🏴 پدر ها چه نقشی در حسینی شدن کودکان دارند؟ ‌ #در_هیئت_با_مادر #در_هیئت_با_پدر ‌ ⚠️ شاید عرف جامعه این را به ما القا می کند که کودک باید كنار مادر باشد. چه در مهمانی ها، چه در مراسمات مذهبی و ... . ‌ اما واقعیت این است که مادر هم نیاز دارد زمانی را برای خودش داشته باشد. ‌ 🧔🏻اینجاست که نقش پدر پر رنگ می شود. ‌ ⏱ می توانید زمان هیئت را به دو قسمت تقسیم کنید. نیمه اول کودک همراه مادر باشد و نیمه ی دوم، کودک در کنار پدر حضور داشته باشد. ‌ 👦🏻زمان حضور در کنار پدر می تواند برای پسران بیشتر باشد. ‌ 💡 شما به عنوان پدر: ‌ 🖌می توانید همراه فرزندتان نقاشی بکشید یا کاردستی درست کنید. ‌ 🏃🏻‍♂می توانید به حیاط هیئت یا کوچه بروید و مدتی باهم دنبال بازی کنید و بدوید. ‌ 🥛می توانید همراه فرزندتان مسئول دادن آب به عزاداران باشید. ‌ ✅ پدر بودن، مقام والایی است و بی شک برای پدری کردن باید کودک شوید و هم بازی فرزندتان. ‌ #سرباز_حسینم #محرم #کودک #هیئت #هیئت_کودک #پدر #تربیت

فیلم هایی که هر معلمی باید ببینه!!!😎 یکی از کارهایی که برای هر معلمی لازمه اینه که حتما فیلم های خوب ایران و جهان رو به ویژه در حیطه ی تربیتی و آموزشی، تماشا کنه و از نکات خوب اونها ایده بگیره و استفاده کنه. . ✅ بعضی از فیلم ها تعاملات بین معلم و دانش آموز، تلاش ها و خلاقیت های منحصر به فرد رو خیلی خوب نشون میدن و برای فعالان حیطه آموزشی میتونند الهام بخش باشند. . پس تو این پست ۵ تا از این فیلم های جالب رو به شما معرفی کردیم😊 ورق بزنید و بخونید⬆️ . ⁉️شما این فیلم ها رو دیدین؟؟؟؟چطور بودن؟ همین زیر برای ما فیلم های خوبی که به نظرتون هر معلمی باید ببینه رو کامنت کنید🤔🤩👇🏻 . #معرفی_فیلم_خوب#فیم_خوب #معرفی_فیلم#معلم_خلاق#معلم #معلم_بانشاط#مدرسه#درس#استعداد

💳 پسرهای کلاس دومی، قبل از شروع بازارچه، برای جنس های شان جدول قیمت گذاری طراحی کردند. بچه ها قیمت خرید ، سودی که مدنظرشان بود و قیمت نهایی را روی یک کاغذ نوشتند تا در کنار میزشان بگذارند و برای مشتری ها شفاف سازی کنند. ‌ کسانی محصولاتشان برچسب تایید چمران را میگرفت که جدول را آماده میکردند و سودی که انتخاب میکردند منصفانه می بود. #کلاس_دومی_ها #بازارچه_چمرانی #چمرانی_ها #حمزه_دوران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #مهارت_آموزی

😷 این روزها هرجا میروی و هر کجا که مینشینی صحبت از یک چیز است؛ کرونا! در خیابان همه ماسک زده و دستکش به دست، زندگی و کارمان تعطیل شده، تفریحات و خوشحالی ها کم شده فقط از ترس یک ویروس... از کی آنقدر ترسو شدیم؟ ما که فرزندان جنگ و سال های تحریمیم؟ ما که روزهای سخت تر از این را تجربه کردیم، چرا باید زندگی مان را تعطیل کنیم؟ یادمان رفته خدایی هست که حواسش به تمام بندگانش هست. قرار نیست انکارش کنیم، نکات بهداشتی را رعایت می کنیم و تا می توانیم خودمان را قوی می کنیم اما قرار نیست از ترس جانمان، مدام آمار و ارقام را برای کودکان یادآوری کنیم. مدام تذکر دهیم که الان کرونا می گیری. قرار نیست با این استرس‌ها نگذاریم هم خودمان و هم فرزندانمان زندگی نکنند!! ‌ ترس و نگرانی شما، فرزندتان را صد برابر بیشتر می ترساند و می دانید این استرس با کودک چه می کند؟ ‌ کودک، پدر و مادری محکم میخواهد که در ترس های کوچکش، به آنها تکیه کند، حال وقتی بداند این کوه وجود ندارد، چه می شود؟ ‌ کمی به خودمان بیایم... #کرونا #اضطراب_کودک #ترس_کودک #پدر #مادر #تربیت_کودک #چمرانی_ها

سلام بر طیب حاجی رضایی! مردی که هشت سال ما را مهمان خانه اش کرد. اولین روزی که آقای بنگاه دار کلید را داخل قفل کوچکی چرخاند، ما وارد دالان تنگ و تاریکی شدیم. چند ثانیه بعد تاریکی رفته بود و حیاطی باصفا جلوی ما ظاهر شده بود. انگار دالان ما را انداخته بود داخل یک بهشت کوچک. وسط حیاط حوض داشت و گوشه کنارش درختهایی قد کشیده بودند. خیلی از خانه خوشمان آمد ولی گفتند شاید صاحبخانه با راه اندازی کار در خانه اش موافقت نکند که نکرد.همان اول کار یک نه آمده بود. آقای اعلایی با صاحبخانه صحبت کردند، از شهید چمران گفتند و از مدرسه شان در لبنان و اینکه ما آنجا را دیدیم و دوست داریم مدرسه راه بندازیم. صاحبخانه راضی شد.‌ همان اول بسم الله فهمیدیم خانه مال طیب حاجی رضایی بوده که فروخته به پدر صاحبخانه ی فعلی‌. اصلا شاید خود شما ما را برای این خانه انتخاب کرده بودید. ما را که نه بچه هایی پاک و شیطان را. ما این سالها از تمام سوراخ سنبه های خانه تا جایی که توان داشتیم استفاده کردیم. بچه ها از درختها بالا رفتند، در راه پله ها دویدند، باهم بازی کردند، غذا خوردند، درس یاد گرفتند و خلاصه هر کاری از دستشان برمیامد کردند.شما کدام گوشه از حسینیه کودک می ایستادید و بچه ها را نگاه می کردید؟ راستی دیدید دخترهایمان همانها که خیلی بازیگوش بودند و پسرهایی که از در و دیوار بالا میرفتند دبستانی شدند؟ حواستان هست پسرها رفتند خانه ی بغلی که صاحبخانه اش کس دیگری بود و آنجا هم تا توانستند بازی کردند و درس خواندند و باز هم از درختها بالا رفتند؟ آقای طیب روزی که دخترها به سن تکلیف رسیدند شما کجای ساختمان داشتید بزرگ شدنشان را می دیدید؟ راستی وقتهایی که خیلی تحت فشار بودیم و آمدیم حرم حضرت عبدالعظیم سرقبرتان و حسابی گریه کردیم شما همان طرفها بودید یا داشتید با بچه های حسینیه کودک سر و کله میزدید؟ راستی دیدید ما پنج نفر از تیم دخترانه باهم بچه هایمان به دنیا آمدند؟ بالاخره شما نوزادها را هم با مهربانی در خانه تان جا دادید. من امروز میخواستم از شما تشکر کنم. شنیده بودم روایتی است که میگوید زمینها هم مثل آدمها سرنوشت دارند. شما آدم خوبی بودید هم خودتان عاقبت بخیر شدید و هم زمینتان. هشت سال زمینتان میزبان بچه های کوچکی بود و حتما خودتان هم حواستان به تک تک بچه ها بوده.. ما بابت مهمان نوازیتان از شما ممنونیم. بابت تمام لحظه های خوش و ناخوشی که کنار شما داشتیم.. دعایمان کن و همین نزدیکیها خودت یک میزبان مهربان دیگر برایمان پیدا کن... #خانه_با_صفا#خانه_حیاط_دار #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #آموزش_پروژه_محور#مدرسه

#ورق_بزنید . #تابستانی_برای_مرد_هزار_چهره . 📝قسمت دوم . تابستان اول/ در جست‌وجوی یخچال‌های ایسلند . یکی از رؤیاهای بزرگم، نوشتن یک رمان بلند بود. 11سالم بود، چند تا برگه کوچک A6 در کمد پیدا کردم، همه را باهم منگنه و یک دفترچه درست کردم. یک نقاشی روی جلدش کشیدم و یک عنوان دهان‌پُرکن برایش گذاشتم. «در جست‌وجوی یخچال‌های ایسلند». حالا یکی نبود بگوید: چرا این اسم رو گذاشتی؟! یخچال به درد کی می‌خوره که بره دنبالش. ولی من در همان عالم نوجوانی فکر می‌کردم کلاً جست‌وجو جالب‌ترین کار دنیاست، حالا جست‌وجوی چیزهای عجیب‌تر، جالب‌تر هم هست. اسم‌های خارجی برای شخصیت‌های داستانم گذاشته بودم که رمانم جذاب‌تر بشود. اسم‌هایی مانند تام، جیم، سام و .... خواهرم دست به نوشتنش خیلی بهتر از من بود. سرعتش هم بیشتر بود. یک روز قصه‌ای که در ذهنم بود را برایش تعریف کردم و او هم نوشت. 16صفحه شد. به همه پز می‌دادم که «من یه داستان 16صفحه‌ای نوشتم، تازه هنوزم تموم نشده.»  . بعد از این تجربه خوب، به خاطر علاقه‌ای که به داستان داشتم، کتاب داستان‌های خواهر و خاله‌ام که خیلی کتاب‌خوان بودند را می‌گرفتم و می‌خواندم. کلاً معروف شده بودم به اینکه در هر حالتی کتاب می‌خوانم، حتی در خیابان. سال‌ها بعد که دانشجو شدم استاد دانشگاهمان چند بار به من گفت که در خیابان مرا در حال کتاب خواندن دیده و هرچه برایم دست تکان داده و سلام کرده، من متوجه نشدم. خواندنم خیلی کند بود، ولی در همان تابستان‌های کودکی، تعداد زیادی کتاب و فیلم‌نامه از نویسنده‌های مختلف را خواندم. کتابی خواندم که در آن چند نوجوان، یک انجمن مخفی درست کرده و اشعارشان را برای هم می‌خواندند و این کار برایم همیشه یک آرزو بود. در دانشگاه از همان سال اول سعی کردم نمایشنامه و داستان بنویسم. الآن چند تا کتاب داستان و شعر کودک نوشتم. نوشتن برایم دوست‌داشتنی است. همین مهارت نوشتن، در پایان‌نامه، نامه‌نگاری‌های اداری، ارائه گزارش کار، تدریس و تدوین کتاب‌های علمی پژوهشی کلی کارم را راه انداخته و باعث شده محتاج کسی نباشم. . پ.ن: این مطالب که به قلم کارشناس تربیتی، حجت الاسلام احمدرضا اعلایی نوشته شده است برای اولین بار درصفحه ی: @nojavan_khamenei منتشر شده است!🙏🌸 . #تابستانه #چمرانی_ها #اوقات_فراغت #کار_مفید #سرگرم_کردن_بچه_ها