. با نوجوانتان صادقانه صحبت کنید. آمارها نشان میدهند که نوجوانان بیشترین اطلاعات ارتباطی را از همسالان میگیرند و تنها درصد کمی را از والدین میگیرند؛ این در حالی است که همسالان همیشه اطلاعات مبهمی از اینگونه روابط دارند و والدین مشخصا دقیق ترین اطلاعات را دارند. بنابراین نسبت به روابط، هیجان ها و احساس هایی که افراد میتوانند در این دوره تجربه کنند، با نوجوانتان حرف بزنید و اطلاعات دقیق به او بدهید. سعی نکنید اطلاعات دلهره آور در اختیار او قرار دهید. اینکه اینگونه روابط موجب بدبختی آدم ها میشود یا ایجاد احساس گناه در نوجوان، کمکی به مدیریت این وضعیت نمی کند. منصف باشید و اطلاعات دقیق در اختیارش قرار دهید. کنترل نکنید. بعضی از خانواده ها تمام تلاش خود را می کنند که فرزند نوجوانشان را کنترل کنند. چک کردن گوشی، زیر و رو کردن وسایل شخصی اش برای پیدا کردن نشانه های خطر! یا پیگیری کردن کارهای روزمره زندگی نوجوان. نوجوان ها متوجه این کنترل ها میشوند. آنها( و در کل همه ی انسان ها ) نسبت به کنترل شدن حساس هستند. کنترل ارتباط را قطع می کند، اعتماد را از بین می‌برد و نوجوان را از خانه گریزان می‌کند. به حریم شخصی نوجوان احترام بگذارید ولی همیشه خود را برای شنیدن حرف های نوجوانتان درباره رابطه عاطفی اش آماده کنید. #نوجوانان #نوجوان#کودک #تربیت_فرزند #فرزندپروری #ارتباط_موثر #والدین_سمی #بیرجند#مشاوره_تلفنی #پیشگیری_بهتر_از_درمان_است #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. خدایا توانایی عشق ورزی به دیگری را در وجودم بارورساز تا انسان ها را خالصانه دوست بدارم وبهترین لحظات لذت زندگی ام لحظاتی باشد که بدون هیچ نوع چشمداشتی خدمتی به همنوع ام می کنم . مرا از هر نوع نفرت وکینه ای که حوادث تلخ روزگار بر وجودم نهاده است رها کن تا با رهایی از نفرت وکینه بتوانم دیگران را آن طور که هستند بپذیرم ودوست بدارم .

. مامان من میترسم ! چقدر این جمله براتون آشناست؟ معمولا بچه ها تو سنین مختلف از چیزهای مختلفی می‌ترسند و واکنش‌های متفاوتی دارند، خیلی از ترس ها طبیعی و زودگذر هستند اما بعضی از ترس ها هم مهمون ‌همیشگی فکر بچه ها هستند و خیلی از عملکرد آنها را تحت تأثیر قرار میدند. والدین یا این ترس ها را نادیده می‌گیرند یا سعی می‌کنند که کودکشون توضیح بدند این چیزا ترس نداره! اما متاسفانه هر چی بیشتر تلاش می‌کنند ترس قوی تر میشه، واقعیتش اینه که فقط با حرف زدن و ثابت کردن اینکه این چیزی که کودک ازش میترسه بی اهمیته و ترسی نداره تو کنترل یا برطرف کردن ترس آنها نقشی ندارد و این ی چرخه باطلی هست که توش گرفتار میشند‌. میتونم بهتون بگم هر روز تو مرکز به طور میانگین دو یا سه بچه هستند که با مشکل ترس مراجعه می‌کنند، گاهی این ترس‌ها طبیعیه و مدیریتش خیلی راحت اما بعضی وقت ها بچه ها سال ها درگیر ترسشون بودند و برطرف نشده و به مشکلات دیگه سرایت کرده، مثل اینکه بچه چند ساله که نمیتونه تنهایی بخوابه! نمیتونه تو اتاقش بره و وسایلش بیاره! نمیتونه تنهایی دستشویی بره! ترس از دکتر، ترس از آنابل، روح و جن، حیوانات، زلزله، مرگ والدین، خراب شدن ماشین و... ترس خود به خودی از بین نمیره و برطرف نمیشه باید راه های مدیریتش یاد بگیریم و حتما برای درمان ترسهاشون اقدام کنید چون کودکان اضطرابی از درون تحلیل میرن و اگه اضطراب تبدیل به اختلال بشه و درمان نشه در اینده قطعا یک نوجوان افسرده خواهیم با انواع و اقسام مشکلات. #اختلالات_روانی#کودکان#اضطراب#ترس#درمان _اضطراب#عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک ‌

چند دقیقه تامل کنید! چقدر از دوست داشتن های ما این شکلیه؟ تا دیر نشده خودمونو تغییر بدیم و با باورهای اشتباهمون خداحافظی کنیم و اگه نیاز به مشاوره داریم حتما اقدام کنیم #عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک #نوجوان#خانواده

#مهمان#والدین#کودکان#نوجوانان #تربیت_صحیح_فرزند #احترام#احترام_متقابل #مشورت#فرزند #فرزندپروری #خاطره #خاطرات_بچگی #والد_آگاه #روانشناسی_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #مشاوره_آنلاین #مشاوره_کودک #بیرجند