پست های مشابه

aliyeh.heybatii

هميشه كودك نيست كه به مادر مي چسبد، بلكه مادرانی هم هستند كه حاضر نيستند لحظه ای از فرزندشان جدا شوند. مادر چسبنده هميشه نگران است كه اگر فرزندش در کنار او نباشد ،خطری او را تهديد می كند . مادر چسبنده به فرزندش اجازه رشد و پختگی نمی دهد چون هميشه حضور مستقيم دارد و به جای فرزندش مشكلات را حل می كند. مادر چسبنده ، به دلیل نگرانی و اضطراب همیشگی، لذتی از رابطه با فرزندش نمی برد . چسبندگی يك اختلال ارتباطی ست و نه مهربانی مادران چسبنده ، فرزندان بی دست و پا و کودک صفت تربیت می کنند . #کودک#تربیت#والد_نگران#فرزند_پروری#نگرانی_والدین#والد_چسبنده#اختلالات_ارتباطی#مشاوره#آموزش#درمان#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند_شهر_من #خراسان_جنوبی

19 اسفند 1399 18:19:29

0 بازدید

aliyeh.heybatii

. اگر #کودکان گوش والدین را برای شنیدن حرف هایشان بیابند و جوابی از روی #همدردی از آنها بشنوند بیشتر و بهتر #رشد می کنند. کودکان وقتی #آشفته و #عصبانی هستند تنها چیزی که نمی خواهند بشنوند #پند و #اندرز و پاسخهای فیلسوفانه و روانشناسانه والدین است. #ارتباط_موثر_با_کودکان #گوش_شنوا_داشته_باشیم #دوستی #محبت#تربیت #تربیت_کودک #کودک_موفق#فرزندپروری_آگاهانه #فرزندپروری_مثبت #فرزندپروری #عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک #بیرجند

28 اردیبهشت 1399 04:38:35

0 بازدید

aliyeh.heybatii

. ریشه بسیاری از قهرها ،ناراحتی ها ،دلخوری ها بخاطر یک خطایی ست که اگر به موقع مطرح ودرموردش صحبت بشه میتونه خیلی زود ازبین بره اما ما چکارمیکنیم ؟رفتیم مهمونی واز رفتار همسر ناراحت میشیم ولی بجای صحبت کردن قیافه میگیریم ،پشت چشم نازک میکنیم ،سرسنگین میشیم،کم محلی میکنیم ،حرف نمی زنیم وتازه توقع داریم طرف مقابل علم غیب داشته باشدوبدونه ماچرا ناراحتیم،اون بیچاره می پرسه : _چته چیزی شده _خودت بهتر میدونی _نه والا من اگه میدونستم که نمیپرسیدم _فکرکن ببین چکارکردی _واین مساله حل نشده میمونه توی دعوا ودعواهای بعد ،یک هفته بعد،یک ماه بعد،یکسال بعد،وحتی چندسال بعد یادمونه ومدام مطرح میکنیم فلان شب توفلان مهمونی .... اگه یاد بگیریم به جاو به موقع ناراحتی هامون وانتظاراتمون رو مطرح ودرموردش صحبت کنیم بعداز وقوع اونها این عقده های تلخ تشکیل نمیشه . #ارتباطات#ارتباط_موثر#همسرانه#قهر#ناراحتی#دلخوری#انتظارات#گفتگو#مشاوره#روانشناسی#عالیه_هیبتی

11 اسفند 1398 05:27:16

1 بازدید

aliyeh.heybatii

. اگر امروز تجربه ی خوبی نداشتی جا نزن! فردا و فرداهایی در امتداد این مسیر هست که در دلشان برای تو تجربه های تازه ای دارند، تجربه هایی که می توانند خوب باشند. اگر امروز آدم خوبی از زندگی ات رفت، نگران نباش! فردا و فرداها یی هست؛ لبریز آدم های خوب؛ آدم هایی که جای خالی کسی را پر نمیکند ولی آنقدر پررنگ و خواستنی هستند که حواس تو را از جاهای خالی زندگی ات پرت می کنند آدم هایی که خوب اند و خوبی شان به این زودی ها بند نمی آید. اگر امروز #احساس_خوبی به زندگیت نداشتی، #حوصله کن! قرار است احساسات بهتری را تجربه کنی و #خاطرات_خوب تری را بسازی. پایان داستان ما هرگز این ثانیه های گیج و سردرگمی نیست و خسته و ناامید،کناری نشسته ایم، که همه چیز را تمام شده می دانیم و جای خالی آدمها و آرزوهایمان را با چند خط بغض و #ناامیدی از زمین و زمانه، پر می کنیم. تمام این احساس ها و #خاطرات و #افسوس ها مقطعی اند. در زندگی هر کدام از ما احساسات، آدم ها، مکان ها و اتفاقات خوب تری در انتظارند تا ما بلند شویم، حرکت کنیم و خودمان را به آنها برسانیم. هر کجا که خسته شدی و تکه ی کوچکی از #پازل نامحدود زندگی ات را به کل آن تعمیم دادی؛ به خاطر بیاور که این فقط جزء اندکی است در مقایسه با کل! و تکه ی ناچیزی است در مقایسه با پهنه ی بیکران دنیای تو. دنیایی که بیش از چیزی که فکرش را میکنی برای تو اتفاقات و تجربه های شیرین، کنار‌ گذاشته. حوصله کن عزیز من! همه چیز به وقتش اتفاق می افتد. حوصله کن...

22 اردیبهشت 1399 16:49:33

0 بازدید

aliyeh.heybatii

آفات شبکه مجازی هر دم از این باغ بری می رسد هر کاری کنیم نمیشه جلوی تاثیر گذاری فضای مجازی را بگیریم #لایکی هم یکی دیگه از این شبکه هاست باید آگاهانه راهی بیاندیشیم ۱.رابطه صمیمانه تر و بیشتری با فرزندتون داشته باشید تا اجازه تخلیه و ابراز وجود داشته باشن ۲. حتما نظارت محسوس و نامحسوس بر فضای مجازی داشته باشید #فضای_مجازی #نظارت_کودکان #نوجوانان #خانواده #دوستان #تربیت

08 مرداد 1399 04:39:32

1 بازدید

aliyeh.heybatii

. وقتی کودک در حال انجام کار اشتباهی است؛ نگویید: آفرین!! آفرین!! باریکلا!! باریکلا!! آفرین، رفتی سر وسایل مامان! باریکلا، چقدر مشقهات را بدخط نوشتی!! انجام بده تا بیام حسابت رو برسم! با این نوع صحبت کردن: طرف مقابل( کودک) دچار سردرگمی و دوگانگی می‌شود. نمیداند در حال تشویق است یا توبیخ؛ روش صحیح را نمی‌آموزد؛ تفاوت کار درست و غلط را نمی‌فهمد؛ و خودش از تن صدا، لحن و زبان بدن شما باید حدس بزند که کارش چطور ارزیابی شده !! که این برای بچه‌ها کار دشواری ست. پس به جای آن، روش صحیح را آموزش دهید و از آفرین و باریکلا و احسنت فقط برای «تشویق واقعی» استفاده کنید. #فرزندپروری_مثبت #کودک #نوجوان#تربیت_کودک #تربیت_فرزند #تشویق #تشویق_کودکان #لحن_کلام_و_تن_صدا #سرزنش_کودک #انتقاد_کردن #تشویق_واقعی#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

07 بهمن 1399 05:11:20

1 بازدید

عالیه هیبتی

0

1

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما میتوانید مطالب بیشتری از صفحات محتوایی و دیگر صفحات بامانو بخوانید

برای دسترسی نامحدود به مطالب و استفاده از امکانات دیگر اپلیکیشن بامانو مانند ساخت آلبوم خانوادگی، اپلیکیشن بامانو را نصب کنید. با عضو شدن شما از محتواهایی پشتیبانی میکنید که دوست دارید بیشتر از آن ها مطلع باشید

aliyeh.heybatii

عالیه هیبتی

0

1

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما میتوانید مطالب بیشتری از صفحات محتوایی و دیگر صفحات بامانو بخوانید

برای دسترسی نامحدود به مطالب و استفاده از امکانات دیگر اپلیکیشن بامانو مانند ساخت آلبوم خانوادگی، اپلیکیشن بامانو را نصب کنید. با عضو شدن شما از محتواهایی پشتیبانی میکنید که دوست دارید بیشتر از آن ها مطلع باشید

پست های مشابه

برو به اپلیکیشن