. تا حالا به این فکر کردین چرا دوست داریم بچه هامون همیشه شیک و تروتمیز لباس بپوشن؟ به این فکر کردین چرا بچه هامونو هزار تاکلاس مختلف میفرستیم؟ به این فکر کردین چرا از زمانی که نطفه بچه مون بسته میشه برای آیندش هزار تا برنامه میریزین ودوست دارین فلان کاره بشه؟فلان جا درس بخونه؟فلان رشته بره؟ وخیییلی چیزای دیگه... فکر میکنید همه ی اینا به خاطر چیه؟ به خاطر بچه مونه؟؟؟ اگه به خاطر بچه مونه پس چرا اجازه نمیدیم لباسی که توش راحت تره رو بپوشه؟؟؟ چرا اجازه نمیدیم کلاسی که خودش دوست داره بره؟ وچرا اصرار داریم از بدو تولد حتما دو زبانه بشه؟؟؟ یه خورده عمیق تر فکر کنید... فکر میکنید همه ی اینا به خاطر بچه مونه یا به خاطر خودمون؟؟؟بخاطر اینکه بقیه بگن به به،چه چه عجب لباس ترو تمیزی تن این بچست،عجب پدر و مادر خوش سلیقه ای!!! یا بگن عجب بچه ی مغز متفکری شما دارین!!!! خیلی از فشارهایی که داریم به بچه هامون وارد میکنیم بخاطر نیاز به قدرت طلبی خودمونه!!!تعجب نکنید!!! لطفا کتمان هم نکنید!‌!! بخاطر اینه که با به یه جایی رسیدن بچمون احساس قدرت میکنیم که به به عجب بچه ای بزرگ کردم! که پزشو غیر مستقیم به بقیه بدیم!!! با این توجیح که من خیروصلاحشو میخوام.. حق انتخاب رو از بچه مون نگیریم و اونا رو قربانی قدرت طلبی خودمون نکنیم. بچه ها ویترین ما نیستن!!! پیش خودتون فکر کنید ببینید تا حالا شما هم از این کارا کردین؟ از این به بعد برنامتون چیه؟🤔 نظراتتونو برام کامنت کنید🙏

‍. ما موارد متعددی را می بینیم که والدین یا یکی از آنها مثلا به فرزند 6 - 7 ساله شان می گویند ما نمی خواستیم تو به دنیا بیایی و مامان اتفاقی تو را باردار شد و گرنه همین دو تا بچه برایمان کافی بود .البته حالا خیلی دوستت داریم . برخی مادرها هم به محض بروز مشکلی با همسرشان ، به کودک می گویند اگر تو نبودی ، حتی یک روز هم با پدرت زندگی نمی کردم ! يا براي كودك تعريف ميكنند كه زايمان يا بارداري سختي داشته اند. این حرف ها احساس زیادی و ناخواسته بودن شدیدی به کودک می دهد و فکر می کند وجودش در این دنیا ناخواسته بوده یا باعث رنج مادرش شده است و اگر او به دنیا نمی آمد ، والدینش می توانستند زندگی راحت تری داشته باشند . گاهی هم پدر یا مادر به بچه می گویند ای کاش تو هیچ وقت به دنیا نمی آمدی یا خیلی وقت ها میشنویم به کودک می گویند : " کی می شود من بمیرم و از دست تو راحت شوم ... ! " يا "تو منو پير كردي اخر از دست تو سكته ميكنم و ميميرم". این حرفها جزو آزار روانی عاطفی کودک بحساب می اید. #آزار_روانی#ابیوز_روانی#والدین#کودک#تربیت#خانواده#فرزندپروری#فرزند_پروری#آزار_روانی_عاطفی#عالیه_هیبتی#بیرجند#مشکلات_زناشویی#حل_تعارض#کودک_شاد#والدین_سمی

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. #کودک #کودک_و_نوجوان #پدر_پسری #دختر_پدری#پدرانه#کودکان #خانواده#پدر_شاد#پدر#بازی#کشف_احساسات#سناخت_عواطف#کنترل_خشم#احترام#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. اگر کودک در خانواده‌ای بزرگ شود که از ابتدا ببیند مادر و پدر به روی هم لبخند میزنند... اگر محبت و عشق را در کلام و رفتار مادر نسبت به پدر و پدر نسبت به مادر ببیند ... اگر ببیند مادر با شور و عشق همسر خود را صدا میزند و پدر با محبت پاسخ میدهد... روحش از همان طفولیت درست تغذیه خواهد شد و در زندگی آینده اجتماعی و فردی نیز موفق خواهد بود. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #فرزندپروری #فرزند_پروری #تربیت_فرزند

در گوش همه ما زن ها گفتند : در گوش همه ما مردها خواندند چقد جلو احساسات رو با این جمله گرفتی؟؟ چقد جلوی احساسات فرزندتون رو با این جملات گرفتین؟ #مرد#زن#تبعیض #تبعیض_جنسیتی #سکوت#احساسات#احساسات_ابراز_نشده #دختر#پسر#باورها #مدیریت_رفتار#سکوت#سکوت_تلخ #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده