#مفاهیم_مطلق#باورذهن #کودک #کودک_و_نوجوان #پرورش#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. همه ما ادما وقتی به دنیا میایم به شدت به والدین و مراقبینمون وابسته هستیم.والدین باید به فرزندانشون کمک کنن تا اونا رو به سمت مستقل بودن هدایت کنن وقتی اصرار داریم که همه ی کارهای کودکمون رو خودمون انجام بدیم، مثلا مدل لباسشو ما انتخاب کنیم،لباسشو ما تنش کنیم،لیوان اب رو ما دستش میدیم،ما بهش غذا میدیم،همه ی کارهاشو ما انجام میدیم، ما میبریمش دستشویی، ما مسواکشو میزنیم، ما کفششو پاش میکنیم و حتی یه لحظه هم تنهاش نمی زاریم ،به نظراتش احترام نمیزاریم،باهاش مشورت نمیکنیم و بیش از حد کنترل داریم روش دقیقا داریم نیاز به خودمختاریشو نشونه میگیریم و یه بچه ی دست پا چلفتی، اضطرابی با عزت نفس و اعتماد به نفس پایین و روابط اجتماعی پایین تربیت میکنیم. حواسمون باشه ، نیاز به خود مختاری یه نیاز اساسی در بچه هاست اصلا نیاز نیست همه ی کاراشو ما انجام بدیم که عالی انجام بشه گاهی اجازه بدیم خودشون کاراشونو انجام بدن حتی اگه اشتباه انجام بدن ،اجازه بدیم خودش کفششو بپوشه حتی اگه تا به تا بپوشه چه اشکالی داره؟؟ اینجوری بالاخره خودش یاد میگیره، اجازه بدیم خودش لباسشو انتخاب کنه، خودش مسواک بزنه حتی اگه اوایل درست نزنه هیج اتفاقی برای دندوناش نمیفته بهتون قول میدم!!

#عشق#بخشش #طرز_فکر_رشد #نگاه_مثبت #کودک #تربیت#کودکان #پرورش#آموزش#حال_خوب #امید#نگاه_خدا #انسانیت #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. بیشتر پرخاشگری بین بچه ها از نوع وسیله ای است این نوع پرخاشگری به خاطر متعلقات است کودکان از یکدیگر اسباب بازی می قاپند، یکدیگر را هل میدهند تا با اسباب بازی که میخواهند بازی کنند دست یابند به ندرت اتفاق می افتد که کودکان بخواهند به کسی آسیب برسانند یا از روی عصبانیت دست به پرخاشگری بزنند. #پرخاشگری #پرخاشگری_کودک #پرخاشگری_کودکان #کودک_نوجوان #تربیت_فرزند #فرزندپروری #اختلالات_کودکان #کودک #عصبانیت_کودک #بیرجند #بیرجند_شهر_من #مشاوره_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

#عادت_ماهانه #روز_جهانی_قاعدگی #پریود

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده