. ❤کاش دنیا به زیبایی روزهای کودکی میشد❤ دنیا با کودکان زیباتر از همه ی روزهایی ست که سراغ داریم... ممنونم از مدیریت محترم خانه ی بازی لبخند بابت محیط شاد و امنی که برای کوچولوها فراهم کردن🙏 @labkhandbirjand

#والدین_سمی #تربیت_کودک #فرزندپروری #مدیریت_خشم #ابراز_وجود #عزت_نفس#اعتماد_به_نفس #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. چقدر حس خوبمون از زندگی و احساس رضایتمندی از خودمون رو تعریف و تمجید ها و نوع نگاهی که بقیه نسبت بهمون دارند وابسته میکنیم؟ مثلاً همین که دیگران بهمون میگن که چقدر مهربونی، زیبایی، موفقی... پس باورمون میشه که با ارزشیم و باید حس خوبی نسبت به خودمون داشته باشیم. اما به محض اینکه این تعریف و تمجید ها متوقف بشن و یا حتی کمرنگ بشن یا تبدیل به انتقاد بشن، احساس ضعف و درماندگی میکنیم. چرا؟ چون دیگه کسی نیست به ما احساس با ارزش بودن بده، یعنی عامل بیرونی که به ما اعتبار بده دیگه کمرنگ شده. بعضی وقت ها هم احساس ارزشمند بودن خودمون رو با کاری که انجام میدیم می سنجیم و وابسته به اون کار میدونیم. ً اگر نتونیم تو یه کاری که برنامه‌ریزی کردیم موفق بشیم کلاً خودمون رو بی عرضه میدونیم در صورتی که نقص داشتن جزئی از وجود ماست. یکی از راه های احترام به خود اینکه جدا از موفقیت ها و شکست ها و تمجید ها و انتقادها خودمون رو به خاطر گوهر انسان بودن با ارزش بدونیم. احساس ارزشمندی خودمون رو فراسوی نگاه و اعتبار دیگران و نقاط ضعف و قدرت مون تو کار هایی که انجام میدیم بدونیم تا با رفتن و اومدن و کمرنگ شدن این عوامل بیرونی نذاریم ارزش وجودیمون زیر سوال بره و خدشه دار بشه. پس حواستون باشه بی قید و شرط با ارزشید‌. #نشاط#زندگی_سالم#آرامش_درون#گوهر_انسانیت#امنیت#عشق#موفقیت#احترام#بهبود_فردی#رضایت#عالیه_هیبتی#بیرجند

. کلاس اول که بودم یک روزبایکی از بچه های کلاسمان دوست شدم،کلی باهم توی حیاط مدرسه بازی کردیم روزبعدش از خانه شان برایم هدیه آورده بود،یک هواپیمای آبی و قرمزپلاستیکی... آن روزحالم خوب بودوکلی ذوق داشتم که آن رابه خانه ببرم وبا آن بازی کنم. به خانه ک رسیدم،از کیفم بیرونش آوردم وبا افتخار،به همه نشانش دادم،آنقدراین هدیه برایم جذاب و خواستنی بودکه مدام نگران بودم خراب شودوازترس خراب شدنش آن را به مادرم دادم تا بالای طاقچه بگذارد و خیالم راحت باشد. فردایش که به مدرسه رفتم دوستم آمد جلو،سرش را پایین انداخت وگفت:مادرم گفته هواپیما را بیاور،لطفا هدیه ام را پس بده. یادم نمی رود که چقدر بغضم گرفته بود،من حتی با آن بازی هم نکرده بودم!ولی سنم به این حرف ها قد نمی داد که بگویم هدیه را پس نمی گیرند! فردا هواپیما رابه او برگرداندم اما وقتی دیدم آن رابرد وبه دوست جدیدش هدیه داد بغضی که از روز قبل نگه داشته بودم ترکید. همان روز فهمیدم که آدم ها زود عوض می شوند،که نمی شود روی آدم ها و حرف هایشان حساب کرد. ازآن روز تا جایی که می شد از کسی هدیه ای نپذیرفتم.از کسی چیزی نخواستم واجازه ندادم که کسی دلخوشی ام را بسازد.من شادی هایم را منوط به بودن آدم ها نکردم،چون دوست نداشتم وابسته و دلخوش که شدم،دلخوشی ام را از من بگیرند یا برای معذوریت ها و رفتنشان،بهانه و‌دروغ به هم ببافند. اجازه نمیدهم آدم های بلاتکیف،وارد زندگی ام شوند،چون میدانم دلخوش به بودنشان که شدم،می روند. آدم ها را قبل از اینکه دروغ بگویند،کنار می گذارم و قبل از اینکه بروند،می روم. من دلخوشی ام را روی مدار خودباوری ام تنظیم کرده ام وبا خودم عهد کرده ام که خودم چیزهایی که می خواهم رابه دست بیاورم،حتی اگر بهای رسیدن به آن ها سنگین باشد! به سال های کودکی تان برگردید،اتفاقاتی که یادتان مانده همه شان درس های بزرگی دارد. شما حواستان نیست که همان اتفاقات مهم دیروز،چقدر روی مسیر و شخصیت امروزتان تاثیر داشته هیچ خاطره ای بی حکمت نیست! کمی عمیق تر خاطراتتان را مرور کنید... #کودکانه_ها#خیالپردازی#آرزو#شادی#اعتماد#آدم_ها#دلخوشی#خودباوری#شخصیت#خاطره_های_کودکی#انسانهای_بلاتکلیف#تربیت#حکمت#فرزند_پروری#عالیه_هیبتی#بیرجند #نرگس_صرافیان_طوفان