آگاه بودن از روند رشد کودک به شما اجازه می‌دهد با مشخص کردن زمینه‌های آسیب‌پذیر پیش از آسیب دیدن فرزندتان، یک گام پیش بیفتید. کودکان کمتر از ۶ ماه: • غل خوردن و دست زدن به اشیاء •خوردن مواد آغشته به سم و غذا و جدال خواهر و برادر بزرگتر از آن‌ها برای گرفتن آن‌ها از او کودکان ۷ تا ۱۲ ماهه: • سینه‌خیز رفتن، تلاش برای ایستادن و راه رفتن از طریق گرفتن وسایل خانه • کشیدن ماهی‌تابه از روی بخاری و یا کشیدن رومیزی به همراه اشیاء روی آن، در چنین مواردی می‌توانیم شاهد وقوع یک صدمه شدید باشیم. کودکان نوپا: • علاقه به کشف کردن، بسیار کنجکاو بودن • گروهی حادثه آفرین در بین سایر گروه‌های سنی •ممکن است با بالا رفتن از کابینت‌های قفل نشده و قفسه‌های بلند به خطر بيفتند. حیوانات خانگی می‌توانند در عین احساس شادی، یک خطر جدی برای کودک باشند. حیوانات خانگی همچنین می‌توانند مبدا عفونت‌های مهمی برای کودک باشد. مراقب عکس‌ العمل حیوان نسبت به کودکتان باشید. برخی از حیوانات خشم و حسادت را تجربه می‌کنند و ممکن است به کودکتان آسیب برسانند. ممکن است مجبور به انجام کاری شوید، مخصوصاً اگر حیوان مرموزی در خانه داشته باشید، هرگز یک نوزاد را تنها با هیچ حیوان خانگی به حال خود رها نکنید. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

قالب‌گیری استخوان جمجمه به هنگام حرکت نوزاد در رحم مادر یک دلیل رایج برای کجی موقتی سر نوزاد است. معمولا تا اتمام هفته اول تولد سر به شکل عادی خودش برمی‌گردد. در نوزادانی که با عمل سزارین یا در وضعیت بریچ به دنیا می‌آینده معمولاً قالب‌گیری دیده نمی‌شود. (سر نوزاد کج نمی‌شود) منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

یکی از پیامدهای متداول تولد نوزاد ممکن است شکستن رگ‌های خونی کوچک در ناحیه سفید چشم (صلبیه) باشد که باعث ایجاد نقاط قرمز رنگ روشنی می‌شود. این نقاط قرمز رنگ خونریزی سابکانجانکتیوال نامیده می‌شود. این عامل از طريق افزایش ناگهانی فشار در چشم به هنگام عبور کودک از کانال تولد ایجاد می‌شود. از آنجایی که خون معمولاً در ظرف ۷ تا ۱۰ روز جذب می‌شود. می‌توانید اطمینان کسب کنید که بروز نقاط قرمز رنگ موقتی است و نگران‌کننده نیست. نوزاد شما در فاصله ۸ تا ۱۴ اینچی بهتر می‌تواند تمرکز کند فاصله شما از چشمان کودکتان به هنگام پرستاری کردن یا غذا دادن به او باید این اندازه باشد. نوزادان همچنین به حرکت‌ها، نور، الگوها و شکل‌ها توجه دارند و پس از گذشت چند هفته اول، به مرور توانایی دیدن و توجه آن‌ها بهبود پیدا می‌کند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

▪︎ کودکان کم سن و سال و سالم را به پشت بخوابانید. آن‌ها موقع غلت زدن می‌توانند موقعیت خواب خود را پیدا کنند. ▪︎ از اسلیپر یا دیگر پوشش‌های مخصوص خواب به جای پتو استفاده کنید. در صورت استفاده از پتو پاهای کودک را در پایین تخت قرار دهید. پتو را در اطراف تشک تختخواب و تا قسمت قفسه سینه نوزاد تو گذاری کند. ▪︎ کودکتان را با لباس مناسب و مقداری از پتو بپوشانید، بطوری که بتوانید راحتی او را به هنگام خواب فراهم آوردید. ▪︎ درجه حرارت اتاق را در حدود ۷۰ درجه فارنهایت (21 درجه سانتی گراد) نگهدارید. ▪︎ از ایمن بودن تختخواب کودک خود و تعمیر مناسب آن مطمئن شوید. ▪︎مطمئن شوید که فاصله ببن میله‌های تخب بیش از ۲ ۸/۳ نباشد تا سر نوزاد از گیر افتادن در بین آن‌ها در امان باشد. ▪︎ مطمئن شوید که تشک ثابت و متناسب با اندازه تختخواب است. فضای بین تشک و رختخواب نباید بیش از دو انگشت باشد. ▪︎مطمئن شوید که نرده‌ها حداقل ۲۶ اینچ بلندتر از پایین‌ترین سطح حفاظی تشک هستند، بطوریکه نوزاد در حال رشد شما نتواند به آسانی از آن بالا برود. ▪︎ اطمینان حاصل کنید که تختخواب دارای سطوحی صاف، ساختی محکم و یک پوشش دندان‌ گیر امن در بالای نرده‌ها است (منظور پوشش پارچه‌ای است که به قسمت بالای نرده‌ها دوخته می‌شود تا از اسیب زدن به دندان‌های کودک به هنگام برخاستن او در تخت جلوگیری به عمل اورد). ▪︎تخت کودک را بیشتر نزدیک به دیوار داخلی قرار دهید تا در نزدیکی دیوارهای خارجی و پنجره. تخت را دور از رادیاتورها و کانال‌های هوای گرم و سرد قرار دهید. رادیاتور می‌تواند پوست کودک را بسوزاند. توده‌های هوایی می‌تواند بینی و گلوی کودک را خشک و حساسیت او را نسبت به مشکلات تنفسی زیاد کند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

نوزادان اغلب بعد از تولد آسیب پذیر هستند. آن ها به راحتی دچار عفونت می شوند و یا ممکن است با مشکلات خاص مادرزادی دنیا بیایند. هر زنی که برای بار اول مادر می شود لازم است بداند که باید مراقب چه چیزهایی باشد و اینکه چه زمانی شرایط بچه جدی است. چند مورد از مشکلات و بیماری های رایج نوزادان در پست های آینده مورد بحث قرار خواهد گرفت... #مشکلات_رایج_نوزادان

#یرقان به رنگ مایل به زرد پوست و سفیدی چشم‌ها که گاهی اوقات در نوزادان تازه متولد شده دیده می‌شود، اطلاق می‌شود. یرقان به دلیل ترشح بیش از حد صفرا ایجاد می‌شود وضعیتی که در آن ماده‌ای به نام صفرا به جریان خون راه می‌یابد و بر زیر پوست رسوب می‌کند. کودک شما قبل از ترک بیمارستان از نظر صفرای زیاد مورد آزمایش قرار می‌گیرد. طی دو سه روز نخست، وجود کمی زردی در کودک تازه متولّد شده امری طبیعی است. رنگ زرد یرقان از سر شروع می‌شود و به تدریج به پایین بدن منتقل می‌شود. هنگامی که کبد کودک شروع به توزیع صفرا می‌کند. زردی کم‌کم ناپدید می‌شود. با این همه در ۵ تا ۶ درصد نوزادن نوزادان سطح صفرا به اندازه کافی بالا هست که نیازمند درمان باشند. درمان شامل نوردرمانی (با استفاده از نور فلوئورسنت) و تغذیه مکرر از شیر سینه مادر یا فرمولاسیون خاص است. در بیشتر موارد، درمان می‌تواند در خانه انجام شود. اما گاهی اوقات درمان‌های بیمارستانی مورد نیاز است. اگر سطح صفرای کودک شما در بیمارستان بالاتر از حد نرمال است - اما به اندازه‌ای نیست که نیازمند درمان باشد - پزشک کودک شما ممکن است. برای تست زردی به شما برنامه بدهد. انجام این تست بسیار حائز اهمیت است. اگر سطح بالای زردی درمان نشود. در برخی از کودکان ممکن است منجر یه آسیب نورولوژیکی (مغزی) بشود. به همین علّت اگر متوجه شدید کودکتان خیلی زرد است یا اگر نسبت به موقعی که در بیمارستان بودید یرقان بیشتر بدن کودکتان را درگیر کرد، مطلع کردن کودکتان اهمیت دارد. اگر کودکتان بی‌حال بشود، خوب شیر نخورد، درجه حرارت ناپایدار با تغییرات رفتاری دارد - همه این‌ها علائم بالا بودن صفرا است، باید پزشک را در جریان بگذارید. درمان فوری برای پیشگیری از صدمه دائمی در یک نوزاد تازه متولد شده، مهم است. تغذیه مکرر از شیر مادر به کاهش زردی کمک می‌کند. در صورت اطلاع از هر یک از موارد زیر با پزشک تماس بگیرید: ▪︎ یرقانی (ظاهر زرد رنگ) که فروکش نمی‌کند و در تمام بدن گسترش می‌یابد. ▪︎تنفس سریع‌تر از ۶۰ بار در دقیقه ▪︎ بی‌حالی یا تغییر کلی در فعالیت یا درجه حرارت بدن ︎▪︎ بی‌قراری بیش از حد ▪︎تغذیه کم ▪︎درجه حرارت ناپایدار منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد