. وقتی محرم از راه میرسید، حال و هوای ادبستان و چمرانی ها هم عوض می شد. اولین برنامه مون، سیاه پوش کردن کلاس ها به پیشنهاد خود دخترها بود! دست به کار میشدیم و پرچم های پارچه ای و کاغذی درست میکردیم، بعدم در و دیوار کلاس پر میشد از هنرهای قشنگ دخترها.😇 . تو دهه ی اول محرم، دخترها اجازه داشتن لباس مشکی بپوشن و شال دور گردنشون بندازن.🙃 . یه روزایی برای اردو، به امام زاده ها و مزار شهدا میرفتیم؛ خیلی از فعالیت های بچه ها تو همون فضای معنوی انجام میشد؛ مثلا برای دسته ی عزاداریمون پرچم درست میکردیم، پروژه های آشپزی تبدیل میشد به نذریِ امام حسین (ع) و بچه ها هم حسابی ذوق داشتن که اونارو داخل مدرسه و بین همسایه ها پخش کنن.🤗 . محرم که میشد،دخترهای چمرانی تو مدرسه تعزیه و نمایش هم اجرا میکردن و نقش های مختلف میگرفتن. یه بارم به همراه مادر و دخترها، هیئت برگزارکردیم، نوحه خوندیم، و همه باهم یه پرچم بزرگ که هرتیکه ش رو یه مادر و دختر گلدوزی کرده بودن، درست کردیم. . سعی کردیم برنامه ریزی هیئت و کارهاش تو محرم با خود بچه ها باشه و ما فقط بسترهای لازم رو فراهم کنیم.😊 . شماهم فرزند بالای هفت سال دارید؟ پیشنهاد تون برای برگزاری هیئت و درگیر کردن بچه ها چیه؟🤔 #هیئت_کودک #چمرانی_ها #دختران_چمرانی #محرم#امام_حسین_علیه_السلام #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران

🌈 خیلی ها تصور می کنیم که برای تربیت دینی کودکان، باید کار های عجیب و غریبی انجام دهیم. از وقتی کودک خیلی کوچک است او را مجبور کنیم قرآن و حدیث حفظ کند. اگر نماز نخواند از روش های تنبیهی استفاده کنیم و خیلی کارهای دیگر... ‌ اما همه ی این کار ها فقط کودک را از دین دلزده خواهد کرد. ‌ با انجام کارهای ساده هم می توان، گرایش به دین را در کودک خصوصا در هفت سال اول ایجاد کرد. ‌ پسرهای پیش دبستانی، به مناسبت تولد پیامبر ص، به شهربازی کوچک نزدیک ادبستان رفتند تا یک خاطره ی خوب از مهربانی پیامبر ص، در ذهنشان ثبت شود. ‌‌ مربی: محمد جواد روحی‌ ‌ کارگاه تربیت دینی برای کودکان زیر هفت سال 👈🏻 در سایت چمرانی ها chamraniha.com/shop ‌ #پیش_دبستانی_ها #تربیت_دینی #دین #کودک #کودک_دیندار #هفت_سال_اول #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران

💰 مهارت های اقتصادی را می توان از سنین دبستان برای بچه ها مطرح کرد. ‌ در ادبستان پسرانه، هر چندماه یکبار، بازارچه داریم. پسرها دست سازه های خودشان را به پول چمرانی به پدرها و مادرها می فروشند. با چمرانی هایی که به دست می آید چه می کنند؟ چمرانی ها را به تومان تبدیل می کنند. ‌ کلاس سومی‌ها بخشی از پول شان که از درآمد بازارچه در صندوق کلاسشان بود را برداشتند. هر نفر ۵ هزار تومان...اما چه چیزی بخریم ؟ هر کس نظری داد. نظریه اول این بود که پول هر کس را به خودش بدهیم...اما رد شد: با ۵ هزارتومان نمیتوان چیز زیادی خرید ولی با ۷۰ هزار تومان میشود چیز مفیدی برای همه خرید! ‌ با مترو به بازار رفتند. گروه اول تصمیم گرفتند هر کس برای خودش یک دفترچه و خودکار بخرد. گروه دوم تصمیم گرفتند خرید جمعی برای کلاس کنند. پس از گذر از مغازه های مختلف لوازم التحریر، به مغازه فروش لوازم دوخت و دوز رسیدند. ۴ نمد در رنگ های مختلف، تعدادی زیپ و یک بازی فکری برای کل کلاس خریدند. مربی: صادق رضوی ‌ #کلاس_سومی_ها #طرح_درس #تربیت_اقتصادی #کودک #تربیت #مهارت #چمرانی_ها #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

💡 #یک_معلم_چمرانی برای راهپیمایی روز قدس، یک تابلو آماده کردم. تعداد زیادی تابلوی خام هم آماده کرده‌ام، تا با کمک بچه ها تکمیلشان کنم. شعار راه‌پیمایی نحو القدس است. ❓ می‌دانید معنیِ نحو القدس چیست؟ ‌ در کنار یک سازه‌ی قشنگ نشستم و شروع کردم به کشیدن نقّاشی مسجد قبّه‌ الصّخره و نوشتنِ شعارِ " نحو القدس ". مسجد قبّه الصّخره نمادی از قدس شریف است. این مسجد مقدّس برای مسلمانان بسیار مهم است. ‌ وقتی بچّه‌ها دیدند دارم چه‌کار می‌کنم، دورم جمع شدند. پرسیدم می‌خواهید شما هم نقّاشی بکشید؟ تحریکشان کردم، که دست‌به‌کار شوند.اوّل بچّه‌ها درخواست کردند، نقّاشی‌هایی را که خودم کشیده‌بودم، به آن‌ها بدهم؛ ولی شعار ادبستانیِ ما این است: ما برای کسی نقّاشی نمی‌کشیم؛ یادش می‌دهیم، که خودش بکشد. ‌ اگر بخواهیم پشتِ اسراییل را به‌خاک بمالیم، نباید از کسی بخواهیم برایمان نقّاشی بکشد؛ بلکه باید خودمان بکشیم. سعی کردم به بچّه‌ها انگیزه بدهم، خودشان بکشند. هرچه را که می‌کشیدند، تشویق می‌کردم. چرا؟ چون اوّل راه بودند و می‌ترسیدند. نگران بودند، که نقّاشی‌شان قشنگ نباشد. من هم هرچه می‌کشیدند، می‌گفتم: آفرین؛ قشنگ کشیدی!بعد از کامل‌شدن نقّاشی شعارمان را نشانشان می‌دادم و می‌گفتم: می‌توانید شعارمان را هم پایینش بنویسید: #نحو_القدس ‌ #روز_قدس #راه_پیمایی #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران

🌱اردوهای جهادی 📝قسمت اول اولین بار نوروز ۸۸ بود که سفر جهادی را تجربه کردیم. با گروهی همراه شدیم. گروه جهادی رضوان که گروه با سابقه ای بود و بیشتر فارغ التحصیلان مدرسه مفید بودند. مقصد خراسان جنوبی بود، منطقه نهبندان. 🚃🚃🚃🚃🚃 قبل از سفر چند جلسه توجیهی گذاشتند. و بنا شد من در تیم بزرگسال فعالیت کنم یعنی کلاس داشتن برای خانم های متاهل با موضوعات همسرداری و بچه داری و ... و همسرم در قسمت مستندسازی و ساخت فیلم فعالیت کنند. مسیر نهبندان دور بود و به نظرم می آمد هیچ وقت نمی رسیم. به خصوص که با اتوبوس میرفتیم و من همیشه ی خدا تمام طول سفر در اتوبوس، حالت تهوع دارم.بالاخره با حالی نزار به یک مدرسه رسیدیم. تیم پشتیبانی از قبل، مدرسه را برای اسکان خانمها آماده کرده بودند. شرایط جالبی داشتیم که برای خودم تجربه متفاوتی بود. امکان حمام رفتن نبود، محدودیت استفاده از آب داشتیم، تعداد زیادی خانم در راهروها و کلاسهای یک مدرسه ساکن شده بودیم. روزی دو نوبت صبح و عصر، اعزام داشتیم. کلمه اعزام واقعا برازنده اردوهای جهادی است. صبح خیلی زود باید بلند میشدیم، آماده میشدیم، وسایلمان را جمع و جور می کردیم. و سوار مینی بوسهای قدیمی میشدیم. کلی روستا را رد می کردیم تا به روستایی که ما را برای آنجا در نظر گرفته بودند میرسیدیم. دو ساعتی آنجا بودیم و دوباره بر میگشتیم و عصر همین ماجرا تکرار میشد. حضور در جمع اهالی روستا برای ما فضایی در ذهنمان میساخت. مدل زندگی و روابطشان، مشکلات منطقه ای که زندگی می کردند و خلاصه تمام جزئیات زندگیشان ما را به فکر فرو می برد. در واقع من خیلی به آنها چیزی یاد نمیدادم و بیشتر از حرفهایشان سوالهای جدیدی در ذهنم ایجاد میشد. به خصوص که با خانمهای متاهل سر و کار داشتم. وقتی شغل همسرانشان را می پرسیدم و قریب به اتفاق می گفتند: قاچاق سوخت، من واقعا فکر می کردم زندگی چه مدلها که جریان ندارد و چه بازیهای متفاوتی که با هر آدمی دارد. به نظرم حضورحتی موقت در جاهایی غیر از تهران، و به خصوص روستاها، برای خود من دستاوردهای زیادی داشت و چراغهای متفاوتی را در ذهنم روشن کرد. چراغهای قدیمی ولی پرنور، نه از آن چراغهایی که در خانه ما شهریها روشن میشود.... قبل از رفتن به سفرهای جهادی، ما فصلهایی معمولی در هر سال را تجربه میکردیم. ولی با تجربه این اردوها انگار یک فصل جدید به زندگی ما باز شد. بعد از همان چهار فصل معمولی که در سال تجربه می کردیم یا حتی بین فصلهای معمولی... " فصل پنجم" #سفر_جهادی #اعزام #روستا #خاطرات_شیرین #اردوهای_جهادی #تاریخچه_چمران

👨🏻 آخرین باری که یک وقت پدر و پسری یا وقت پدر و دختری داشتین، چه زمانی بوده؟ مخاطبم شما پدران هستید. تاثیر پدر در تربیت کودک، اگر بیشتر از مادر نباشد، کمتر هم نیست. پدر الگوی یک پسر است. پسر می تواند مرد بودن را از او بیاموزد. پدر قهرمان یک دختر است. دختر می تواند با تکیه بر پدر، زندگی کردن را از او بیاموزد. ‌ کار سختی نیست. کافی است برای فرزندتان وقت بگذارید. ‌ در ادبستان و حسینیه کودک، فصلی یکبار اردوی پدر و کودک داریم. زمانی برای بازی و کشف طبیعت، آن هم دونفره. ‌ #اردو #پدر_و_کودک #پدر_پسری #پدر_دختری #پدر #کودک #گردش #تربیت #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران