بچه ی شما تویادگیری درس ها ضعیفه یا قوی؟تو آموزش چطور؟🤔 . استفاده از مشارکت بچه ها تو آموزش درس های مختلف خیلی روش کاربردی هست که باعث افزایش انگیزه و یادگیریشون میشه. . حالا میشه دوتا کار انجام داد: 😊👇 🔹از بچه هایی که درسشون قویه برای آموزش به همکلاسی ها کمک گرفت؛ اینجوری هم اون بچه تشویق میشه، هم یادمیگیره که باید دانسته هاش رو با دوستانش به اشتراک بذاره. . 🔹️از بچه هایی که درس ضعیف تری دارند درخواست کرد که با کمک معلم برای دوستانشون فیلم آموزشی درست کنند، اینطوری بچه در بستری قرار میگیره که حتما اون بحث رو خوب یادبگیره و خوب یاد بده! همین تجربه ی معلمی کردن حسابی انگیزه ی بچه ها رو تقویت میکنه و کمک میکنه برای جذاب کردن آموزششون از روش های خلاقانه هم استفاده کنند.😇 . پ.ن: فیلم متعلق به یکی از پسرهای کلاس پنجمی ادبستان پسرانه هست که مبحث ضرب کسرهارو آموزش داده📚✏ . ✅این پست رو ذخیره کنید و یادتون باشه این روش رو با بچه ها امتحان کنید. راستی شما تاحالا به بچه ها فرصت معلمی و آموزش دادید؟ چه تاثیری روی یادگیری شون داشته؟🤔 . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #پسران_چمرانی #معلمان_کوچک #آموزش#یادگیری_عمیق#ریاضی #ریاضی_دبستان #کلاس_پنجمی_ها #کلاس_پنجم #آموزشی#آموزش_ریاضی

🇮🇷 تا چشم به هم بزنی، دهه ی فجر امسال هم تمام می شود و آنچه می ماند خاطرات ست و حس خوب جشن و شادی... پنج شنبه ساعت ده بود که حیاط ادبستان ها پر بود از صدای خنده ی بچه ها.... پر بود از بادکنک های سه رنگ سبز و سفید و قرمز... پرچم های کاغذی، پرچم های پارچه ای و پرچم های خمیری... پر بود از اجرای نمایش پادشاه بدجنس... پر بود از حسِ خوب... #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #چمرانی_ها #حمزه_دوران #دهه_فجر #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #حسینیه_کودک_شهید_چمران

🇮🇷 جشن تولد انقلاب نزدیکه.‌‌.. 🤔چیکار می تونیم انجام بدیم؟ ‌ 👌 ۲۰ پیشنهاد فعالیت و اردو در دهه فجر ‌ 📚 انقلاب در دستان دبستانی‌ها ویژه کودکان دبستانی ‌ 🖊نویسنده: مهری حدادی، محدثه میرزاجعفر 💳 قیمت کتاب: ۱۰ هزار تومان ‌ ✅ تخفیف ۵۰ درصدی ویژه دهه فجر 👈🏻 ۵ هزار تومان ‌ 📲 برای تهیه‌ی این کتاب الکترونیک، به سایت #چمرانی_ها سر بزنید. ‌ chamraniha.com/shop ‌ #ای_بوک #دهه_فجر #کتاب #هویت_ملی #انقلاب #من_یار_انقلابم #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

. شما هم یه بچه ی ۴،۵ ساله تو خونه دارید؟ . دیگه نمیدونید باهاش چه بازی و فعالیت هایی انجام بدین؟ . همه ی ما تجربه های عجیبی از این روزهای توخونه موندن داریم، روزهایی که باید هم مادر باشیم، هم معلم و مربی بچه ها ... . کی میدونه این کرونا و توخونه نشستن تا کی ادامه داره؟ . پس وقتشه این روزهای سخت کرونایی روبا یه برنامه ریزی عالی، برای خودمون و بچه ها خاطره انگیز و قشنگ کنیم! . اما چه جوری؟ . براتون یه پیشنهاد ویژه ی چمرانی داریم 👇 "مهد تعاملی" از ۱ مهر ۹۹ شروع میشه و هرهفته به صورت ۳ جلسه ی یک ساعته برگزار میشه! بچه هابراساس سن، گروه بندی میشن و هرگروه یه مربی مهربون داره! معاون آموزشی حسینیه کودک شهید چمران هم روی فعالیت تمام گروه ها نظارت دارن😊 . راستی کانال چمدانک و فعالیت های جانبی هم داریم! . این فرصت ویژه رو از دست ندید! . برای ثبت نام و اطلاعات بیشتر به سایت چمرانی ها در بیوی صفحه مراجعه کنید.👇 Chamraniha.com . #مهد_کودک#مهدتعاملی#چمرانی_ها #کودک#کودکانه#حسینیه_کودک_شهید_چمران

🥞 ‌‌‌ وعده ی صبحانه، برای خیلی از بچه ها، وعده ی دوست داشتنی نیست. اینکه هنوز از خواب بیدار نشده، باید چیزهایی بخوری شاید در نگاه اول، جذاب نباشد. گاهی هم عادت های بد تغذیه ای، یکنواخت بودن صبحانه و اینکه هنوز کسی اول صبحی، حال سر و کله زدن با کودک را ندارد، می تواند موثر باشد. ‌‌ ما در ادبستان، خصوصا روزهای اول آشنایی مان، کسی را مجبور به خوردن صبحانه نمی کنیم. اما سعی می کنیم با بازی های مختلف، صبحانه را جذاب تر کنیم. صبحانه یکی از روزهای پاییزی، کره و عسل بود. در کلاس پیش دبستانی، تصمیم گرفته شد قبل از خوردن، نقاشی هندسی بکشیم. هر کس با عسل، در بشقابش یک شکل کشید و حدس می زدیم نام آن شکل چیست. بعد نقاشی هندسی مان را با کره و نان خوردیم. ‌‌‌ مربی: مطهره یعقوبی ‌ #پیش_دبستانی_ها #شش_ساله_ها #صبحانه #کودک #صبحانه_کودک #تغذیه #خلاقیت #بازی #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇