💡 حتما خیلی از آزادی کودک زیر هفت سال شنیده اید. اما به نظر شما حد و مرز آزادی یک کودک کجاست؟ مثلا اگر کودک بخواهد در خانه آب بازی یا آرد بازی کند، شما اجازه می دهید؟ ‌ یا بخواهد از روی اپن آشپزخانه روی چند بالشت و پتو بپرد چطور؟ ‌ اگر در مهمانی طولانی دوست نداشته باشد یکجا بنشیند، طبیعی است یا او را سرزنش می کنید؟ ‌ در آزادی دادن به کودک، مهم تر از هر چیزی نوع نگرش ما به بازی های کودکانه است. گاهی یادمان می رود با یک کودک پنج ساله یا چهار ساله رو به رو هستیم. ‌ ما در حسینیه کودک سعی کردیم با استفاده از یک محیط ساده و باز، فضای آزادی را برای بچه ها فراهم کنیم. آزادی که حق کودک است. ‌ #پنج_ساله_ها #چهار_ساله_ها #حسینیه_کودک_شهید_چمران #آزادی #آزادی_کودکان #هفت_سال_اول #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

. پسرهای کلاس اولی و عموشون تصمیم گرفتند با کمک خانواده ها، در روز مبعث بچه های پاکستانیِ اطراف بهشت زهرا رو خوشحال کنند😊 . حالا چرا اونجا؟ چون ما چند ساله اونجا رفت و آمد داریم و چند تا بچه ی پاکستانی هم چند سالی مهمون مدرسه مون بودند😇 . در نتیجه بچه ها پول هاشون رو جمع کردندو از هاچین خرید کردند. . صبح روز عید سه تا ماشین به نمایندگی از بقیه اول رفتیم بهشت زهرا و به شهیدچمران و دوستاش سر زدیم و کلی درد و دل کردیم، بعد هم رفتیم پیش دوستای پاکستانی مون و باهم بازی کردیم....🤩 نقاشی کشیدیم...🙃 و هدیه هاشون رو دادیم😊 خیلی به همه ی ما خوش گذشت. برامون یه عید به یاد ماندنی شد.... . پ.ن:بعضی موقع ها آدم درگیر زندگی میشه. خیلی چیزها یادش میره و فکر میکنه داره کارهای خیلی مهمی میکنه. یکدفعه یه جرقه ی کوچیک، یه پیشنهاد و یه نیت کوچیک اون رو از دنیای شلوغ خودش بیرون میکشه. ممنون آقای روحی و خانواده های کلاس اولی که با همت تون، ما رو یکبار دیگه به دنیای پاک و متفاوت از خودمون مهمون کردین. واقعا تو این شلوغی ها به همچین مهمونی ساده ای احتیاج داشتیم، اونم روز عید مبعث!!! . ممنون پیامبر مهربون که ما، چند خانواده رو سر سفره ی آدم هایی که خودت حواست بهشون هست نشوندی....🙏🏻❤ . #مبعث_رسول_اکرم_صلوات_الله_علیه #چمرانی_ها#جشن_مبعث#پاکستانی_ها #شهید_چمران#مهربانی#کمک_مومنانه

🌱 رد پاهایی که با کمک چمرانی های کوچک و همراهی شما ماندگار شد... پویش جهادی و پخش ارزاق به وقت روزهای آخر اسفند... ‌ #چمرانی_ها #پویش_جهادی #نذر_فرهنگی

🌷 شهادت هنر مردان خدا است. ‌ همه‌ی ما یک روز می‌میریم. از مرگ گریزی نیست؛ همان‌طور که هیچ‌کس نمی‌تواند نخوابد و خواب چشمان را می‌رباید، هیچ‌کس نمی‌تواند از مرگ بگریزد. مسئله چگونه مردن است. بعضی مرگ‌ها زیبا هستند. مردن در راه خدا زیبا است. با شهادت یک مرد آسمانی، دریچه‌ای از آسمان گشوده می‌شود و نسیمی بر جان‌ها می‌وزد، که باید خود را در معرضش قرار دهیم. 🤲 خدایا، مرگ ما را زیبا و شهادت در راه خودت قرار بده. ‌ #تسلیت

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇

📬 حتما شاهد قهر های بچه ها بوده اید. وقتی از دوست شان ناراحت می شوند یا سر یک چیز دعوایشان می شود. اما معمولا این قهر ها و دعوا ها به چند دقیقه هم نمیرسد. آنقدر که فکر می کنی مگر این ها باهم قهر نبودند؟ پس چرا دوباره باهم دوست شدند؟ ‌ اگر در دنیای بزرگتر ها هم اینگونه بود، قطعا دنیا جای زیباتری برای زندگی می شد. چه خوب می شود مهربانی و دوستی را از بچه ها یاد بگیریم. ‌ دخترهای پیش دبستانی، یک صندوق نامه دارند. برای وقت هایی که دوست دارند به دوست شان نامه بدهند. مثلا وقتی دوست شان غایب می شود، برای او نامه می نویسند، نامه تصویری! ‌‌ مربی: مطهره یعقوبی ‌ شما برای فرزندتان نامه می نویسید؟ ‌ #پیش_دبستانی #مهربانی #کودک #دوستی #فعالیت #تربیت #ابراز_محبت #چمرانی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران