ها شکل می گرفت معلم‌های پرورشی کماکان یکی از نقطه قوت های مدارس بودند. در دوران راهنمایی صبحگاه های متفاوت تری را تجربه می کردیم. حفظ قرآن برای ما معمولا از این دوران شروع شد و اتفاق خیلیِ مبارکِ اردوهای یک روزه و حتی اردوهایی که شب جایی بمانیم. فقط نمیدانم چرا مدرسه کمترین تلاش را برای راضی کردن خانواده ها انجام میداد. ما را با یک برگه به خانه می فرستادند و خودمان باید با هر ترفندی که بلد بودیم خانواده مان را راضی میکردیم تا به ما اجازه دهند به اردو برویم. دوستانی داشتم که یک هفته به طور مستمر بابت اردو گریه می کردند شاید دل خانواده شان نرم شود. خاطره ی اولین اردوهای قم جمکران در این سن برای ما ماندگار شد و حالا که فکر می کنم واقعا سن خوبی بود برای تجربه های جدید کنار آدمهایی که خانواده ات نیستند ولی میتوان بهشان اطمینان کرد. یکی از چالش های ما در دوران راهنمایی، تنوع مربی ها بود. ما که در ابتدایی با یک معلم اصلی و نهایتا دو سه تا معلم ورزش، خط و ...سر و کار داشتیم یکدفعه وارد محیطی شدیم که برای هر درس یک معلم داشتیم. با روحیات و سلیقه های متفاوت. خود من‌تا مدت ها سردرگم‌ بودم که هر مربی برای کدام درس بود، چه تکلیفی داد و چه توقعی از ما سر کلاس دارد. باز این مسئله هم جزء چیزهایی بود که بعضی مدارس برایش فکری کرده بودند و بعضی نه. فلسفه وجودی معلم راهنما از همین جا نشات گرفته بود،کسی که بتواند با بچه ها ارتباط بگیرد و بین این همه معلم جورواجور، دانش آموزان را راهنمایی کند. مثل معلم‌های پرورشی معلم راهنماها هم توانمدی های مختلف داشتند. بعضی در انجام ماموریت مهمشان موفق بودند و بعضی نه. ارتباط نداشتن یا کم داشتن همه معلم های یک پایه باهم، خودش کار را خیلی سخت کرده بود. ادامه مطلب در کامنت اول 👇