🌱امامِ دلها🌱 در راستای زیر و رو کردن هویت گذشته مان دنبال نسبتمان با امام خمینی میگشتم. خیلی فکر کردم که ما چه نسبتی میتوانیم باهم داشته باشیم. 🔸️اولین نسبتم با او از یک روز صبح شروع شد. ۵ ساله بودم، از خواب بیدار شدم و دیدم مامانم، بابام، مادربزرگم و خاله ام که مهمان ما بود همه باهم دارند گریه می کنند. خیلی ترسیدم و فکر کردم چه اتفاقی افتاده. و تمام خاطرات بعدش خیلی مبهم در خاطرم مانده. تصویرهایی از مردم در تلویزیون که بر سر و صورتشان میزدند، خانواده ام که چند روزی مشکی پوشیده بودند و قیافه ناراحت آدمها. 🔸️🔸️دومین نسبتم با امام، از زمان ورودم به دبستان شکل گرفت. از همان لحظه ای که وارد کلاس اول شدم، روی نیمکت نشستم و دیدم امام از بالای تخته سیاه، همینطوری چشم در چشم مرا نگاه میکند.و این قصه ادامه داشت. کلاس دوم و سوم و ....تا پایان دبستان، تا وقتی فارغ التحصیل شدم، دانشگاه رفتم و درسم تمام شد. امام تمام این سالها داشت من را مستقیم نگاه میکرد. یکسال لبخند میزد، یکسال جدی بود، یکسال اصلا اخم کرده بود ولی حداقل ۱۶ سال داشت مرا نگاه می کرد و مواظب کارهای من بود. 🔸️🔸️🔸️سومین نسبتم با امام، وقتی شکل گرفت که به اردوهای جهادی رفتیم. دورافتاده ترین منطقه ها. جاهایی که آب آشامیدنی و خیلی چیزها به اندازه کافی نداشتند، به سختی زندگی میکردند ولی امام را میشناختند و برایش احترام زیادی قائل بودند. در یکی از روستاهای خراسان جنوبی بودیم. طبیعتا در محل اسکان تلویزیون هم نداشتیم و از اخبار بیخبر بودیم. برای درس دادن به خانمهای روستا وارد خانه ای شدم. تعداد زیادی پیرزن و خانمهای جوان نشسته بودند. تا وارد شدم از من پرسیدند: حال خانم امام‌خوبه؟ و من از همه جا بیخبر اصلا نمیدانستم از چه حرف میزنند. فکر می کنم در همان سفر بود که شنیدیم همسر امام فوت کردند و چقدر همان پیرزنها گریه کردند. باید خانه و زندگیشان را از نزدیک میدیدید تا بتوانید نسبت زندگیشان با عمق ارادتشان به امام که هیچ با خانم امام را مقایسه کنید. و همینطور نسبت من با امام خمینی در حال بیشتر شدن بود. هر وقت که سخنرانیش از تلویزیون پخش میشد، وقتی در سخنرانیهای بقیه چیزی از او میشنیدم، وقتی به جماران و مرقد امام میرفتم و خیلی وقتهای دیگر تا اینکه حسینیه کودک را راه انداختیم.... 🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️ ادامه دارد... #نسبت_ما_با_امام_خمینی #هویت_ملی #نگاهِ_خاص #حسینیه_کودک #امام_جون #دهه_شصتی_ها

. #بازى_رياضى_ابزار_ساده . #دخترهاى_كلاس_دومى

. #ریاضی همیشه جزو سخت ترین درس ها بوده و من خودم تو دبستان یه استرس همیشگی براش داشتم. شاید چون فکر می کردم به هیچ دردی نمیخوره؛ مثلا چرا باید هی چندتا پرنده ی روی شاخه رو شمرد؟ . حالا تو ادبستان سعی کردیم این حس برای دخترهای چمرانی ایجاد نشه!😊 . دخترهای چمرانی به کتاب ریاضی، کتاب زنبوری میگفتن و ما اصلا عنوان #کتاب_ریاضی نداشتیم. . از همون کلاس اول، مباحث ریاضی رو وارد کارهای روزمره مون کردیم. یه نفر مسئول شمردن بشقاب ها و میان وعده ها و تقسیم بین بچه ها بود. . یا مثلا تکلیف خونه مون این بود که مامان نصف ظرف سالاد رو درست کنه و دخترها هم نصف دیگه رو عین مامان درست کنند. . دخترها تو بسته بندی مواد غذایی مختلف دسته های ده تایی رو یاد گرفتن! . تازه با آوردن میوه برای عصرونه و به تعداد اعضای خانواده هم بحث جمع و تفریق تو ریاضی رو تمرین کردن. . با این روش ها و کلی روش های ساده ی دیگه میتونیم ریاضی رو برای بچه ها شیرین و جذاب کنیم!🙃 . به نظر شما ریاضی کجاهای زندگی مون کاربرد داره و میشه بچه ها رو از همون راه با ریاضی آشنا کرد؟🤔 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #دختران_چمرانی #آموزش_ریاضی #چمرانی_ها #درس_خواندن_جذاب

🙆 از دخترهای کلاس اولی خواستیم که بازیهایی که دوست دارن در زمان فعالیت انتخابی انجام بدن رو بگن. نتیجش کاغذی که به تخته چسبانده شده. ضرب در های روبه روی هر بازی تعداد افرادیه که به اون فعالیت یا بازی رای دادن چیزهایی که بیشترین رای رو آوردن اینها هستن خاله بازی، بیمارستان بازی، آشپزی بازی، آمبولانس بازی و لاستیک بازی تو حیاط. ‌ ما در مدرسه و خونه هامون چقدر فرصت این جور بازی رو برای دخترها فراهم می کنیم؟‌ اصلا معتقد هستیم این بازیها جزء آموزش بچه ها در هفت سال دومه یا نه؟ ‌ #کلاس_اولی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران #علاقه #فعالیت_انتخابی

. به نظرتون با کارتن ،دکمه های رنگی و لوله های دستمال کاغذی چی میتونیم درست کنیم؟؟🤔 . بله میشه باهاش یه بازی ریاضی جالب درست کرد! اما چه جوری؟ . فقط کافیه مثل عکس لوله هارو با سوراخ، روی جعبه قرار بدید و اگر دوست داشتید چند تا ظرف زیرش قرار بدید. برای جداکردن یکان، دهکگان، صدگان و هزارگان هم از رنگ های مختلف دکمه ها استفاده کنید. به همین سادگی شما یه "دستگاه محاسبه ی اعداد" دارید!😊 . تو کلاس سومِ دخترهای چمرانی، بازی از این قرار بود که: یکی از بچه هاسفارش عدد میداد و یکی دیگه اون رو محاسبه میکرد. . قانون بازی هم این بود👇 کسی که قراره نتیجه ی محاسبات رو اعلام کنه باید نتیجه رو مثل یه آدم آهنی بگه!( و این از قسمت های جذاب بازی برای دخترها بود) . پ.ن: شماهم این بازی ریاضی رو درست کنید و برای مادر،پدرها و معلم های خوش ذوق بفرستید🤗 . #ریاضی #بازی_ریاضی #چمرانی_ها #دختران_چمرانی #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران

💡 آیا چمران شعبه ی دیگری دارد؟ 👇 مدرسه‌ی صحرایی علّامه اقبال لاهوری مدرسه‌ی صحرایی، مدرسه‌ای بدون در و دیوار و سقف و پنجره است، که در هم‌سایگی امام‌زاده سه‌برادران جای گرفته. دانش‌آموزان این مدرسه، کودکان مهاجران پاکستانی هستند‌. هر هفته یکی‌دو روز این مدرسه فعّال می‌شود. مربّی‌ها می‌روند دنبال بچّه‌ها. آن‌ها را جمع و کارشان را آغاز می‌کنند. از بسترهای زندگی روزمرّه‌ی آن‌ها استفاده می‌کنند، تا خواندن، نوشتن و دانش‌ها و مهارت‌های گوناگون را به آن‌ها بیاموزند‌‌. دو نفر از بچه های پاکستانی مسئول ثبت نام شدند. بعد از ثبت‌نام، بچّه‌ها دو گروه شدند.‌ گروه اوّل یعنی بچّه‌های بزرگ‌تر درگیر پروژه‌ی درست‌کردن شربت شدند. آن‌ها برای درست‌کردن شربت به وسایلی نیاز داشتند‌. امّا در مدرسه‌ی صحرایی علّامه اقبال، وسایل را به‌آسانی دراختیار بچّه‌ها نمی‌گذاریم. آن‌ها برای به‌دست آوردن نیازهایشان باید مسیری را طی کنند. پیش از بیان مسیر رسیدن به وسایل، نکته‌ی مهم، ارتباط ادبستان حمزه‌ی دوران و مدرسه‌ی صحرایی است. دانش‌آموزان ادبستان( حسین صبری، علی حیدری و محمّد قطبی ) به‌عنوان مربّی( عمو ) در مدرسه‌ی صحرایی استخدام شدند‌. این مربّی‌ها، کلمات کلیدی و مهم را روی کاغذهای بلیت‌مانندی نوشتند، تا دانش‌آموزانِ مدرسه‌ی صحرایی ازروی نوشته‌های آن‌ها مشق کنند.‌ مسیر به‌دست‌آوردن وسایل همین است، که هرکس نام وسیله‌ای را که می‌خواهد روی بلیت سفیدی بنویسد و به مربّی‌های کوچک تحویل دهد. دانش‌آموزان مدرسه‌ی صحرایی در تلاش برای به‌دست‌آوردن موادّ شربت آموزش می‌بینند؛ مثلاً یاد می‌گیرند چه‌طور باید بنویسند شکر؛ چه‌طور باید بنویسند خاک‌شیر؛ چه‌طور باید بنویسند شربت. اگر شکل کلّی کلمه‌ها را یاد بگیرند، در مرحله‌ی بعد می‌آموزند که این کلّیت‌ها را به اجزایشان( حروف و نشانه‌های فارسی ) بشکنند. ‌ امّا تفاوت اصلی و مهمّ مدرسه‌ی صحرایی با مدرسه‌های دیگر: در مدرسه‌ی صحرایی فقط درس مهم نیست. مسئولیت‌پذیری هم مهم است. بچّه‌هایی که مسئولیت درست‌کردن شربت را به‌عهده گرفتند، پس از به‌دست‌آوردن وسایل، کارشان را شروع کردند. ‌ #یک_مدرسه_چمرانی #شعبه_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران #چمرانی_ها