🌈 بچه های شما با بقیه فرق دارند، بعدا که بخوان برن مدارس دیگه، با مشکل مواجه میشن. تقریبا از همان سال های اول کار، با این قضاوت رو به رو بودیم. اگر بخواهیم مفصل تر به آن پاسخ دهیم: طبیعی است که ما نمی توانیم آینده را پیش بینی کنیم و قسم و آیه بخوریم که نه هیچ کدام از بچه ها ی ما دچار مشکل نمی شوند. چون به عوامل زیادی بستگی دارد و چه بسا همین پیش بینی را نمی توان در مورد بچه ها در مدارس دیگر کرد‌. ‌‌ چیزی که واضح است نیاز های کودک در دو رده ی سنی زیر هفت سال و بالای هفت است و خروجی های مدل آموزشی است که ما خودمان در آن درس خواندیم. ‌‌ اگر به تربیت هفت سال اسلام هم معتقد نباشید، نظریات روان شناسانی چون پیاژه راهم که بررسی کنید، معتقد است هر دوره ی کودکی نیازهایی دارد که اگر پاسخ داده شود به خوبی به مرحله ی بعد می رود و اگر پاسخ داده نشود می شود بحران مرحله ی بعدی. پس نمی توانیم بگوییم اگر در هفت سال اول به کودک آزادی دهیم، عادت می کند و می خواهد تا آخر عمر آن آزادی ها را تجربه کند. یا در سنین دبستان اگر مدل های یادگیری مان، بازی و پروژه باشد، تا آخر دبیرستان بخواهد این گونه عمل کند. ‌ کاری که ما سعی داریم انجام دهیم، شناخت نیاز های هر سن و آموزش متناسب با آن است. همان طور که در هفت سال دوم، قوانین و آداب دانی داریم. ‌ اما همه ی این ها به شرطی است که نخواسته باشیم در سال هایی که نیاز کودک نیست، به زور آداب به خوردش دهیم تا شاهد قانون گریزی اش در سال های بعدی باشیم. ‌ #چالش #آداب_دانی #نیاز_کودک #هفت_سال_اول #هفت_سال_دوم #دبستان #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

. 🤔 آشپزی و درس؟! . بله! پروژه ی آشپزی از اون پروژه های خوشمزه ست که دخترهای چمرانی نه تنها هنر آشپزی رو یاد می گیرن، بلکه میتونه بستری باشه که اهداف درس های ریاضی، فارسی و حتی علوم رو پوشش بده. . کلاس اول، بیشتر شور و ترشی و خیارشور داشتیم. نه تنها تو بحث شمارش ریاضی بهشون کمک میکرد بلکه کم کم، بچه هابرای ظرف هاشون برچسب های تجاری درست میکردن و دستور العملِ تهیه مینوشتن؛ همین فارسیشون رو حسابی تقویت میکرد. . بعضی وقت ها برای خریدن مواد مورد نیازشون به اردوهای محلی میرفتیم و خودشون انتخاب میکردن از چه سبزی و موادی تو ترشی هاشون استفاده کنن. . دخترها همیشه یه قوطی ازمحصول رو برای کلاس نگه میداشتن و مابقی، تومدرسه و بین کلاس ها پخش میشد، هم مهربونی به بقیه بود که کنار غذاشون بخورن و هم بعدش انتقادات و پیشنهاداتشون رو به بچه ها میگفتن:) . کلاس دوم مربا و کلاس سوم کیک پزی داشتیم. بود که همه ی این ها انواع و روش های مختلف داشت و مرحله به مرحله پیشرفته میشد. . تو مناسبت ها و اعیاد هم رنگ و بوی پروژه آشپزی بچه ها خاص تر بود؛ مثلا باهم پیتزا درست میکردن و نه تنها خلاقیتشون تو درست کردن شکل خمیر و تزئین پیتزاها رشد میکرد، بلکه یه خاطره ی عالی از اون عید تو ذهنشون میموند. . دخترها بعد از هر پروژه تجربیاتی به دست می آوردند که تو پروژه های بعدی کمک شون می کرد. . #پروژه_درسی #پروژه_آشپزی#آشپزی #فارسی#ریاضی#علوم#چمرانی_ها #دختران_چمرانی #درس_خواندن_جذاب #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇

🖑 یه بازی برای آشنایی با اعداد یک رقمی، دو رقمی و حتی سه رقمی. ‌ دست بازی یک بازی دونفره است. ‌ اول دست را روی کاغذ می گذاریم و دور تا دور آن رل می کشیم. ‌ بعد یک سری اعداد را مثلا ۱ تا ۷۰ را داخل آن، به صورت پراکنده می نویسیم. ‌ بعد برگه ها را جا به می کنیم. ‌ نفر اول یک عدد را اعلام میکند. مثلا ۲۳. نفر دوم باید بگردد و عدد را پیدا کند. در همین زمان نفر اول باید دورتا دور دست را رنگ کند. تا زمانی که نفر دوم عدد را پیدا کند. ‌ این بازی ادامه دارد تا کل دور دست رنگ شود. #بازی_ریاضی #کلاس_دومی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🤹 تقریبا میشه گفت اکثر بچه ها عاشق پارک هستند. چه خوبه که از این فرصت استفاده کنیم! پارک فقط بازی تو زمین بازی نیست. فرصت هایی داره که می تونیم حسابی ازش استفاده کنیم. پسرهای پنج ساله ی چمرانی، یک رودخانه بدون آب تو پارک کشف کردند. سریع دست به کار شدند و با کاغذ هایی که داشتند، برای رودخانه قایق درست کردند. شما چه فعالیت هایی تو پارک انجام میدین؟ #اردو #بازی #پروژه #پنج_ساله_ها #حسینیه_کودک_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🎊 چند روز دیگه یه جشن خیلی خیلی بزرگ داریم. می دونستین با یک عیدی کوچیک، میشه یه خاطره ی خوب تو ذهن بچه ها ثبت کرد و بچه ها رو به پیامبر (ص) و دین، علاقه مند کرد؟ ‌ #هاچین پیشنهادات ویژه ای برای عیدی های روز میلاد داره. به صفحه شون سر بزنید. @chamran_gifts @chamran_gifts @chamran_gifts #هدایای_شهید_چمران #عیدی #کودک #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #میلاد_پیامبر