📐 شاید فکر کنیم الان با وجود کتاب های جور واجور کمک آموزشی و ابزار های شیک و جذاب، یادگیری ریاضی باید خیلی برای بچه ها آسون تر و البته عمیق تر بشه. ولی یه جورایی به جای یاد دادن ماهی گیری، ماهی فقط به بچه ها می دیم. ‌ تو ادبستان چمرانی ها، ابزار کمک آموزشی توسط خود بچه ها ساخته میشه. این درگیر کردن بچه ها در فرایند ساخت ابزار آموزشی، یادگیری رو عمیق تر می کنه. ‌ همونطور که می بینید این ابزار با ساده ترین وسایل ساخته شده، پس شما هم به راحتی می تونید توی خونه یا مدرسه تون همراه بچه ها بسازید. ‌ #کلاس_سومی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ریاضی #آموزش_ریاضی #ابزار_کمک_آموزشی #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

‌ ‌قالب‌های ذهنی همان چارچوب‌ها و اصولی هستند که در ما شکل گرفته‌اند و مدل زندگی و رفتار ما درون آن‌ها تعریف می‌شود.‌ ‌این چارچوب‌ها از دوران کودکی و به‌مرور در خلال تربیت در ما ایجاد می‌شود. مثلا مادر من به تمیزی حساس است و من در گذر زمان قالب‌هایی پیدا میکنم از این جنس که خانه باید هر روز جارو شود، همیشه سینک خالی بماند و... .‌ ‌حالا که بچه‌دار شده‌ام می‌بینم چرا وقت نمی‌کنم با فرزندم بازی کنم چون بیشتر زمان من بابت کارهایی می‌رود که در ذهنم هست روزانه انجام بدهم.‌ ‌یا اینکه به پاگذاشتن روی بالش حساسیم و اجازه نمی‌دهیم فرزندمان روی بالش‌ها راه برود و هزاران مثال ریز که هرکدام مانعی بر سر راه تربیت فرزندمان می‌شوند.‌ ‌ ‌خوب است بعد از فرزنددارشدن قالب‌های ذهنی‌مان را برای خودمان لیست کنیم و سعی کنیم قالب‌های آسیب‌زننده را تغییر بدهیم.‌ ‌ ‌قالب‌های آسیب‌زننده کدام است؟ آنهایی که مانع انعطاف ما می‌شوند. همان‌هایی که باید با خودم کلنجار بروم یکی یکی آن‌ها را تغییر بدهم و با زندگی امروزم تطبیق بدهم. ‌ ‌ ‌شناختن قالب‌ها، یادداشت کردن‌شان و برنامه‌ریزی آهسته برای برطرف‌کردن یکی یکی آنها، قطعا بزرگترین کمک ما به خودمان است.‌ ‌ ‌وقتی تحت هر شرایطی نتوانستیم رفتار خودمان را عوض کنیم، خوب است تلنگری به خودمان بزنیم که این قالب ذهنی، کجای راه ما را سد کرده و چقدر دارد به زندگی من آسیب می‌زند. ‌ ‌ ‌ #چمرانی_ها #تربیت_فرزند #نکته_تربیتی #والدگری

. "دستچین لیوانی" رو از دست نده 😎👇🏻 . ماجرای فیلم، از این قراره که در یکی از اردوهای حضوری، دخترهای کلاس چهارمی و خاله شون باهم یه بازی ریاضی جالب و هیجان انگیز انجام میدن🤩 بله "دستچین لیوانی"😇؛ حالا چه جوریه؟؟؟🤔⬇️ . ✔بچه ها به دو گروه تقسیم میشن و هر گروه دو دست لیوان دارند😊 . ✅خاله یک کارت عدد به هردو گروه میده و اینجاست که سرعت عمل و دقت بچه ها حرف اول رو میزنه 😉 . ✅دخترها باید سریع عدد روی کارت رو با لیوان هاشون درست کنند. . ⭕مثلا کارت عدد ۷۶۵۳ رو در نظربگیرید، شامل ۷۰۰۰، ۶۰۰ ، ۵۰ و ۳ هست و باید اینها رو پیدا کنند و بچینند🙃 . 🔴این بازی ریاضی ساده و جذاب برای دقت، سرعت و تمرین اعداد بچه ها فوق العاده است😊 . 🌹ین پست رو ذخیره کنید و برای معلم ها و والدین بفرستید تا حتما ببینند و با بچه ها انجام بدند😍 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #بازی_ریاضی #بازی_درسی #ریاضی #کلاس_چهارم #کلاس_چهارم_دبستان #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست

بفرست برای مامان باباهای غیر چمرانی‼️ . . اگه دنبال یه تابستون متفاوتی، مثبت چمران کلی برنامه داره برات😉 . . 🔵این دوره ۳تا بسته با کلی برنامه های ویژه داره😍 . که شما میتونید با توجه به علایق خودتون یک یا دو یا هر سه بسته رو تهیه کنید و یک تابستون عالی برای بچه ها بسازید🌸 . . 📣 تازه کلی تخفیف هم داریم‼️ برای کسانی که هر سه بسته رو باهم ثبت نام کنند و اگه 2 یا 3 فرزند هم دارین از تخفیف 10 درصدی خواهر برادری جا نمونین😎 . این فرصت رو از دست ندید فقط چند روز به شروع کلاس ها باقی مونده‼️😇 @chamranplus #تابستان #شادی #ورزش #دختر #پسر #معلم #آموزش #ایران #کلاس #بازی #فوتبال #شنا #طراحی #خیاطی #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست

📽 ✒خیرین گرامی مجموعه شهید چمران ‌ این پیام، چهارمین پیام از طرف ادبستان شهید چمران می باشد. خوشحال میشویم چند دقیقه ای را به خواندن این پیام اختصاص دهید. ‌ درست از زمانی که به فکر راه اندازی کار افتادیم، مسئله ای مهم ذهن ما رادرگیر کرد. "ساختمان" اینکه چه طور یک فضایی را تهیه کنیم و ان مکان در کدام نقطه از تهران باشد کار ما را خیلی پیچیده و سخت کرد. مدتها به طور سیار کار می کردیم در حیاط مدرسه ای در تابستان، کنار هیاتها، در حسینیه ها ولی باز مشکل اصلی حل نمیشد، برای متمرکز کردن کار احتیاج به "ساختمان" داشتیم. منطقه ای در جنوب شرق تهران را انتخاب کردیم که دسترسی خانواده های متفاوت از لحاظ مالی به آن راحت باشد. بعد از مشخص کردن منطقه، تازه کار اصلی شروع شد. بنگاه به بنگاه دنبال یک فضای مناسب و حیاط دار گشتیم. رقم های متفاوتی از رهن و اجاره شنیدیم. و باز گشتن و گشتن و گشتن.... یکی از بنگاهها خانه ای را معرفی کرد. وقتی به در خانه رسیدیم ناامید شدیم. دری خیلی کوچک و بعد از آن یک راهروی تنگ و تاریک.....ولی بعد از راهرو... حیاطی مثل بهشت با درختانی سبز... و این بهشت کوچک را اجاره کردیم از آقایی مهربان که هیچ جوره نمیخولست خانه اش را به کار اجاره دهد و ما اینقدر آسمان ریسمان به هم بافتیم تا قبول کرد و آخر سر هم به خاطر " شهید چمران" چند وقت بعد فهمیدیم خانه در اصل متعلق بوده به " طیب" آدم نااهل و بامعرفتی که جزء اولین شهدای انقلاب بوده. حدیثی هست با این مضمون که : زمینها هم سرنوشتی دارند مثل آدمها. و چه خوب سرنوشتی برای طیب رقم خورد. سالها بعد از شهادتش، بچه های کوچکی به خانه اش پا گذاشتند، بازی کردند، خندیدند، هیات گرفتند و هزار کار خوب دیگر به پاکی خودشان... ‌ این روزها جایمان تنگ شده و اجاره ها هم.... ولی دلمان نمی آید از خانه طیب اسباب کشی کنیم از "حسینیه کودک و ادبستان دخترانه شهید چمران" ‌ خدارو شکر می کنیم بابت ساختمان باصفایی که سرراهمان قرار داد. از صاحبان مهربانش که مراقب بچه ها هستند، از حال و هوای خوبی که در تک تک آجرهایش حس می کنیم.... ‌ بابت تمام حمایتهایتان، دعاهایتان و پشتیبانی هایی که از کار یک سری جوان تازه کار انجام دادین، از شما ممنونیم. ‌ قطعا اگر حمایتهای شما نبود، امروز دو مدرسه کنار هم با ۱۲۰ دانش آموز نبود. و خانه ای باصفا که میشد هر سال مستاجر پشت مستاجر عوض کند بدون هیاهو و سرو صدا... ‌ خدا را شکر می کنیم بابت نیتهای خوب شما و دغدغه ای که بابت فرزندان این کشور دارین. #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست #نذر_فرهنگی #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران

💡 آیا چمران شعبه ی دیگری دارد؟ 👇 مدرسه‌ی صحرایی علّامه اقبال لاهوری مدرسه‌ی صحرایی، مدرسه‌ای بدون در و دیوار و سقف و پنجره است، که در هم‌سایگی امام‌زاده سه‌برادران جای گرفته. دانش‌آموزان این مدرسه، کودکان مهاجران پاکستانی هستند‌. هر هفته یکی‌دو روز این مدرسه فعّال می‌شود. مربّی‌ها می‌روند دنبال بچّه‌ها. آن‌ها را جمع و کارشان را آغاز می‌کنند. از بسترهای زندگی روزمرّه‌ی آن‌ها استفاده می‌کنند، تا خواندن، نوشتن و دانش‌ها و مهارت‌های گوناگون را به آن‌ها بیاموزند‌‌. دو نفر از بچه های پاکستانی مسئول ثبت نام شدند. بعد از ثبت‌نام، بچّه‌ها دو گروه شدند.‌ گروه اوّل یعنی بچّه‌های بزرگ‌تر درگیر پروژه‌ی درست‌کردن شربت شدند. آن‌ها برای درست‌کردن شربت به وسایلی نیاز داشتند‌. امّا در مدرسه‌ی صحرایی علّامه اقبال، وسایل را به‌آسانی دراختیار بچّه‌ها نمی‌گذاریم. آن‌ها برای به‌دست آوردن نیازهایشان باید مسیری را طی کنند. پیش از بیان مسیر رسیدن به وسایل، نکته‌ی مهم، ارتباط ادبستان حمزه‌ی دوران و مدرسه‌ی صحرایی است. دانش‌آموزان ادبستان( حسین صبری، علی حیدری و محمّد قطبی ) به‌عنوان مربّی( عمو ) در مدرسه‌ی صحرایی استخدام شدند‌. این مربّی‌ها، کلمات کلیدی و مهم را روی کاغذهای بلیت‌مانندی نوشتند، تا دانش‌آموزانِ مدرسه‌ی صحرایی ازروی نوشته‌های آن‌ها مشق کنند.‌ مسیر به‌دست‌آوردن وسایل همین است، که هرکس نام وسیله‌ای را که می‌خواهد روی بلیت سفیدی بنویسد و به مربّی‌های کوچک تحویل دهد. دانش‌آموزان مدرسه‌ی صحرایی در تلاش برای به‌دست‌آوردن موادّ شربت آموزش می‌بینند؛ مثلاً یاد می‌گیرند چه‌طور باید بنویسند شکر؛ چه‌طور باید بنویسند خاک‌شیر؛ چه‌طور باید بنویسند شربت. اگر شکل کلّی کلمه‌ها را یاد بگیرند، در مرحله‌ی بعد می‌آموزند که این کلّیت‌ها را به اجزایشان( حروف و نشانه‌های فارسی ) بشکنند. ‌ امّا تفاوت اصلی و مهمّ مدرسه‌ی صحرایی با مدرسه‌های دیگر: در مدرسه‌ی صحرایی فقط درس مهم نیست. مسئولیت‌پذیری هم مهم است. بچّه‌هایی که مسئولیت درست‌کردن شربت را به‌عهده گرفتند، پس از به‌دست‌آوردن وسایل، کارشان را شروع کردند. ‌ #یک_مدرسه_چمرانی #شعبه_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران #چمرانی_ها