#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇

🎉 💡 پیشنهاد شماره یک برای کوچکتر ها ‌ 🏠خوبه همه چیز برای عید قشنگ مون آماده بشه. حتی خونه هامون. ‌ حالا به بچه ها پیشنهاد بدین که می تونیم خونه رو باهم تمیز کنیم و اینجوری برای عید آماده بشیم. ‌ 💧به بچه های کوچکتر، دستمال و شیشه پاک کن بدین تا جاهای مختلف رو پاک کنند. ‌ 🛋بچه های بزرگتر هم می تونند تو جارو کردن و ظرف شستن کمک کنند. ‌ 🧦می تونیم بعضی چیزا رو که می خواهیم بشوریم با مشارکت بچه ها بشوییم. مثلا دستمال‌ها یا جوراب ها رو تو حمام با هم بشوییم و کمی هم آب بازی کنیم. ‌ 🛁اگه فضای مثل حیاط داشته باشید، می تونیم فرش های کوچک را هم با هم بشویید. ‌ 📝 میتونیم قبل از تمیز کردن خونه با همدیگه یه برنامه بریزیم و هر کس مسئول یه بخش از خونه باشه. ‌ ⚠️یادمون باشه که قرار نیست بچه ها خونه رو عین دسته گل کنند. فقط قراره تو تمیز کردن خونه به ما کمک کنند و در تکاپوی این جشن بزرگ شریک باشند. ‌ ⚠️⚠️بعد از تمیز کردن خونه هم لطفاً مدام تذکر ندیم که همین الان خونه رو تمیز کردیم!! پس هیچ کس هیچ کاری نباید بکنه. و مانع بازی بچه ها نشیم. ‌ ✨قبول باشه ازتون✨ ‌ #جشن_بزرگ #عید_امیر #برکه_رنگین_کمونی #عید_غدیر #من_کنت_مولاه_فهذا_علی_مولاه #عید_ولایت #کودک #شیعه #عید_شیعیان

. #ریاضی همیشه جزو سخت ترین درس ها بوده و من خودم تو دبستان یه استرس همیشگی براش داشتم. شاید چون فکر می کردم به هیچ دردی نمیخوره؛ مثلا چرا باید هی چندتا پرنده ی روی شاخه رو شمرد؟ . حالا تو ادبستان سعی کردیم این حس برای دخترهای چمرانی ایجاد نشه!😊 . دخترهای چمرانی به کتاب ریاضی، کتاب زنبوری میگفتن و ما اصلا عنوان #کتاب_ریاضی نداشتیم. . از همون کلاس اول، مباحث ریاضی رو وارد کارهای روزمره مون کردیم. یه نفر مسئول شمردن بشقاب ها و میان وعده ها و تقسیم بین بچه ها بود. . یا مثلا تکلیف خونه مون این بود که مامان نصف ظرف سالاد رو درست کنه و دخترها هم نصف دیگه رو عین مامان درست کنند. . دخترها تو بسته بندی مواد غذایی مختلف دسته های ده تایی رو یاد گرفتن! . تازه با آوردن میوه برای عصرونه و به تعداد اعضای خانواده هم بحث جمع و تفریق تو ریاضی رو تمرین کردن. . با این روش ها و کلی روش های ساده ی دیگه میتونیم ریاضی رو برای بچه ها شیرین و جذاب کنیم!🙃 . به نظر شما ریاضی کجاهای زندگی مون کاربرد داره و میشه بچه ها رو از همون راه با ریاضی آشنا کرد؟🤔 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #دختران_چمرانی #آموزش_ریاضی #چمرانی_ها #درس_خواندن_جذاب

داریم خودمون رو گم می کنیم! ‌. تا حالا به معنای زندگی تون فکر کردین⁉️ . موضوعی که امروزه داره کم کم از زندگی مون گم میشه، همین معنای زندگیه. ‌. برای چی داریم تلاش می کنیم؟ برای چی داریم می دوییم؟🤔 . کم کم داریم تبدیل میشیم به یه ماشین مادری! بیدار بشیم، صبحانه رو آماده کنیم، بساط کلاس آنلاین رو بچینیم، غذا، رسیدگی به خونه، رسیدگی به درس بچه ها و ... .😓 . یه لحظه صبر کنین!!! یکم با خودتون مرور کنید. زندگی شما هم شبیه همین ماشین مادری شده؟ برامون بنویسید👇🏻 . #مادری#مادری_کردن#معنای_زندگی #مادر_موفق#چالش_مادری #مادرانه

☁️ وقتی حرف تربیت کودک پیش می آید، اولین کلمه ای که به ذهنتان می رسد، چیست؟ برای من همیشه، تربیت با مادر تداعی می شود. مادری که تمام عشق و علاقه اش را به فرزندش تقدیم می کند، بی هیچ چشم داشتی... تمام صبوری‌ها، از خودگذشتی ها، مهربانی‌ها، فداکاری ها و صدها ویژگی خوب را می توان مترادف کلمه ی مادر نوشت. ‌ گرچه معتقدیم که تمام بار تربیت را نباید بر دوش مادران بیاندازیم اما نقش بی بدیلش در تربیت کودک را نمی توانیم انکار کنیم. ‌ 🌸مادران عزیز، روزتان مبارک🌸 ‌ دختران کلاس سومی، امروز تصمیم گرفتند برای مادران شان، یک هدیه درست کنند. چه چیز بهتر از کیف پول های دست سازه‌ی دختران، می تواند حال دل یک مادر را خوب کند؟ ‌ مربی: مهری حدادی ‌ #کلاس_سومی_ها #روز_مادر #هدیه_روز_مادر #طرح_درس_روز_مادر #طرح_درس_کلاس_سوم #چمرانی_ها #تربیت_فرزند #مادر #فرزند_پروری #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران

. سفالگری یه هنره و پای ثابت پروژه های هنری دخترهای چمرانی.😊 . دخترهای چمرانی تو کلاس دوم کار با سفال رو به صورت متمرکز تر تجربه کردن و دست سازه های زیادی ساختن. یه بار هم از کارگاه سفال بازدید کردن‌ و برای خودشون چیزهای متفاوت مثل گوشواره درست کردن. . یکی از پروژه های هنر، مربوط به شهادت سردار عزیز و بزرگمون بود. دخترها تصمیم گرفتن برای عکس هاشون قاب سفالی درست کنن. . قاب ها با وردنه هایی که با لوله ی دستمال کاغذی ساخته شده بود و با چسب تفنگی روش طرح های مختلف کشیده شده بود، صدف و وسایل مختلف، نقش خوردند. . پروژه ی هنر چمرانی ها، طیف گسترده ای داره.🙃 . هنر از فعالیت هاییه که میشه در کنار قالب لطیفش، نه تنها مطالب درسی، بلکه ارزش ها،عقاید و الگو ها رو به بچه ها منتقل کرد. . #پروژه_هنر#هنرمندان_کوچک #هنر #دختران_چمرانی #چمرانی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #قاب_عکس#سفالگری