#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇

سرنخ خودت رو پیدا کن😎🧐 . گنج یابی یکی از فعالیت های هیجان انگیز و فوق العاده هست که برای هر سنی از بچه ها جذابه اما نکته مهم اینه که وقتی مخصوص پسرهای کلاس پنجمی باشه، مسیر پیچیده تر و سخت تر میشه😅🤩 . مثلا در این گنج یابی⬆️، پسرها به گروه های سه نفره تقسیم شدن و باید هرگروه سرنخ ها و گنج خودش رو کشف می‌کرد، البته سکه های راهنما هم داشتند که هروقت به مشکل خوردند، به کمکشون بیاد😁 . ✅حالا جالب اینه که بچه ها در خلال این فعالیت، تونستند معماهای علوم،ریاضی، اندازه گیری با متر و ساخت اوریگامی و کار گروهی حرفه ای رو هم تجربه کنند🤗 . پ.ن: این فیلم بخشی از گنج یابی پسرهای کلاس پنجمی چمران هست که در اردوی پارک به همراه عموشون انجام دادند😊 . ⭕این پست رو ذخیره کنید و برای والدین و معلم ها بفرستید🌱 . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #گنج_یابی #ریاضی_دبستان #علوم_پنجم_دبستان #بازی_درسی #آموزش_بازی_محور #کلاس_پنجم #پسران_چمرانی

بسم الله الرحمن الرحیم و هذا البلد الامین...🖤 . همه ی کارها را به گونه ای چیده ایم که دخترها روزه شان را بگیرند و سال های اول تکلیف و روزه داریشان، سخت نگذرد. ساعت ها را جا به جا کردیم که شب بیدار بمانند و صبح ها بخوابند. همه چیز خوب بود تا زمانی که صدای انفجاری ما را به خود آورد. دخترکان افغان در جلوی مدرسه شان پر پر شدند. نمی دانیم چند نفرشان روزه بودند و مادرهایشان برای روزه داریشان چه کرده بودند... صدای انفجار دیگری دلمان را ریش می کند. کمی آن طرف تر، در غزه. آن جا هم ده ها کودک بین خواب و بیداری، قربانی وحشیگری اسرائیلی ها شدند. چه فرقیست میان بچه های ما و بچه های افغان و قدس. بچه های ما نمی دانند دشمنی در پشت دیوارهایشان هست و آن ها می دانند. این خاصیت سرزمین امن است که آرامش را هدیه می دهد، اما اگر حواسمان نباشد، غفلت می آورد از دشمن، همین غفلت کار را خراب می کند. باید از دشمن حرف زد و به مظلومین فکر کرد. حداقل برای بچه های دبستانیمان باید از بچه های مظلوم افغان و یمن و فلسطین بگوییم. شاید عکس هایشان را نشان ندهیم،صحنه های خشن را سانسور کنیم، ولی صدای مظلومیتشان را نباید ساکت کنیم و صدای موشک هایشان را. این تربیت است که سرزمین ما را سرزمین امن و ایمان نگاه می دارد. . تصویرگر این عکس زیبا:@illust.ta 🌹 . ⭕این پست رو سیو کن و برای دوستات بفرست!!! . #دختران_جهان #مظلومیت#شهادت#قدس #روزه#ماه_رمضان #مدرسه#کودکان_پاک

. جنگ خيالى چمرانى ها با آمريكا و اسرائيل 💪 #سوار_بر_تانك_خيالى_آماده_دفاع

. يك نمايش عروسكى با حضور كلاس دومى ها و عروسك هايي كه خودشان براى نمايش درست كرده اند. . #نمايش_عروسكي_دخترهاى_چمرانى #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران

🖊 🖊 یادداشت احمدرضا اعلایی در مورد فیلم منطقه پرواز ممنوع👇🏻 ‌ عادت دارم وقتی میخواهم فیلم کودک نوجوان ببینم هم سن بشوم. با کلی هیجان، چیپس و ذرت به دست فیلم را میان کلی نوجوان دیدم. خیلی رویاهام توی فیلم بود.رویاهایی که از فیلمها و کارتنهای دوره ی کودکی و نوجوانیم گرفته بودم. خانه جنگلی چوبی که خود بچه ها درست کرده باشند. اختراع کردن وسایل خفن. جنگیدن بچه ها با آدم بدها. نجات همه تنها با دستهای خودم.تنهای تنها... هواپیمای کنترلی چه درست کردنش چه داشتنش. شلیک با تفنگ واقعی. خلاصه برای یه نوجوانی مثل من خیلی جذاب بود. البته من در نقش یک نوجوان از قسمتی که بنزین روی یکی از پسر بچه ها ریختن خیلی ترسیدم.شایدم البته این جا از نقشم در آمدم. اما به هر حال وصله ی نچسبی بود و می شد نباشه. خیلی جاهای فیلم احساس غرور می کردم. اما از بچگی یه چیزی که همیشه اذیتم می کرد، این بود که رویاهایی در فیلمها بود که دیگر می دانستم رویاست و هیچ تلاشی نمی توانستم برایش بکنم.آن قدر دور از دسترس بود که همه می دانستند فقط رویاست و سرگرمی. موقع دیدن این فیلم هم باز آن خاطره برایم زنده شد. روی هم رفته به عنوان یه شبه نوجوان و یه مربی خیلی از بچه های سازنده متشکرم. تو این اوضاع اقتصادی و فرهنگی یکی همه توانش را بگذاره برای کودک و نوجوان، واقعا دست مریزاد دارد. قطعا مشکلات تکنیکی در کارهای بعد کمتر و کمتر خواهد شد. انشالله که همه از مسئولین تا مردم تا مربیان و نوجوانان قدر بدانند و یاری کنند. به امید مدد واقعی صاحبش یا علی مدد اعلایی ‌ ✅ این فیلم برای پسران بالای ۹، توصیه می شود. #منطقه_پرواز_ممنوع #فیلم_نوجوان #سینما #کودک #نوجوان #فیلم_خوب #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران