⭕قدم دوم . ✅گفتگو کنید و حق انتخاب دهید! . یعنی در خانه، با همسر و فرزندانتان، فرصت گفت و گو را فراهم کنید. . شهید چمران در مدرسه‌شان در لبنان، گاهی تمام بچه ها را دور هم جمع می کردند تا بچه ها در مورد هر چیزی که دوست دارند صحبت کنند! یکبار نوجوانی را می‌بینند که تیشرتی به تن دارد و روی آن نوشته شده I love Texas. شهید از همین موضوع برای فرصت گفت و گو استفاده میکند و به آن پسر میگوید: میدانی تگزاس کجاست؟ تگزاس در امریکاست. امریکا همان جاییست که به اسراییل کمک میکند تا به شما اسیب بزند و انسانهای بیگناه را بکشد. . پسر بچه میگوید: من تیشرت دیگری ندارم‌. شهید میگوید من چندین لباس به تو میدهم که روی تمام آنها عکس اما خمینی (ره) است. . شهید چمران به جای توبیخ و تنبیه این طور فرصت گفت و گو را فراهم کرده بود طوری که آن پسر بعد از چهل سال وقتی این خاطره را تعریف میکرد اشک میریخت . ‌. پس فرصت برون ریزی احساسات را به بچه ها بدهید در مورد هر احساس و تجربه ای . . نکته دیگر؛ فرصت تصمیم گیری و انتخاب است. . این نکته هم به کشف اطرافیان و احساس زندگی جمعی کمک میکند. . این فرصت را به همسر و فرزند خود بدهید مثلا برای مهمانی سه دست لباسی که خودمان صلاح میدانیم را به فرزندمان پیشنهاد بدهیم و بگذاریم خودش انتخاب کند و یا اینکه بعضی روزها او بگوید چه غذایی بخوریم. انتخاب دوست، رشته، انتخاب لباس و خیلی چیزهای دیگر بر عهده ی خود بچه هاست. . این کار ها در طولانی مدت باعث می شود سلیقه های مختلف را ببینیم و کم کم بپذیریم. این پذیرش ما را از روزمرگی ها دور می کند و به جای ماشینی کار کردن، به ما فرصت می دهد نظر دیگران یعنی همسر و فرزندان را در زندگی مان بیاوریم و خودمان را همکاره نکنیم! . 🔷️شما چقدر فرصت گفتگو تو خانواده تون میذارین؟ چقدر به انتخاب های بچه ها اهمیت میدین؟🤔 . #مادری#مادر_موفق#خانواده_خوب #پذیرش#تربیت_فرزندان #والدگری #شهید_مصطفی_چمران #فرصت_انتخاب

برنامه‌ ریزی مخصوص بچه ها😎🤔🤩 ‌. اسم برنامه ریزی که میاد همه فکر می‌کنند فقط مخصوص بزرگترهاست و کمتر کسی به برنامه ریزی برای بچه ها فکر میکنه؛ در حالی که لازمه ی ۷ سال دوم یاد دادن تدریجی برنامه ریزی به بچه هاست، پس کم کم از پیش دبستان و کلاس اول میشه اون رو شروع کرد! حالا چرا؟چه جوری؟ ...🤔 . ورق بزنید و بخونید⬆️ . ❗❗❗البته ماجرای برنامه ریزی تو این پست خلاصه نمیشه!!!👇🏻 . ✅ فردا یه لایو مهم، ویژه معلم ها و با موضوع " برنامه ریزی کاربردی و قابل فهم برای بچه های دبستانی" داریم که از سلسله وبینارهای رایگان ماست🤗 یه وقت جا نمونید😉 . ⁉️راستی به نظرتون برنامه ریزی چه فواید دیگه ای برای بچه ها داره؟ تاحالا امتحان کردید؟ . #برنامه_ریزی #برنامه_ریزی_روزانه #برنامه#آموزش_بازی_محور #آموزش #معلم_خلاق #سال_تحصیلی#درس

👌 آیا تا به حال به شکوفایی همه جانبه ی شخصیت فرزندتان فکر کرده اید؟ برای دیدن کامل کلیپ، و آشنایی بیشتر با چمرانی ها به صفحه @chamran_kids @chamran_kids @chamran_kids سر بزنید... #چمرانی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران

امشب چی دعا بخونیم؟ چه دعایی کنیم؟ 🖤🤔 . حتما ورق بزنید و بخونید⬆️ . ☘️این پست رو ذخیره کنید و برای معلم هایی که میشناسید بفرستید. . #شب_قدر #ماه_رمضان #شب_احیا #معلم#فلسطين #آرزو #دعا #شب_بیست_و_یکم_رمضان #شهادت_امام_علی_علیه_السلام #اللهم_عجل_لولیک_الفرج

کی از همه بهتره؟؟؟🤔 . 🔊برشی از کتاب" بهتر از همه" رو بشنوید🤗👆🏻 . خیلی بچه بودیم که با بچه های دیگر قد میگرفتیم و اصرار داشتیم از هم بلندتریم. کمی که بزرگتر شدیم اصرار داشتیم: موهای من از تو بلندتره. در مدرسه بحث داغ سن و لباس همیشه برپا بود. و خدارا شکر بقیه هم به این پیازداغ روغنهایی مثل درس کی از همه بهتره، کی خوش خط تره، کی حجابش بهتره و خیلی چیزهای دیگر...😅 . به خودم آمدم دیدم دارایی های قابل فخر فروختنم با خودم بزرگ شدند و ترک این همه سال خود را بهتر دانستن خیلی مشکل شده....🤕 . هر روزی که در حسینیه کودک یا ادبستان بچه هایی را می بینم که دارند باهم قد می گیرند و سر تاریخ تولدشان باهم بحث می کنند، قند در دلم آب میشود و البته سریع بعدش نگرانشان میشوم که این قد گرفتن ها چقدر با آن ها بزرگ میشود... . پ. ن: خواندن کتاب بهتر از همه برای همه توصیه میشود، برای همه ی کسانی که دوست دارند از فخر فروختن نجات پیدا کنند و برای بچه هایی که دوست نداریم در گردابی که افتادیم بیفتند...🙃 . ⭕این پست رو سیو کنید و برای کسایی که دنبال کتاب خوب برای بچه ها هستند بفرستید😉 . ❗میتونید مجموعه کتاب پانچلو رو از صفحه ی هاچین تهیه کنید👇🏻😊 @hachingift #برشی_از_یک_کتاب #کتاب_خوانی#نشر_مهرسا #معرفی_کتاب_خوب #مجموعه_پانچلو #کتاب_کودک_نوجوان#کتاب_خوب #کتاب_کمک_آموزشی#درس_هدیه_های_آسمان

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇