نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. نق زدن یک رفتار آموخته شده است نگذارید فرزندتان برای توجه گرفتن از شما نق بزند: در سریع ترین زمان ممکن که می توانید مودبانه این کار را انجام دهید، به فرزندتان توجه کنید. هنگامی که ناله اتفاق می‌افتد، والدین باید یک نفس عمیق بکشند و به خودشان یادآوری کنند که کودک قصد عصبانی کردن آنها را ندارد. اگر کودکتان به ناله کردن ادامه می‌دهد و شما مطمئن هستید که این ناشی از درد یا بیماری نیست، به رفتار بعد از ناله کردن توجه کنید، تا پیام بزرگتری را که می‌رساند، تشخیص دهید «از خودتان بپرسید آیا من پرمشغله تر از معمول شده‌ام؟ آیا روال عادی بچه من تغییر کرده است؟ آیا خواهر یا برادری، بنا به هر دلیلی، به توجه بیشتری نیازمند است؟ » اغلب، ناله کردن علامتی است برای اینکه مجددا با کودکتان ارتباط برقرار کنید. زمان‌هایی را برای با هم مطالعه کردن، غذا خوردن یا کارهای دیگری که کودک از آن لذت می‌برد، در نظر بگیرید. ارتباط با کودک در زمانی کوتاه، یک یا دو بار در روز، می تواند تفاوت زیادی را برای خانواده ها جهت مقابله با رفتار دشوار ایجاد کند. #کودک#خانواده#مشاوره#درمان#فرزندپروری#فرزند_پروری#کودک_شاد#کودک_موفق#خواهر#برادر#پدر#مادر#رفتار_مطلوب#کودکان_دشوار#والد#مقابله_با_بد_رفتاری#زمان_کیفی#عالیه_هیبتی#روانشناسی#بیرجند

. #کودکی یعنی ذوق برای #بهانه_های_کوچک، و#گریه برای اتفاق های بی اهمیت... اگر از کودکان چیزی غیر از این انتظار داریم ، آنها را از کودکیشان محروم میکنیم... اتفاقی که فقط یکبار در زندگیشان خواهد افتاد... #روانشناسی_کودک #فرزندپروری #عالیه_هیبتی#بیرجند

. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ #فرزندپروری_مثبت دارای پنج اصل است: ۱. عشق به فرزند به ترتیبی که هم گرمابخش باشد و هم رشددهنده ۲. درک مناسب از خلق و خوی کودک به همراه انعطاف‌پذیری ۳. مرزهای مشخص و شفاف ۴. محیط امن و حمایتی ۵. گسترش خودآگاهی، فرصت‌های آموختن و رفتارهای الگویی ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سبک فرزند پروری شما چیه؟🤔 تا حالا به این موضوع فکر کردید ؟

پرخاشگری قطعا ژنتیک نیست وبچه ها پرخاشگر به دنیا نمی آیند. 🪅چندعامل که ایجادکننده عصبانیت و پرخاشگری درکودکو است،بدین صورت می باشد: ۱-پرخاشگری محیط وخانواده(کودک شاهدپرخاشگری وتعارض والدین است) ۲-تنبه کلامی وتهدید(کودک مرتب تنبیه کلامی،سرزنش وتهدید می شود) ۳-کودک‌برنامه تلویزیون وبازی های خشن رامی‌بیندوانجام می دهد. موارد زیر را انجام دهیدقطعا ظرف سه تاشش ماه شرایط بهتر می شود: ۱-تنبیه کودک راکاملاچه کلامی وبدنی قطع کنید. ۲-به هیچ عنوان فرزندتان را سرزنش نکنید. ۳-نقاط قوت و توانمندی های فرزندتان را هر روز مرورکنیدومرتب بهش بگیدکه تو امروز چقدر قشنگ کارهات رو انجام دادی،آفرین ۴-برنامه های خشن تلویزیون و موبایل رو به صورت کامل قطع کنید. ۵-به فرزندتون کمک کنیدتا کم کم یادبگیره احساسات وهیجاناتش رو به صورت کلامی ابراز کنه و خودتون باید دراین امر پیش قدم باشید. ۶-تلاش کنید همیشه در تیم فرزندتون باشیدوباهاش دوستی وصمیمیت برقرار کنید.وحتی هنگام نه گفتن هم باهاش دوست باشید. قطعا با انجام این راهکارها به خوبی می تونید اوضاع رو به سمت مثبت مدیریت کنید. اگر قبل از پرخاشگر شدن کودک موارد بالا رعایت بشه قطعا کودکی پرخاشگر نخواهید داشت. #پرخاشگری_کودک #پرخاشگری_نوجوانان #تنبیه#موبایل#تعارضات_بین_فردی#تربیت_فرزند #عصبانیت#پرخاشگری#مهارتهای_زندگی #فرزندپروری_مثبت #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #فرزند_پروری #تربیت_فرزند ##رشد_کودکان #مراحل_رشد_کودک #کودک_نوجوان #بیرجند