نقاط بزرگ و مایل به سفیدی که اساسا بر روی و اطراف بینی و یا چانه نوزاد به وجود می‌آید، #میلا نامیده می‌شود. با اينکه این نقاط همچون لکه‌های کوچک ظاهر می‌شوند آزاردهنده بودن یا برداشتن آن‌ها و يا قرار دادن ضماد بر روی آن ها چندان حائز اهمیت نیست. انجام دادن این کارها موجب ایجاد جوش یا اسکار پوستی می شود. میلا در نوزادان به طور طبیعی عود می کند و معمولا ظرف چند هفته ناپدید می شود. #مشخصات_ظاهری_نوزاد منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

در بسیاری از موارد اینطور به نظر می‌آید که چشم نوزاد دارای کج بینی باشد، چرا که اغلب پلک فوقانی آن‌ها دارای چین‌خوردگی است. این روند در ترکیب با پل مسطح وسیع بینی تصویری از کج‌بینی را در نوزادان ایجاد می‌کند. این تصویر می‌تواند از طریق نگاه کردن به انعکاس مردمک چشم، در صورت تمرکز هر دو چشم بر روی یک شیء می‌تواند مورد آزمایش قرار بگیرد. با رشد بیشتر ساختار صورت این حالت از بین می‌رود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

تغییر دادن موقعیت کودک يا پاک کردن بینی یا دهان کودک، گرفتگی بینی کودک را برطرف نمی کند. شما ممکن است نیاز به استفاده از یک #سرنگ_حبابی (پوآر بینی) که دستورالعمل آن در زیر آمده است، داشته باشید: در دهان: بدن کودک را در حالی که سرش کمی پایین‌تر از بدنش قرار دارده به یک طرف بچرخانید. قبل از قرار دادن حباب در دهان بیمار آن را به داخل فشار دهید. هنگام کشیدن مخاط و شیر مراقب باشید. غشای مخاطی پوست ظریف داخل گونه‌ها یا پشت گلو را نگیرید. حباب را بیرون بکشید و محتویات درون آن را به روی پارچه بریزید. در بینی: به طریق مشابه، مخاط بینی را بیرون بکشید. تنها توک سرنگ حبابی را داخل کنید. موقع انجام دادن این کارها بسیار مراقب باشید. کشیدن مخاط دهان و بینی با شدت در اغلب اوقات یا برای مدت طولانی، می‌تواند موجب خشک شدن و تحریک بافت‌های ظریف و آسیب شدید دهان و بینی بشود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

دلیل اینکه غشای اطراف پوست چشم در نوزادان بسیار نازک است. سفیده چشم آن‌ها رگه‌هایی آبی رنگ دارد. در صورتی که نوزاد دارای زردی باشد سفیده چشم ممکن است زردرنگ به نظر برسد. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

در صورتی که درجه حرارت بدن کودک بیشتر و یا پایین‌تر از حد طبیعی باشد با پزشک تماس بگيرید. تنها موقعی که فکر می‌کنید پسر کوچولویتان مریض است درجه حرارت بدن او را اندازه بگیرید. موضع اندازه‌گیری درجه حرارت : در کودکان کمتر از سه ماه ٩۰(‏ روزه) از درجه حرارت زیر بغل استفاده کنید. این روش، روشی ایمن و مناسب برای جدا کردن و نصب کردن است. درجه حرارت طبیعی بدن نوزاد: درجه حرارت زیر بغل بین ۹۷/۷ درجه فارنهایت (۳۶/۵درجه سانتیگراد) و ۹۹/۵ درجه فارنهاییت (۳۷/۵ درجه سانتیگراد) است. چگونگی اعمال درجه حرارت زیر بغل : اطمینان حاصل کنید که زیر بغل نوزاد خشک است. نوک ترمومتر را در زیر بغل نوزاد، مستقیما در مقابل پوست او قرار دهید (پوست نباید کاملا نوک ترمومتر را بپوشاند). بازوی نوزاد را با نگه‌داشتن آرنج در مقابل قفسه سینه بر روی بدن قرار دهید. برای تعیین اینکه چه مدت بایستی ترمومتر را قبل از خواندن آن در مکان موردنظر خود قرار دهید دستورالعمل‌های روی ترمومتر را دنبال کنید. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

▪︎ کودکان کم سن و سال و سالم را به پشت بخوابانید. آن‌ها موقع غلت زدن می‌توانند موقعیت خواب خود را پیدا کنند. ▪︎ از اسلیپر یا دیگر پوشش‌های مخصوص خواب به جای پتو استفاده کنید. در صورت استفاده از پتو پاهای کودک را در پایین تخت قرار دهید. پتو را در اطراف تشک تختخواب و تا قسمت قفسه سینه نوزاد تو گذاری کند. ▪︎ کودکتان را با لباس مناسب و مقداری از پتو بپوشانید، بطوری که بتوانید راحتی او را به هنگام خواب فراهم آوردید. ▪︎ درجه حرارت اتاق را در حدود ۷۰ درجه فارنهایت (21 درجه سانتی گراد) نگهدارید. ▪︎ از ایمن بودن تختخواب کودک خود و تعمیر مناسب آن مطمئن شوید. ▪︎مطمئن شوید که فاصله ببن میله‌های تخب بیش از ۲ ۸/۳ نباشد تا سر نوزاد از گیر افتادن در بین آن‌ها در امان باشد. ▪︎ مطمئن شوید که تشک ثابت و متناسب با اندازه تختخواب است. فضای بین تشک و رختخواب نباید بیش از دو انگشت باشد. ▪︎مطمئن شوید که نرده‌ها حداقل ۲۶ اینچ بلندتر از پایین‌ترین سطح حفاظی تشک هستند، بطوریکه نوزاد در حال رشد شما نتواند به آسانی از آن بالا برود. ▪︎ اطمینان حاصل کنید که تختخواب دارای سطوحی صاف، ساختی محکم و یک پوشش دندان‌ گیر امن در بالای نرده‌ها است (منظور پوشش پارچه‌ای است که به قسمت بالای نرده‌ها دوخته می‌شود تا از اسیب زدن به دندان‌های کودک به هنگام برخاستن او در تخت جلوگیری به عمل اورد). ▪︎تخت کودک را بیشتر نزدیک به دیوار داخلی قرار دهید تا در نزدیکی دیوارهای خارجی و پنجره. تخت را دور از رادیاتورها و کانال‌های هوای گرم و سرد قرار دهید. رادیاتور می‌تواند پوست کودک را بسوزاند. توده‌های هوایی می‌تواند بینی و گلوی کودک را خشک و حساسیت او را نسبت به مشکلات تنفسی زیاد کند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد