. هرچی بچه خواست، زود تهیه نکنید! خیلی از شما مامانا میگید: بزارم بچم واسه پفک ۲ تومنی اشک بریزه!! همه دنیام فدای یه تار موش بخونید تا بگم یعنی چی: یکی از مشکلاتی که #والدین با فرزندان #نوجوانشون دارن اینه که به هر دلیلی نتونن خواسته‌های اونها رو برآورده کنن، اونوقته که با خشم و رفتارهای بشدت پرخاشگرانه و حتی تهدید آمیز نوجوانشون مواجه میشن!!! مثلاً : اگه برام #گوشی_آیفون نخرید بخدا خودمو میکشم یا خونه رو آتیش میزنم... میدونی منشاء این رفتار کجاست؟ اینکه والدین اجازه ندادن این نوجوان در کودکی با "درد" روبرو بشه... #درد چیه؟ درد همون احساسیه که آدم ها در مواجه با واقعیت ها تجربه اش میکنن... چندتا مثال بزنم خوب متوجه بشید؟ اسباب بازی دوستشو میخواد اما دوستش بهش نمیده... تو خونه دیگران میخواد با وسایل دکوری بازی کنه ولی اجازه نداره... دلش چیپس میخواد ولی دیروز خورده... و خیلی مثالهای دیگه... بسیاری از والدین اصلاً نمیتونن تحمل کنن که بچه شون "درد" رو تجربه کنه، واسه همین خودشون رو به در و دیوار میزنن تا جلوی این اتفاق را بگیرن... این والدین با بچه های دیگه مذاکره می‌کنن، مدام قوانین رو زیر پا میذارن و به بچه شون تخفیف میدن، بی وقفه خواسته هاشون رو براورده میکنن هی وساطت می‌کنن و ریش گرو میزارن و از دیگران میخوان که ملاحظه بچشونو بکنن ... اگر میدونستین که "خویشتن داری" چه کمکی به بچه هاتون میکنه، اینقدر از اونها در مقابل "درد" محافظت نمیکردین! بنابراین اگه فرزندتون واسه خریدن چیپس تو مغازه گریه میکنه، به جای اینکه فکر کنید حق بچم نیست که واسه یه چیپس ۲ تومنی درد بکشه، یا سزاوار نیست که خودم را مورد قضاوت فروشنده یا آدمای دیگه قرار بدم، به این فکر کنین که فرزندتون به تجربه اون درد نیازه داره! اگه خویشتن داری رو از همین حالا تمرین نکنید و به کودکتون آموزش ندید در نوجوانی و بزرگسالی با بی صبری و خودشیفتگی، زندگی رو واسه خودش و اطرافیانش جهنم میکنه! #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #خویشتنداری#صبر#تربیت_فرزند #فرزندپروری_مثبت #فرزندپروری

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

‍ برای مقابله با #نافرمانی چکار می‌توان کرد ؟ درکشان کنید. وقتی از کودک خود می‌خواهید برای ناهار بیاید و او فریاد می‌زند که «الان نه!» و اگر دوباره خواستید که به هر حال بیاید و عصبانی شد، خود را جای او بگذارید. اگر در حال اسکیت بازی کردن با دوستان‌اش است، بگویید که می‌دانید ترکِ بازی کار سختی‌ست ولی غذا آماده شده است. این کار برای این است که به او نشان دهید، علی‌رغم اینکه جزئی از مشکل بوده‌اید، ولی در واقع طرف او هستید. سعی کنید عصبانی نشوید (حتی اگر همسایه‌ها سرگرم تماشای این نمایش بین شما و کودک دبستانی‌تان باشند). مهربان و درعین حال درخصوص ضرورت آمدنش مصر باشید. حد و حدودی مشخص کنید. کودکان دبستانی نیازمند – و حتی خواهان- محدودیت هستند، پس این محدودیت‌ها را وضع کنید  و مطمئن شوید که فرزندتان از آنها اطلاع دارد. حد و حدود را گوشزد کنید، «اجازه نداری بدون اجازه از تلفن استفاده کنی»، یا «یه بار که بهت گفتم باید بیای». اگر فرزندتان (مثل هر بچه دیگری) در اطاعت از این حدود مشکل دارد، روی راه‌حل‌ها کار کنید. در مورد وضعیت پیش‌آمده صحبت کنید و سعی کنید که به عمق مسئله‌ی نافرمانی فرزندتان راه یابید. #فرزندپروری #فرزند_پروری #فرزندپروری_مثبت #فرزندپروری_آگاهانه #فرزندپروری_اخلاقی #فرزندپروری_سالم #فرزندپروران_موفق #فرزندپروری_موثر #فرزندپروری👨‍🎓👩‍🎓 #فرزندپروری_موفق #فرزندپروری_مثبت_گرا #فرزندپروری_صحیح #فرزندپروری_مثبت_وشیوه_های_آن👨‍👩‍👧‍👦 #فرزندپروری_اگاهانه#تعامل_با_کودک#مشاوره

. مادر که باشی با هر سال کودکی فرزندت کودکی می کنی، سال به سال با او بزرگ می شوی و دنیا را از دید او تجربه می‌کنی، فارغ از اینکه خودت یک انسان بالغی با او قهقهه کودکانه سر می‌دهی و با گریه های کودکانه اش اشک میریزی. مادر که باشی صبور می‌شوی آن‌قدر که گاهی، خودت به صبر و حوصله ای که به خرج می دهی آفرین و دست مریزاد می‌گوی. مادر که باشی شش دانگ حواست می‌رود پی گوشه های قالی، لبه های میز، کناره در هر چیزی که شاید گیر کند به پای کودک نوپایت تا مبادا صدای گریه اش آتش به وجودت بزند. مادر که باشی برای رسیدن سالروز تولد فرزندت ثانیه شماری می کنی تا دنیا فراموش نکند روزی را که فرزندت پا به این دنیا گذاشت، آنقدر روزشمار زندگی او را ورق می زنی که سالروز تولد و شمار سالهای عمر خودت فراموشت می‌شود. مادر که باشی اگر شب تا صبح را بیدار مانده باشی یک لبخند کودکانه فرزندت کافی است تا جان دوباره بگیری و از ابتدا آغاز کنی. مادر که باشی حتی اگر بهشت در دستان تو باشد آن را به زیر پا می افکنی تا فرزندت را در آغوش بگیری. مادر که باشی همه کودکان دنیا برایت مهم می‌شوند، غم هیچ کودکی در دنیا را تاب نمی آوری و حتی وقتی کودکی غریبه جلوی پای تو به زمین می افتد هول می شوی، دستش را میگیری، گردوخاک از زانوانش می تکانی و آرامش می کنی. مادر که باشی حرف‌های این دلنوشته مادرانه برایت آشناست اینها تجربه هر روز توست ... #مادر#مادرانه#صبر_مادرانه #عشق_مادر#بهشت#امید #تربیت#فرزندپروری #کودک#نوجوان#تربیت_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

#کودک #کودک_من #کودک_صبور #کودکان #ذهن_کودک #حرف_زدن #حرف_زدن_کودک #تربیت_فرزند #تربیت_صحیح_فرزند #کودک_سالم #کودک_خلاق #مشاوره_آنلاین #مشاوره_تلفنی_روانشناسی #مشاوره_کودک #فرزندپروری_مثبت #فرزند_پروری #فرزندپروری_آگاهانه #فرزند#بچه_ها #والدین_با_صبر_و_حوصله #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند#بیرجند_شهر_من

. کودک دلش میخواهد که والدین با او بازی کنند ولی پدر و مادر یا وقت ندارند یا حوصله خشم درونی کودک ناشی ازاضطراب و تنش ها دلخوری کودک از والدین چون کودک منطق ندارد تناقضات رفتاری والدین مثلا یه روز حالمان خوب است و با او بازی میکنیم و وقتی حالمون بد است حوصله بازی نداریم مشکلات فیزیکی مثل گرسنگی،خستگی،خواب عدم توجه کافی به کودک توجه بیش از اندازه به کودک و دخالت در بازیها و کارهایش ناکامی اگر به کودک بگیم تو نمیتونی تو بلد نیستی کودک ناکام میشود انتظار زیاد از فرزند داشتن مثلا اینکه توی مهمونی باید ساکت بشینی عدم هماهنگی تربیتی پدر و مادر مامان میگه این کار بده بابا میگه خوبه الگوهای نامناسب مثلا پدر ومادری که زیاد با هم لجبازی میکنند لجبازی را در کودک خود تشدید میکنند. #لجبازی#عدم_هماهنگی_والدین#اضطراب#تنش#استرس#الگوی_نامناسب_رفتاری#کودکان#تربیت#عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک