وقتی بر سر کودکمون فریاد می زنیم و یک واکنش هیجانی از خودمون نشون می دیم فقط یک پیام رو به اون می دیم! " من رو آروم کن" مهم نیست چه کلماتی از دهانمون بیرون میاد و رگبار تند کلامی چقدر طول می کشه یا فرزندمون چند سالشه، پیام ما اینه " لطفا منو آروم کن" و مثل اینه که با التماس از اون ها می خوایم تا اضطراب و تنش ما رو آروم کنن. ما با فریاد زدن به فرزندمون می گیم که ما نمی تونیم این حقیقت رو قبول کنیم که تو از من اطاعت نمی کنی، حرف شنو نیستی و آرام نمی گیری و چون نمی تونم این وضعیت رو کنترل کنم، اختیارم رو از دست می دم و فریاد می زنم! لطفا از چیزی که می خوام اطاعت کن تا آروم بگیرم. واکنش هیجانی من به رفتار تو بستگی داره. به این فکر کنین که چطور یک کودک چهار ساله یا چهارده ساله می تونه با این همه فشار کنار بیاد! شما تمام دکمه های هیجانی خودتون رو به دست ناتوان فرزندتون می دین و از اون انگار درخواست می کنین که: " من رو آروم کن عزیزم، چون من نمی تونم خودمو آروم کنم!" این روش رو تمام کنین و کنترل هیجانات خودتون رو دوباره به دست بگیرین. #کنترل_خشم#واکنش_هیجانی#آرامش#فریاد#تربیت_فرزند#فرزند_پروری#عالیه_هیبتی#بیرجند_شهر_من

چنانچه کودک از ماجرای فقدان آگاه نیست، سعی کنید در اولین فرصت کودک را از ماجرای فقدان آگاه کنید. برای این منظور بهتر است دو یا سه نفر از مراقبینی که کودک با آنها راحت تر است، حضور داشته باشند. بر احساسات خود مسلط باشید و ماجرای فقدان را بخصوص اگر غیر منتظره و ناگهانی است، تدریجی بگوئید. به زبان ساده بگوئید به شکلی که برای کودک قابل فهم باشد. مفاهیم، غیر واقعی، پیچیده و یا غیر قابل درک را مطرح نکنید. مثل اینکه "به خواب طولانی رفته است، به آسمان ها سفر کرده است، داخل یک باغ زیبا است. این مفاهیم در برخی اوقات باعث نگرانی، ترس یا خشم کودک می شوند. اجازه دهید کودک ناراحتی اش را نشان دهد و حمایت عاطفی لازم را فراهم کنید. چنانچه فقدان بدلیل حوادثی اتفاق افتاده است که کودک در آن آسیب دیده است می توان آگاه سازی را تا زمان بهبودی نسبی به تعویق انداخت. کودکان شیوه سوگواری را از والدین شان می آموزند، ناراحتی و سوگ خود را از کودک مخفی نکنید. اشکالی ندارد در حضور وی گریه کنید یا ناراحتی خود را نشان دهید. مهم این است که واکنش های هیجانی کنترل نشده و شدید در حضور کودک نداشته باشید. کودک را تشویق کنید احساسش را بروز دهد. فرصت هایی برای بروز احساس برای کودک فراهم کنید، فرصت هایی که در مورد فرد تازه درگذشته صحبت کنید، بیاد او مراسم کوچکی بگیرید، عکس ها و خاطراتش را مرور کنید. برای شروع مکالمه در کودکان خردسال می توانید کتاب قصه هایی با موضوع مرگ و فقدان بخوانید و در آن به کودک نشان دهید که غمگین شدن و بروز ناراحتی امری طبیعی است و دیگران هم همین احساس ها را دارند. برای کودکانی که قادر به گفتگو راجع به فقدان نیستند می توان فرصت هایی برای نقاشی، نوشتن و یا برگزاری مراسم سوگواری در قالب بازی و ... فراهم کنید. #سوگواری #سوگ_کودکان #غم#مرگ_والدین ##فقدان_عزیز #فقدان#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند #درمان_سوگ

. چند وقتیست به این فکر می کنم دردناک ترین اتفاقی که میان ارتباط آدمها می تواند بیافتد، دقیقا چیست؟ آنچه که می تواند تمام قلب کسی را درهم بشکند چیست؟ لحظاتی که آجر به آجر روی هم ماندند، تا خاطرات و باورها را بسازند، و به راحتی شکسته می شوند. آنقدر جان و روح هم را سمت بی حوصلگی می کشانیم که دیگر یادمان می رود، روزی برای در آغوش گرفتن هم، چقدر شوق داشتیم. به جوابی رسیدم که مرا به سکوت کشاند. "دردناک ترین اتفاقی که میان ارتباط با آدمها می تواند رخ دهد، فقط این است که دیگر رنگ نگاه هم را نفهمند و حوصله ای برای شنیدن حرفهای تلخ و شیرینی که روزگاری می شنیدند، نداشته باشند." این لحظات است که با تمام وجود، وصله ی ناجور بودنمان حس می شود. شاید کمی بغض به در و دیوار ذهنمان بچسبد، یا دلمان بلرزد و گله کنیم. ولی در نهایت بی سر و صدا می رویم. آنطور که کنارشان قدم بزنیم،چای بنوشیم، قهقهه بزنیم ولی دیگر روحمان کنارشان نباشد. #آرامش_درون#ارتباطات#دلتنگی#بی_حوصلگی#بغض#روح#قلب#وصله_ناجور#حرف_تلخ#مشاوره

. به عمل کار برآید به سخن دانی نیست... محبتتون رو به بچه ها نشون بدید. باید خیلی نوازششون کنیدتا احساس ارزشمندی و دوست داشتن بکنند واز محبت سیراب بشوند... بخصوص پدرباید سر فرزندشون رو بیشتر نوازش کنند..چند لحظه خودتون رو جای بچه ها بزارید تا درک کنید چه حس امنیتی به کودک داده میشه با اینکار پدر... . #فرزندم #امنیت #محبت #محبت_کردن #نوازش_کودک #بیرجند #بیرجند_شهر_من

آیا مادر خوبی هستم؟ ‌ تو و فرزندت، هر دو به توجه نیاز دارین. مادر کامل، خوب، فداکار و از خود گذشته، باور غلطی هست که در ذهن بیشتر افراد جامعه جا افتاده. بیشتر آدم‌ها فکر می‌کنن که مادر باید به قول معروف «خودش رو برای فرزندش بُکشه!» یعنی هیچ چیزی کم نذاره و فرزندش رو همیشه و در هر سنی بر خودش مقدم بدونه. زنانی که این باور رو دارن به محض بچه‌دار شدن خودشون رو فراموش می‌کنن. این کار به دو نفر خیلی آسیب می‌زنه! اول خود مادر، که به مرور جسم و روانش فرسوده و خسته میشه. دوم به فرزند، که وابسته و ناتوان بار میاد و همیشه باید سنگینی بار دِین از خود گذشتگی مادرش رو به دوش بکشه! در حالی که مادر کافی، مادری هست که حد تعادل رو نگه می‌داره. هم به نیازهای کودکش توجه می‌کنه و هم به خودش به عنوان یک انسان بها می‌ده و این حق رو برای خودش قائل هست که زندگی کنه، لذت ببره و تا جایی که به فرزندش آسیب نزنه، خودش رو بر اون مقدم بدونه. حضور بیش از حد مادر پتانسیل مستقل شدن رو در کودک محدود و غیر فعال می‌کنه و این تصور رو برای کودک به وجود میاره که «من ناتوانم و حضور مادر در کنار من همیشه لازمه و من بدون اون نمی‌تونم کاری بکنم.» مادر کافی بر اساس میزان نیاز فرزندش، توانایی‌هاش و اقتضای سنش در کنار اون هست و بهش کمک می‌کنه. مادری که به اندازه کافی کنار فرزندش هست به کودکش یاد می‌ده «اگه کسی یا یه چیزی برای مدتی کنار تو نباشه، به این معنی نیست که وجود نداره! تو میتونی صبر کنی تا دوباره اون رو به دست بیاری. من مادر بدی نیستم اگه همیشه کنارت نباشم و به خودم و کارهام برسم. من به اندازه‌ی کافی کنارت هستم و باید کمی صبر کنی. #مادر_کافی#فرزندپروری_مثبت#مادر_عاشق#فرزندان#تربیت_صحیح_فرزند#فرزندپروری_نوجوان #آموزش #ورزش#تفریح#وقت_گذرانی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

کلینیک راه نو همراه شماست🍃 جهت تعیین وقت با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید. ۳۲۲۳۴۶۹۹ و ۰۹۳۰۴۹۱۱۴۴۰