aliyeh.heybatii
دنبال کننده
79
پست
690
کمک می کنم رابطه بهتری با فرزندت داشته باشی روانشناس و درمانگر تخصصی کودک و نوجوان مشاور والدین /نویسنده کتاب فرزندپروری آگاهانه مشاوره ۰۹۱۵۷۵۵۳۶۲۶
پست های مشابه
aliyeh.heybatii
بچه مون کنار ما بخوابه یا نه؟ اجازه بدیم گه گاهی( مثلاً دو هفته ای یه شب) بچه ها کنار شما بخوابند بهتره شما توی اتاق کودکتون بخوابین خیلی وقت ها بچهها به خوابیدن کنار مادرشون واقعاً نیاز دارن شبی که از چیزی ناراحته شبی که ترسیده شبی که برای کار فرداش استرس داره تنها چیزی که اون لحظه بهش آرامش میده صحبت کردن و خوابیدن بغل مامان مهربونشه این بغل گرم و خواب شیرین بغل مادرش بهش احساس امنیت و آرامش و صحبت کردن با مادرش بهش اعتماد به نفس میده و یکی از قشنگ ترین خاطره ی بچگی شو می سازه #خواب_کودکان #تربیت_صحیح_فرزند #استرس_و_اضطراب #جدا_کردن_جای_خواب_کودک #مادر#احساس_خوب #آرامش_کودک #خواب#خاطرات_بچگی #روانشناسی_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده
12 اسفند 1399 19:18:18
2 بازدید
aliyeh.heybatii
والدین الگوی تمام عیار فرزندان هستند یادمان باشد کودکان میبینند کودکان میشنوند کودکان تکرار میکنند... #کودک#نوجوان#تقلید_از_والدین #الگو_برداری #تربیت_کودک #فرزند_پروری#والدین_سمی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده
01 خرداد 1401 05:37:53
46 بازدید
aliyeh.heybatii
به نظر شما کودکان پرخاشگر و عصبی چه ویژگی هایی دارن؟ مثل همیشه به نشانه ی حمایت 3گل قرمز کامنت بزارید❤️🙏 #پرخاشگری#مدیریت_خشم_به_زبان_آدمیزاد#خشم #ارتباط_با_کودک #مدیریت_خشم #پرخاشگری_کودک #والدین_عصبانی #کودک_عصبانی #افسردگی#اضطراب#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده
06 مهر 1400 19:50:39
28 بازدید
aliyeh.heybatii
تا حالا بچههایی رو دیدین که بچگی نمیکنن و زود بزرگشون میکنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن میشه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بیرحمانه و گستردهای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. توی ۱۸ ماهگی میتونست نیویورکتایمز بخونه. به جای شعرها و قصهها و بازیهای کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد میدادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقتها به طور ناگهانی و بدون دلیل میخندید و واکنشهای عصبی از خودش نشون میداد. توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی میتونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. کمکم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار میکنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتیشون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذاتالریه از دنیا رفت. این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی اینجوری هستن. دوست دارن بچهشون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو میبندن به این کلاسهای جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانهش محروم میکنن. بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو میخوان از طریق بچههاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچهشون رو بدون اینکه هیچ علاقهای داشته باشه، میفرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون میداد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد میدادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی میفهمه؟! بذاریم بچهها از بازیهاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروتمند شدنشون زیاده. بذاریم بچهها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیانتون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده
10 بهمن 1400 06:54:32
80 بازدید
aliyeh.heybatii
. اگر #نوجوان شما با دوستان ناباب رفت و آمد دارد، باید آن را نوعی عدم تعادل درونی تلقی کرد که نشانه مشکلات عمیق تر است. پیش از آنکه در مسئله انتخاب دوست با فرزندتان وارد بحث شوید، حواس تان به این مسئله باشد که ممکن است #سرکشی و #طغیان او را تحریک کنید و این کار باعث تشدید این وضعیت شود. هر چند محدود کردن یک رابطه همواره یک گزینه محسوب می شود، با این حال بهتر است ابتدا دو اقدام زیر را مد نظر قرار دهید: ۱) فهرستی از وضعیت زندگی فرزندتان تهیه کنید. چه چیزی را در نظر نگرفته اید؟ آیا فرزندتان در کلاس های مدرسه یا ورزش خاصی شرکت می کند؟ آیا کار خلاقانه ای انجام می دهد؟ به دنبال فعالیت هایی باشید که باعث افزایش اعتماد به نفس فرزندتان می شود. او را در جمع بچه های هم سن و سال قرار دهید که به شکل مثبتی در او انگیزه به وجود آورد یا با افراد بزرگسالی ارتباط داشته باشد که مشوقان خوبی هستند. در اصل به جای حذف یک دوست بد، سعی نمایید تاثیر افراد مثبت را در زندگی فرزندتان بیشتر کنید. ۲) برای خودتان یک حامی پیدا کنید. نگرانی هایتان را با همسر، دوستان یا والدین دوستان نوجوان تان به مشارکت بگذارید. درباره ترس ها و ایده هایتان با هم صحبت کنید. والدینی که به نوعی ناجی دوران بلوغ فرزندشان هستند، می توانند کمک مفیدی به شما کنند. همراه با والدینی باشید که می دانند و درک می کنند که شما چه کاری می خواهید انجام دهید و از طرفی می توانند شما را در مسیر درست هدایت کنند. رابطه نزدیکی با فرزندتان داشته باشید و وقت بیشتری با هم سپری کنید. بیشتر از حرف زدن، بهتر است شنونده باشید و فعالیت هایی را بیابید که می توانید با هم از آن لذت ببرید. به خاطر داشته باشید که گوش کردن از هر نصیحت ناخواسته یا انتقادی قدرتمندتر است. اکثر نوجوانان به حرف والدین خود در قالب تنبیه یا محدودیت چندان توجهی نمی کنند. به فرزندتان فرصت اشتباه بدهید؛ و درک و حمایت خود را به او نشان دهید #نوجوانی#بلوغ#دوست_ناباب
21 اردیبهشت 1399 05:24:46
0 بازدید
aliyeh.heybatii
آیا هر نوع شیطنت کودکانه مساوی بیشفعالیه؟ وقتی یک الگوی پایدار از عدم توجه و یا بیشفعالی و رفتارهای تکانشی تو بچه وجود داشته باشه، جوری که این رفتارها خیلی شدیدتر و بیشتر از بچههای همسن و سال با سطح رشدی مشابه باشه، میشه از اختلال نقص توجه/ بیشفعالی (ADHD) صحبت کرد. این اختلال در پسرها شایعتر از دخترها هست. ممکنه که در دوران شیرخواری شروع بشه اما به ندرت تا دوره نوپایی تشخیص داده میشه. بچههای مبتلا تو دوره شیرخواری اکثرا پرتحرک هستن؛ کم خواب و کم غذا هستن و زیاد گریه میکنن؛ نسبت به محرکها بسیار حساس هستن (توجه داشته باشید که هر کدوم از این نشانهها میتونن به خاطر عواملی غیر از اختلال بیشفعالی/ نقص توجه بوجود بیان و تشخیص به عهده متخصص هست) عوامل ژنتیکی و عوامل روانی اجتماعی (استرسهای محیطی، مشکلات خانوادگی و...) در بروز این اختلال سهم دارن. این اختلال شامل سه دسته میشه و برای تشخیص باید دست کم شش مورد از نشانهها به مدت شش ماه وجود داشته باشه تا بشه تشخیص گذاشت نقص توجه: 🔹 فعالیتهای تحصیلی، کار و .. رو با بیدقتی انجام میده 🔹 تو حفظ توجه روی تکالیف یا بازی مشکل داره 🔹 دستورالعملها رو کامل اجرا نمیکنه و تکالیفش رو نصفه رها میکنه 🔹 زیاد وسایلش رو گم میکنه 🔹 نسبت به محرکهای بیرونی خیلی توجه نشون میده و به راحتی حواسش پرت میشه 🔹 خیلی فراموشکاره بیشفعالی: 🔹 بیقراره و مدام دست و چاهاش رو تکون میده 🔹 نمیتونه خیلی منتظر بشینه 🔹 در جاهایی که انتظار میره آروم باشه میدوه و از در و دیوار بالا میره، انگار بیقراره 🔹 اکثرا در حال حرکته 🔹 اکثرا زیاد حرف میزنه 🔹اکثرا حرف بقیه رو قطع میکنه 🔹 قبل اتمام سوال جواب میده 🔹 نمیتونه نوبت رو رعایت کنه نوع ترکیبی: 🔹 کودک هم پرتحرک است و هم مشکل توجه و تمرکز داره. یادتون باشه شیطنتهای بچههای کوچیک لزوما به معنی بیشفعالی نیست. ضمنا آپارتماننشینی و مشکلات ارتباطی والدین تاثیر زیادی روی نوع تعامل بچه با دنیای بیرونی داره. خیلی اوقات وقتی رابطه والدین به سمت بهبودی پیش میره، اختلالات تو اعضاء خانواده کاهش پیدا میکنه و جو خانواده به سمت سلامت و آرامش حرکت میکنه. #شیطنت#بیش_فعالی#اختلال_نقص_توجه #اختلال_نقص_توجه_بيش_فعالي #تحرک#تمرکز#رابطه_ی_والدین#آرامش #سلامتی#خانواده#تربیت_کودک #فرزند_پروری #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده
27 تیر 1400 17:45:45
1 بازدید
عالیه هیبتی
0
0
به نظر شما تهدید بچه کار درستیه؟ آیا تهدید کردن تو درازمدت جواب میده؟ جواب خیلیها به این سوال «نه» هست (که امیدوارم همینجور هم باشه). اما ممکنه در عمل خیلی پایبند به این جواب نباشیم. جملاتی مثل اینکه «بذار بابات بیاد، روزگارت رو سیاه میکنم» «حرف گوش ندی دیگه مامانت/بابات نیستم» «شلوغ کنی میذارمت دم در» جملاتی تهدیدآمیز هستن که گاهی در مواجهه با لجبازی و بدقلقی بچهها عنوان میشن و بعدا هم ممکنه باعث حس پشیمونی تو گوینده بشه. تکرار اینجور جملات باعث: ایجاد حس ترس و ناامنی و رها شدگی تو بچه میشه. ایجاد یک تصویرسختگیر، عصبی، ترسناک و دوست نداشتنی از پدر یا مادر میشه. قانونگریزی و ترس از منابع قدرت. بچه یاد نمیگیره که رفتارهای اشتباه به چه دلیل نباید انجام بشن. اون یاد میگیره تا وقتی یه کسی مراقب رفتارش هست باید از رفتار اشتباه پرهیز کنه (مثل کسانی که در نبود پلیس چراغ قرمز رو رد میکنن). موانعی رو در سر راه رابطه صمیمانه شما با فرزندتون ایجاد میکنه. از نظر اون، شما یه والد عصبانی و سختگیر هستین که تهدید میکنه و از نظر شما، بچهتون لجباز و ناسازگار و اذیت کن هست. راه حل مساله رو یاد نمیگیره. تو بزرگسالیش با تهدید و قهر سعی میکنه به جنگ مشکلاتش بره. یا مثلا به کار بردن جملاتی مثل «اه تو هم که عین باباتی!» این تشبیه سازی: تیشه به ریشه عزت نفس بچه میزنه. روی تصویر بچه از خودش، فردی که باهاش تشبیه شده و شما اثر منفی میگذاره. باعث شکاف عمیقی تو خانواده و روابط میشه. فرصت زیستن به عنوان یک آدم مستقل رو ازش میگیره. چون ناخودآگاه اون همونی میشه که شما ازش میخواین و بهش نسبت میدین. حالا شما بگین که چه جایگزین مثبت و مناسبی برای اینجور جملات مخرب دارین؟ #فرزند#تربیت#والدین#کودک#نوجوان#خانواده#لجبازی#ناسازگاری #ناسازگاری_کودک #تهدید#قهر #جملات_منفی#ابیوز#ابیوز#آزار_روانی #کودک_ونوجوان #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده