گاهی اوقات کودکان ساعت‌ها #گریه می‌کنند و هیچ‌چیزی به نظر نمی‌رسد که آن‌ها را آرام کند. با اينکه هیچ معالجه جادویی وجود ندارد. برخی از تکنیک‌های زیر ممکن است کمک‌کننده باشد. ▪︎نیازهای اساسی کودکتان را بررسی کنید. تغذیه و عوض کردن پوشک کودک ممکن است در هر حالت موثر باشد. ▪︎محرک‌ها را کاهش دهید. بر روی فراهم ساختن محیط دارای سکوت بیشتر و آرامش کار کنید. از صداهای ناگهانی اجتناب کنید. نور لامپ را کم کنید و ملاقات‌کنندگان کودکتان را محدود کنید. ▪︎از کودکتان طوری نگهداری کنید که احساس امنیت کند. کودکتان را با یک پتوی گرم‌ونرم قنداق کنید. ▪︎هر حرکت آرامی را امتحان کنید. این حرکت‌ها هم برای شما و هم برای کودکتان مایه آرامش است. به هنگام قدم زدن یا در خودرو با کودکتان صحبت کنید. او را در صندلی‌های نوسان دار در آغوش بگیرید یا به او اجازه دهید در تاب‌های نوزادی بنشیند. ▪︎ آواز خواندن، آرام صحبت کردن با کودک یا روشن کردن رادیو را امتحان کنید. برخی از کودکان با گوش‌کردن به صدای آرام، دارای ریتم يا یکنواخت آرام می‌شوند. گاهی اوقات یک مرطوب کننده هوا، استفاده از صدای جاروبرقی یا صدای ضربان قلب می‌تواند کمک‌کننده باشد. ▪︎شیر دادن طولانی‌مدت از یک سینه به نوزاد برای دریافت شیر مغذی‌تر را امتحان کنید. ▪︎ از یک آشنا یا دوست کمک بخواهید. آن‌ها ممکن است توصیه‌هایی داشته باشند و يا برای مدتی کودک را نگهدارند. کولیک می‌تواند دردسرساز باشد و ممکن است نیاز به حمایت داشته باشید منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

نقاط نرم روی جمجمه نوزاد شما مکان‌هایی که گاهی اوقات می‌توانید نبض زیر پوست آن را احساس کنید #جاندانه نامیده می‌شود. اغلب نوزادان دو جاندانه دارند، یکی در بالای سرشان و دیگری کمی عقب‌تر در پشت سرشان. این نواحی مکان‌هایی هستند که استخوان جمجه نوزاد در آن به اتفاق سایر نواحی هنوز رشد نکرده است. این ساختار منعطف به جمجمه اجازه می‌دهد که در طی درد زایمان متراکم شود و در طی سال‌های اولیه زندگی به رشد خود ادامه دهد. جاندانه پشت سر تقریبا ظرف ۴ ماه اول بدو تولد سفت می‌شود. در حالی که جاندانه جلوئی تا حداقل یک سالگی کودک محکم نمی‌شود. از آرام لمس کردن این نواحی نترسید. آن‌ها با یک غشای ضخیم برای محافظت از جمجمه کودک شما پوشانده شده است. نامتقارن بودن صورت: درصورت زیاد شدن فشار رحم که موجب خمیدگی سر به اطراف می‌شود (حالتی که شانه به طرز محکمی به استخوان فک فشار وارد کند) صورت نوزاد شما ممکن است کج به نظر برسد. اين ناهماهنگی بصورت خودبه‌خود ظرف چند هفته یا چند ماه از بین می‌رود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

▪︎ کودکان کم سن و سال و سالم را به پشت بخوابانید. آن‌ها موقع غلت زدن می‌توانند موقعیت خواب خود را پیدا کنند. ▪︎ از اسلیپر یا دیگر پوشش‌های مخصوص خواب به جای پتو استفاده کنید. در صورت استفاده از پتو پاهای کودک را در پایین تخت قرار دهید. پتو را در اطراف تشک تختخواب و تا قسمت قفسه سینه نوزاد تو گذاری کند. ▪︎ کودکتان را با لباس مناسب و مقداری از پتو بپوشانید، بطوری که بتوانید راحتی او را به هنگام خواب فراهم آوردید. ▪︎ درجه حرارت اتاق را در حدود ۷۰ درجه فارنهایت (21 درجه سانتی گراد) نگهدارید. ▪︎ از ایمن بودن تختخواب کودک خود و تعمیر مناسب آن مطمئن شوید. ▪︎مطمئن شوید که فاصله ببن میله‌های تخب بیش از ۲ ۸/۳ نباشد تا سر نوزاد از گیر افتادن در بین آن‌ها در امان باشد. ▪︎ مطمئن شوید که تشک ثابت و متناسب با اندازه تختخواب است. فضای بین تشک و رختخواب نباید بیش از دو انگشت باشد. ▪︎مطمئن شوید که نرده‌ها حداقل ۲۶ اینچ بلندتر از پایین‌ترین سطح حفاظی تشک هستند، بطوریکه نوزاد در حال رشد شما نتواند به آسانی از آن بالا برود. ▪︎ اطمینان حاصل کنید که تختخواب دارای سطوحی صاف، ساختی محکم و یک پوشش دندان‌ گیر امن در بالای نرده‌ها است (منظور پوشش پارچه‌ای است که به قسمت بالای نرده‌ها دوخته می‌شود تا از اسیب زدن به دندان‌های کودک به هنگام برخاستن او در تخت جلوگیری به عمل اورد). ▪︎تخت کودک را بیشتر نزدیک به دیوار داخلی قرار دهید تا در نزدیکی دیوارهای خارجی و پنجره. تخت را دور از رادیاتورها و کانال‌های هوای گرم و سرد قرار دهید. رادیاتور می‌تواند پوست کودک را بسوزاند. توده‌های هوایی می‌تواند بینی و گلوی کودک را خشک و حساسیت او را نسبت به مشکلات تنفسی زیاد کند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

تغییر دادن موقعیت کودک يا پاک کردن بینی یا دهان کودک، گرفتگی بینی کودک را برطرف نمی کند. شما ممکن است نیاز به استفاده از یک #سرنگ_حبابی (پوآر بینی) که دستورالعمل آن در زیر آمده است، داشته باشید: در دهان: بدن کودک را در حالی که سرش کمی پایین‌تر از بدنش قرار دارده به یک طرف بچرخانید. قبل از قرار دادن حباب در دهان بیمار آن را به داخل فشار دهید. هنگام کشیدن مخاط و شیر مراقب باشید. غشای مخاطی پوست ظریف داخل گونه‌ها یا پشت گلو را نگیرید. حباب را بیرون بکشید و محتویات درون آن را به روی پارچه بریزید. در بینی: به طریق مشابه، مخاط بینی را بیرون بکشید. تنها توک سرنگ حبابی را داخل کنید. موقع انجام دادن این کارها بسیار مراقب باشید. کشیدن مخاط دهان و بینی با شدت در اغلب اوقات یا برای مدت طولانی، می‌تواند موجب خشک شدن و تحریک بافت‌های ظریف و آسیب شدید دهان و بینی بشود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

کارهایی که نباید انجام دهید: به هیچ وجه حتی برای یک لحظه کودک را در خانه و ماشین رها نکنید. • کودکان زیر ۵ سال را به تنهایی در وان حمام رها نکنید. کودکان در ارتفاع کوتاه یک اینچ آب، بالاتر از بدنشان و در ازای تنها یک یا دو دقیقه غرق می شوند. در صورت زنگ خوردن تلفن یا درب کودک را در حوله بپیچید. با اين حال بهتر است به صدای زنگ اهمیت ندهید و به کودکتان برسید. • به هنگام در آغوش گرفتن نوزاد، بازوهایش را بلند نکنید. • حفاظ تخت کودک را پایین نکشید. • در اطراف کودک سیگار نکشید. • کودکان و بچه‌های کم‌ سن‌ و سال را به هنگام غذاخوردن تنها نگذارید. • به هنگام دادن دارو به کودکتان، نگویید «دارو آب‌نبات است»، دارو آب‌نبات نیست! • کیسه‌های پلاستیکی را در دسترس کودک و یا محل قل خوردن او قرار ندهید. • کودک را بر روی تخت و یا میز تعویض رها نکنید. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از کودک

#برفک یک #عفونت مخمر مانند در دهان کودک است. این عفونت ممکن است همچون دانه‌های کمی برآمده سفید و یا مایل به خاکستری شبیه به شیر بسته شده بر روی زبان، سقف دهان، لب‌ها يا گلو به نظر برسد. این دانه‌ها چسبناک هستند و به آسانی با آب پاک و محو نمی‌شوند. در صورت پاک کردن و مالش بافت زیرین آن‌ها آسیب می‌بیند و دچار خونریزی می‌شوند. علائم دیگر برفک ممکن است شامل بی‌قراری، تغذیه کم و ادرار سوختگی مکرر در نوزاد باشد. ادرار سوختگی ممکن است در نتیجه عفونت‌های برفکی دارای نوک قرمز بوجود بياید. در صورتی که از سینه خود به نوزادتان شیر می‌دهید و نوزادتان دارای برفک باشد. ممکن است پستان شما نیز دارای عفونت باشد که می‌تواند موجب ترک خوردن نوک پستان، خارش یا سوزن سوزن شدن آن بشود. نوک پستان‌ها ممکن است قرمز، متورّم يا دردناک شود. در صورتی که عفونت واژینالی دارید، از شستن دست‌هایتان به طور کامل مطمئن شوید، بطوری که عفونت را به کودکتان منتقل نکنید. برفک و دیگر عفونت‌ها با درمان دارویی و یا پماد درمان می‌شوند. بیشتر وقت‌ها ممکن است شما و کودکتان به‌طور هم‌زمان درمان شوید. داروهای تجویز شده معمولا از ترکیباتی مانند کلوتریمازول-نیستاتین-فلوکونازول و ایتراکونازول ساخته می شود که پزشک براساس نوع میکرو ارگانیسم تجویز می کند.دارو به شکل مایع است وبا قطره چکان بلافاصله پس از غذا ویا حداقل ۱۰دقیقه قبل از غذا باید مصرف شود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد