تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

کودکان قبل از اینکه بتوانند جمله کاملی را بگویند، می‌توانند قضاوت مثبت یا منفی دیگران درباره خودشان را تشخیص دهند. کودکان نوپا به نظرات دیگران حساس هستند و زمانی که دیگران آنها را تماشا می‌کنند، رفتار خود را مطابق با آن نظر، تغییر می‌دهند. کودکان در دو سالگی نه تنها نسبت به ارزیابی دیگران آگاه هستند، بلکه می‌توانند رفتار خود را برای به‌دست آوردن پاسخ مثبت تغییر دهند. این رفتار را در چهار تا پنج سالگی ثبت کرده بود، اما مطالعات جدید نشان داده است که این سطح آگاهی، بسیار زودتر شروع می‌شود پس باید بیشتر مراقب بیان کلامی و غیر کلامی خود با کودک خود باشیم. #اضطراب #اضطراب_اجتماعی #کودک_مضطرب#تربیت_کودک #والدین_آگاه #درمان_اضطراب #مشاوره #بیرجند_شهر_من #زبان_بدن‌

همسر شما بعد از زایمان چقدر همراهتون بود؟ #زایمان #مادر_شدن #حمایت_همسر #مراقبت_بعد_زایمان#همسر #عشق#مراقبت #حمایت_عاطفی #خاطرات #دوران_بارداری #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #مشاوره_تلفنی #مشاوره_خانواده

#تلنگر

#تربیت_فرزند #فرزندپروری_مثبت #کودک#خانواده#بازی#تلویزیون #موبایل#فرزند_دوم#جلب_توجه_کودک #ارتباط_با_کودک #کودک_بداخلاق #بد_اخلاقی #تربیت_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #مشاوره_تلفنی

#مادربزرگ#ایراد #مادر#کودک#ارتباط#ارتباط_با_کودک #ارتباط_موثر #تربیت#تربیت_سالم #الگوهای_رفتاری #والدین_آگاه #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده