خودمان هم میدانیم که دلیل داد زدنمان لبریز بودن خودمان است نه تقصیر کودکمان اما گاهی بچه ها بهانه میشوند تا لبخند بزنیم، موجود بی پناه کوچکی را در آغوش بکشیم و بو کنیم و اوست که در آن لحظه به زندگیمان معنا میدهد. موجودی که دلیل بلند شدنمان از تخت است. بچه ها گاهی در سخت ترین شرایط و لحظات زندگی، مانند لنگری محکم ما را به زندگی پیوند میدهند تا مقاوم باشیم و ادامه دهیم. بچه ها را بهانه ی زیبای زندگیمان کنیم نه بهانه داد زدنها. #خشم#مدیریت_خشم# والدین_آگاه#امنیت#تربیت_کودک #فرزند_پروری #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #کودک

. ‍ ‌ ‌ ‌مهم ترین عامل لجاجت نوجوان و تقویت انگیزه او در رسیدن به خواسته غیر منطقی، این است که حق انتخاب را از او بگیرید. پس در برابر خواسته های غیرمنطقی نوجوان خود، بی درنگ «نه»نگویید. بلکه با سردی بگویید؛ نظری ندارید و او خود باید انتخاب کند. او بی درنگ می فهمد که با این خواسته اش موافق نیستید؛ ولی چون با صراحت مخالفت نکردید و حق انتخاب را به او دادید، به احتمال فراوان، همان چیزی را بر می گزیند که شما خواسته اید. #نوجوان #نوجوانان #خانواده #ارتباط_با_نوجوان #ارتباط_موثر

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

خودارضایی در کودکان

. هرچی بچه خواست، زود تهیه نکنید! خیلی از شما مامانا میگید: بزارم بچم واسه پفک ۲ تومنی اشک بریزه!! همه دنیام فدای یه تار موش بخونید تا بگم یعنی چی: یکی از مشکلاتی که #والدین با فرزندان #نوجوانشون دارن اینه که به هر دلیلی نتونن خواسته‌های اونها رو برآورده کنن، اونوقته که با خشم و رفتارهای بشدت پرخاشگرانه و حتی تهدید آمیز نوجوانشون مواجه میشن!!! مثلاً : اگه برام #گوشی_آیفون نخرید بخدا خودمو میکشم یا خونه رو آتیش میزنم... میدونی منشاء این رفتار کجاست؟ اینکه والدین اجازه ندادن این نوجوان در کودکی با "درد" روبرو بشه... #درد چیه؟ درد همون احساسیه که آدم ها در مواجه با واقعیت ها تجربه اش میکنن... چندتا مثال بزنم خوب متوجه بشید؟ اسباب بازی دوستشو میخواد اما دوستش بهش نمیده... تو خونه دیگران میخواد با وسایل دکوری بازی کنه ولی اجازه نداره... دلش چیپس میخواد ولی دیروز خورده... و خیلی مثالهای دیگه... بسیاری از والدین اصلاً نمیتونن تحمل کنن که بچه شون "درد" رو تجربه کنه، واسه همین خودشون رو به در و دیوار میزنن تا جلوی این اتفاق را بگیرن... این والدین با بچه های دیگه مذاکره می‌کنن، مدام قوانین رو زیر پا میذارن و به بچه شون تخفیف میدن، بی وقفه خواسته هاشون رو براورده میکنن هی وساطت می‌کنن و ریش گرو میزارن و از دیگران میخوان که ملاحظه بچشونو بکنن ... اگر میدونستین که "خویشتن داری" چه کمکی به بچه هاتون میکنه، اینقدر از اونها در مقابل "درد" محافظت نمیکردین! بنابراین اگه فرزندتون واسه خریدن چیپس تو مغازه گریه میکنه، به جای اینکه فکر کنید حق بچم نیست که واسه یه چیپس ۲ تومنی درد بکشه، یا سزاوار نیست که خودم را مورد قضاوت فروشنده یا آدمای دیگه قرار بدم، به این فکر کنین که فرزندتون به تجربه اون درد نیازه داره! اگه خویشتن داری رو از همین حالا تمرین نکنید و به کودکتون آموزش ندید در نوجوانی و بزرگسالی با بی صبری و خودشیفتگی، زندگی رو واسه خودش و اطرافیانش جهنم میکنه! #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #خویشتنداری#صبر#تربیت_فرزند #فرزندپروری_مثبت #فرزندپروری