تفاوت دوره والدگری چمرانی با بقیه دوره ها چیه؟؟؟😎🤔 . خودتون ورق بزنید و بخونید⬆️🤗 . 🔺️دوره ی والدگری چمرانی، یه فرصت ویژه برای شما مادر و پدرهایی هست که دغدغه تربیت فرزندتون رو دارید؛ مخصوصا با رویکرد مذهبی_ علمی و تجربی❗ . ✔دوره، شامل ۱۶ کارگاه تربیتی آنلاین و آفلاین هست!!!😊 راستی🧐 ✅بسته ابزار ✅اردوی مادر و کودک ✅اردوی پدر و کودک ✅مشاوره رایگان راهچه رو هم اضافه کنید🤩 ⭕برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام، به هایلایت دوره والدگری سر بزنید یا بهمون دایرکت بدید❗🤗 . 🌹پست های قبل و معرفی اساتید هم ببینید!!!! . ❗❗❗❗والدینی که می‌شناسید رو به این دوره دعوت کنید تا کنارهم مسیر صحیح تربیت فرزند رو یادبگیریم😊 . #دوره_والدگری_چمرانی #والدگری #والدین_آگاه #والدگری_آگاهانه #دوره_تربیت_کودک #دوره_تربیتی #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست

✅ در رویکرد آموزشی زیر ۷ سال، معلم نقش تسهیل گر را دارد و جریان کلاس را همراه با اهداف خود پیش می برد. بچه ها آزادانه فعالیت خود را انتخاب می کنند ولی هر کدام از مسیری به هدف مورد نظر می رسند. در این مدل بچه ها با هر سلیقه ای، با علاقه فعالیت کلاس را انجام می دهند و از آزادی داده شده لذت می برند. هدف از این کار پُررنگ کردن نقش آزادی در کلاس است‌. آزادی یک نیاز مهم در کودکان زیر هفت سال است، مثل نیاز به تغذیه ، نیاز به بازی و ... ‌ صبح شش ساله های چمرانی با یک مسئله خیلی مهم شروع شد. امروز دوست دارید چه کار کنیم؟! بچه ها ابتدا یک مقدار تعجب کردند . یعنی هر کاری که بخواهیم می توانیم انجام دهیم؟؟ شروع به ایده دادن کردند و عمو ایده ها را روی تخته کشید. بعد هر کدام سراغ فعالیت های انتخابی خودشان رفتند. چند نفر مشغول نقاشی شدند، تعدادی ساخت و ساز و تعدادی هم در حیاط بازی کردند. ‌ مربی: محمد جواد روحی ‌ #پیش_دبستانی_ها #آزادی #مربی #طرح_درس #رویکرد_آموزشی #چمرانی_ها #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

✒ مدت هاست که در فضای تعلیم و تربیت کشور، بخاری هایی آتش گرفته و هنوز صدایش در نیامده... گفتگو ی آقای اعلایی، مدیریت ادبستان پسرانه در برنامه ی تهران بیست. ویدئو کامل این گفتگو را می توانید در کانال چمرانی های #آپارات مشاهده کنید. #آموزش_و_پرورش #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران #تهران_بیست

⁉️ ❗️در مهمانی های مختلف خانوادگی و دوستانه، فرزند شما با بچه های حاضر در مهمانی، دعوا می کند. واکنش شما چیست؟ از رفتار کودک خود خجالت زده شویم و دیگر در هیچ مهمانی شرکت نکنیم؟ ناراحتی خود را به کودکمان نشان دهیم؟ به او بابت رفتارش در مهمانی تذکر دهیم؟ ‌‌ 📝 دعوا بازی وسط مهمونی؛ نگاهی به پرخاشگری کودکان در مهمانی ‌ نویسنده: محدثه محبتی ‌ این مقاله و ده‌ها مقاله دیگر را در #چمرانی_ها بخوانید: chamraniha.com #مقاله_تربیتی #تربیت_کودک #تربیت_فرزند #فرزند_پروری #پرخاشگری_کودک

. رنگ بازیِ شگفت انگیز🤩 . رنگ بازی به خصوص رنگ انگشتی، از اون فعالیت های فوق العاده برای بچه هاست که کلی فایده ی پنهان داره اما خیلی ها ازش غافلن...🧐👇🏻 . 🔸️حواس بچه هارو تحریک و تقویت میکنه🧐 . 🔹️ باعث رشد خلاقیت و تخیل میشه🤯 . 🔸️اگر همراه با گفت و گو و تعامل باشه باعث رشد مهارت های ارتباطی و زبانی میشه🗣 🔹️مهارت های حرکتی و دست ورزی بچه هارو تقویت میکنه🖐 . 🔸️از همه مهم تر! حسابی بچه ها ازش لذت میبرن و باعث تخلیه هیجانی شون میشه🤗 . ❇خلاصه رنگ بازی یه عالمه فایده داره که وقتی به تدریج با بچه ها انجام بدین متوجه شون میشید...😉 . ⭕این پست رو سیو کنید و یادتون باشه حتما با بچه ها امتحان کنید😇 . #مهد_تعاملی #مهد_مجازی #مهد_آنلاین #مهد_کودک#رنگ_بازی#دست_ورزی #حسینیه_کودک_شهید_چمران#پنج_ساله_ها

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇