یک راه آموزش به کودک خجالتی همیشه لازم نیست مسائلی که قرار است به کودک آموزش دهید را به طور مستقیم به او بگویید می توانید از راه قصه و بازی وارد شوید. مثلا قصه کودکی را بگویید که از تاریکی می ترسید، اما به همراه مادر وارد اتاق تاریک شد و آنجا را وارسی کرد و دید چیزی برای ترس وجود ندارد، یا قصه ی بچه ای را بگویید که نمی توانست دوست پیدا کند و تنها بود و در متن داستان راه و روش دوست یابی را به او آموزش دهید. یا معلم بازی کنید و از کودک خجالتی خود بخواهید درخواست هایش را مستقیم به شما که در نقش معلم ظاهر شده اید بگوید. #کودک_خجالتی #آموزش#قصه#نقش #فرزندپروری #عالیه_هیبتی

. مامان من میترسم ! چقدر این جمله براتون آشناست؟ معمولا بچه ها تو سنین مختلف از چیزهای مختلفی می‌ترسند و واکنش‌های متفاوتی دارند، خیلی از ترس ها طبیعی و زودگذر هستند اما بعضی از ترس ها هم مهمون ‌همیشگی فکر بچه ها هستند و خیلی از عملکرد آنها را تحت تأثیر قرار میدند. والدین یا این ترس ها را نادیده می‌گیرند یا سعی می‌کنند که کودکشون توضیح بدند این چیزا ترس نداره! اما متاسفانه هر چی بیشتر تلاش می‌کنند ترس قوی تر میشه، واقعیتش اینه که فقط با حرف زدن و ثابت کردن اینکه این چیزی که کودک ازش میترسه بی اهمیته و ترسی نداره تو کنترل یا برطرف کردن ترس آنها نقشی ندارد و این ی چرخه باطلی هست که توش گرفتار میشند‌. میتونم بهتون بگم هر روز تو مرکز به طور میانگین دو یا سه بچه هستند که با مشکل ترس مراجعه می‌کنند، گاهی این ترس‌ها طبیعیه و مدیریتش خیلی راحت اما بعضی وقت ها بچه ها سال ها درگیر ترسشون بودند و برطرف نشده و به مشکلات دیگه سرایت کرده، مثل اینکه بچه چند ساله که نمیتونه تنهایی بخوابه! نمیتونه تو اتاقش بره و وسایلش بیاره! نمیتونه تنهایی دستشویی بره! ترس از دکتر، ترس از آنابل، روح و جن، حیوانات، زلزله، مرگ والدین، خراب شدن ماشین و... ترس خود به خودی از بین نمیره و برطرف نمیشه باید راه های مدیریتش یاد بگیریم و حتما برای درمان ترسهاشون اقدام کنید چون کودکان اضطرابی از درون تحلیل میرن و اگه اضطراب تبدیل به اختلال بشه و درمان نشه در اینده قطعا یک نوجوان افسرده خواهیم با انواع و اقسام مشکلات. #اختلالات_روانی#کودکان#اضطراب#ترس#درمان _اضطراب#عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک ‌

پرخاشگری قطعا ژنتیک نیست وبچه ها پرخاشگر به دنیا نمی آیند. 🪅چندعامل که ایجادکننده عصبانیت و پرخاشگری درکودکو است،بدین صورت می باشد: ۱-پرخاشگری محیط وخانواده(کودک شاهدپرخاشگری وتعارض والدین است) ۲-تنبه کلامی وتهدید(کودک مرتب تنبیه کلامی،سرزنش وتهدید می شود) ۳-کودک‌برنامه تلویزیون وبازی های خشن رامی‌بیندوانجام می دهد. موارد زیر را انجام دهیدقطعا ظرف سه تاشش ماه شرایط بهتر می شود: ۱-تنبیه کودک راکاملاچه کلامی وبدنی قطع کنید. ۲-به هیچ عنوان فرزندتان را سرزنش نکنید. ۳-نقاط قوت و توانمندی های فرزندتان را هر روز مرورکنیدومرتب بهش بگیدکه تو امروز چقدر قشنگ کارهات رو انجام دادی،آفرین ۴-برنامه های خشن تلویزیون و موبایل رو به صورت کامل قطع کنید. ۵-به فرزندتون کمک کنیدتا کم کم یادبگیره احساسات وهیجاناتش رو به صورت کلامی ابراز کنه و خودتون باید دراین امر پیش قدم باشید. ۶-تلاش کنید همیشه در تیم فرزندتون باشیدوباهاش دوستی وصمیمیت برقرار کنید.وحتی هنگام نه گفتن هم باهاش دوست باشید. قطعا با انجام این راهکارها به خوبی می تونید اوضاع رو به سمت مثبت مدیریت کنید. اگر قبل از پرخاشگر شدن کودک موارد بالا رعایت بشه قطعا کودکی پرخاشگر نخواهید داشت. #پرخاشگری_کودک #پرخاشگری_نوجوانان #تنبیه#موبایل#تعارضات_بین_فردی#تربیت_فرزند #عصبانیت#پرخاشگری#مهارتهای_زندگی #فرزندپروری_مثبت #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. اگه کودک نوپایی را دیدید که به مادرش می‌چسبه؛ بدانید که "اضطراب غریبه" داره یعنی چی؟ یعنی با دیدن افرادی که چند روز یا هفته است که آنها را ندیده، مضطرب میشه و اگه زیاد بهش نزدیک بشین، نگران میشه و به مادرش می‌چسبه و یا گریه می‌کنه. پس این حالات طبیعیه یهو به سمتش نروید و به زور بغلش نکنید!! نگویید من خالش هستم، عمه اش هستم چرا منو نمی‌شناسه؟!! او در سن زیر دو سال فقط مامانش را می‌خواد و با او به آرامش می‌رسه. اگه حتی در سنین بالاتر است و خجالت می‌کشه، با توسل به همه‌ی دانش‌تون، مجبورش نکنید به سلام کردن! اگه با دیدن شما گریه کرد و به مامانش چسبید یا پشت باباش قایم شد، بهش برچسب لوس و اینا نزنید! به پدر و مادرش نگید که بچه‌شون اجتماعی نیست!! همه‌ی اینا، رفتار طبیعی بچه‌های نوپاست! مهربون بودن، فشار دادن توی بغل نیست؛ مهربون بودن، احترام گذاشتن به احساسات و نیاز هاشه😊 . #فرزندپروری #فرزند#اضطراب #اضطراب_غریبه #اضطراب_غریبگی #اضطراب_غریبه_در_کودک #اضطراب_غریبه_ها #فرزند_پروری #عالیه_هیبتی #بیرجند #بیرجند_شهر_من

. تلنگر مبتلا بودن به تردید ،رنج عمیقی ست. تردید در ماندن یا رفتن..... تمام کردن یا ادمه دادن..... تردید در دل دادن یا دل کندن ....همه ی ما دو راهی های سختی را در زندگی تجربه کرده ایم وگاهی برای اینکه تصمیم نگیریم بر کردیم تا زمان گذر کند وفکر کرده ایم اگر زمان بگذرد میتوانیم تصمیم بگیریم . در ابتدای تصمیم گیری ها ودیدن دوراهی ها شاید گذر زمان کمکمان کند اما زیادی منتظر گذر زمان بودن میتواند مارا مبتلا کند. مبتلا به تردید!! واین تردید آرام آرام بخشی از ما میشود. همراه تمام لحظات میشود ودر کوچکترین تصمیم هاهم وارد میشود. زندگی هرچه که باشد خاموش خواهد شد اگر حسش نکنیم وتردید تمام حس های ما را تحت تاثیر قرار میدهد. تردید شما را در برزخی بی انتها قرار میدهد نه کاملا دل میدهید ونه کاملا دل می کنید . لذت عمیق حس کردن زندگی را با نشستن بر سر دو راهی از خودمان نگیریم.