💡 #یک_معلم_چمرانی برای راهپیمایی روز قدس، یک تابلو آماده کردم. تعداد زیادی تابلوی خام هم آماده کرده‌ام، تا با کمک بچه ها تکمیلشان کنم. شعار راه‌پیمایی نحو القدس است. ❓ می‌دانید معنیِ نحو القدس چیست؟ ‌ در کنار یک سازه‌ی قشنگ نشستم و شروع کردم به کشیدن نقّاشی مسجد قبّه‌ الصّخره و نوشتنِ شعارِ " نحو القدس ". مسجد قبّه الصّخره نمادی از قدس شریف است. این مسجد مقدّس برای مسلمانان بسیار مهم است. ‌ وقتی بچّه‌ها دیدند دارم چه‌کار می‌کنم، دورم جمع شدند. پرسیدم می‌خواهید شما هم نقّاشی بکشید؟ تحریکشان کردم، که دست‌به‌کار شوند.اوّل بچّه‌ها درخواست کردند، نقّاشی‌هایی را که خودم کشیده‌بودم، به آن‌ها بدهم؛ ولی شعار ادبستانیِ ما این است: ما برای کسی نقّاشی نمی‌کشیم؛ یادش می‌دهیم، که خودش بکشد. ‌ اگر بخواهیم پشتِ اسراییل را به‌خاک بمالیم، نباید از کسی بخواهیم برایمان نقّاشی بکشد؛ بلکه باید خودمان بکشیم. سعی کردم به بچّه‌ها انگیزه بدهم، خودشان بکشند. هرچه را که می‌کشیدند، تشویق می‌کردم. چرا؟ چون اوّل راه بودند و می‌ترسیدند. نگران بودند، که نقّاشی‌شان قشنگ نباشد. من هم هرچه می‌کشیدند، می‌گفتم: آفرین؛ قشنگ کشیدی!بعد از کامل‌شدن نقّاشی شعارمان را نشانشان می‌دادم و می‌گفتم: می‌توانید شعارمان را هم پایینش بنویسید: #نحو_القدس ‌ #روز_قدس #راه_پیمایی #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران

من معلم نیستم ولی این سال‌ها این نعمت به من داده شد که کنار بچه‌ها و معلم‌ها باشم و ارتباط‌شان را ببینم. معلم‌هایی که غذای بچه‌های ۴و۵ ساله را با مهربانی برایشان جمع‌وجور می‌کردند. معلم‌هایی که بدون هیچ ابراز ناراحتی، لباس‌های بچه‌های کوچک و بزرگ را عوض کرده و در شخصی‌ترین کارهایشان به آن‌ها کمک می‌کردند. معلم‌هایی را دیدم که با تب و مریضی شدید به مدرسه آمدند. معلم‌هایی که نوبت گذاشتند برای سفر اربعین و از علاقه بسیار باارزش‌شان گذشتند. معلم‌هایی را دیدم که پابه‌پای بچه‌ها می‌دوند، از بلندی‌ها بالا می‌روند و بچگی می‌کنند تا بچه‌ها نشاط پیدا کنند. معلم‌هایی را دیدم که به عیادت بچه‌ها می‌روند، پابه‌پای مشکلات خانوادگی بچه‌ها اشک می‌ریزند، از هزینه خودشان برای بچه‌ها هدیه می‌خرند و با ذوق تمام کادوهایشان را تقدیم بچه‌ها می‌کنند. معلم‌هایی را دیدم که از راه‌های دور و نزدیک، بچه به بغل، با سختی و با نیت‌های خوب و پاک به مدرسه آمدند و هروقت لازم شد اضافه‌تر ماندند تا کار بچه‌ها زمین نماند. معلم‌هایی که به مدرسه کمک کردند، کلاس آنلاین برگزار کردند، تمام کارهایی را که سخت‌شان بود و بلد نبودند یاد گرفتند تا ذره‌ای در رشد بچه‌ها وقفه نیفتد. من این فرصت را داشتم کسانی را در این سال‌ها ببینم که از خودشان گذشتند تا بچه‌ها بهتر بزرگ شوند. کسانی که از وابسته بودن بچه‌ها به خودشان ناراحت نبودند و سعی کردند کمک کنند بچه‌ها با کمال آرامش ذره ذره قد بکشند. خدارا شکر می‌کنم که در این مدت معلم‌های زیادی دیدم و معلم‌های زیادتری داشتم! معلم‌های چمران، دختران و پسران شهید چمران، خواهران و برادران من، با هیچ واژه‌ای و با هیچ هدیه‌ای هیچ‌وقت نخواهم توانست ذره‌ای از چیزهایی که به من یاد دادید را جبران کنم چه برسد به عمر و جوانی که پای بزرگ‌شدن تک تک بچه‌ها گذاشتید دعا می‌کنم عمرتان پربرکت باشد و این نعمت تا مادامی که هستید بر سرتان مثل باران بهاری تند و باحرارت ببارد.

معلم ها جا نمونید❗️❗️❗️ . بریم ببینیم نظر شرکت کننده های دوره قبل الفبای چمرانی شدن چی بوده😎 . . . شما هم تجربه ای دارید؟ برامون بنویسید🤩 . . . . . 🟢«تربیت مربی به سبک چمرانی»🟢 . یک دوره ی تکرارنشدنی تربیتی و آموزشی با اساتید باتجربه مجموعه شهید چمران😊 ✅دوره ی عمومی ✅دوره ی تخصصی ⭕کارگاه های آنلاین و آفلاین ⭕ 🟪 مهلت ثبت نام: فقط تا ۳٠ خرداد🟪 ❗امکان پرداخت قسطی در دومرحله وجود داره! 🎁 ثبت نام گروهی بالای ۳نفر، شامل ۲۰ درصد تخفیف میشه‼️ برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام به لینک در استوری یا سایت چمرانی ها سربزنید⬇️ chamraniha.com 🔹بفرستید برای معلم ها🔹 #معلم #درس #کلاس #آموزش #مدرسه_خوب #کارگاه #تابستان

🏴 ✂️ بازی هایی که می توانیم در موکب انجام دهیم: ‌ ‌‌ معمولا زمان هایی را برای استراحت، نفس تازه کردن و یا خواب در موکب توقف می کنیم. می توانیم در این فرصت هم برنامه ای برای بازی بچه ها داشته باشیم: ‌‌‌ 🎾 ۱. توپ بازی قل دادن، پرت کردن توپ های سبک و کوچک، انداختن توپ داخل کوله از یک فاصله ی مشخص حرکت دادن توپ روی حاشیه های فرش. ‌ ‌ 🛏 ۲. بالشت بازی پریدن روی تشک ها و بالشت ها (البته این بازی بیشتر در موکب های عراقی امکان پذیر است) جنگ بازی با شمشیر بالشتی ساخت خانه با تشک های موکب ‌ ‌ 🖍 ۳. کاردستی و نقاشی با انداختن سفره اى كوچك و دادن ابزار ساده اى مانند چسب و كاغذ و قيچى مى توان فعاليت جذاب كاردستى را براى بچه ها راه انداخت. مى توانيم با بريدن نايلون هاى مترى در ابعاد كوچك، تكه هاى بريده نايلون را به كاغذ ساده اى تبديل كنيم كه بچه ها با ماژيك روى آن نقاشي بكشند. شما هم تجربه ی بازی تو موکب رو داشتین؟ ‌ ⏳ #روز_شمار اربعین👈🏻 ۱۲ روز مانده ‌‌‌ #سرباز_حسینم #پیاده_روی_اربعین

. یکی از چالشهای ما مربی ها یا پدر و مادرها در سال های اول ابتدایی #درس_فارسی است. . تمام سالهای کمی که مدرسه داشتیم و سالهای زیادی که #مدرسه نداشتیم، دغدغه این درس را داشته و همیشه با نگرانیهای زیاد #والدین روبه رو بودیم که چه کنیم بچه ها یاد بگیرند و با علاقه هم یاد بگیرند؟! . بالاخره بعد از فکر کردن های زیاد بازی ها و فعالیت هایی را پیدا کردیم که در علاقه مند کردن بچه ها به فارسی موثر بود. . امشب با یکی از این فعالیتها آشنا میشویم👇 . 🔶️مزرعه کلمات: از این روش در ادبستان دخترانه از کلاس دوم تا پایه های بالاتر استفاده میشود. مزرعه ی کلماتِ ما،توسط خود بچه ها درست میشود. وقتی درس جدیدی به بچه ها داده میشود به هر کدامشان چند برگه داده و از آنها میخواهیم چند کلمه از آن درس را که به نظرشان مهم است بنویسند.‌آن برگه ها در مزرعه کلمات نصب میشود! یکی از خوبی های مزرعه کلمات این است که همیشه کلمه های فارسی جلوی چشم بچه ها قراردارد. ما هر چند وقت یکبار با مزرعه ی کلمات بازی های جالبی انجام می دهیم،برای مثال به بچه ها میگوییم: "کدام کلمه است که پنج حرفی و با حرف ح آغاز میشود؟" یا هر کس بگردد و با پنج شماره یک کلمه ی سه حرفی پیدا کند...! آن ها هم با هیجان در بین کلمات میگردند و کلمه ی مورد نظر را پیدا می کنند.😊 به مرور هم بچه ها دایره لغاتشان اضافه میشود و هم خودشان بازیهای جدیدی با مزرعه کلمات کشف می کنند. . وقتی بچه ها کلمه های بیشتری یاد میگیرند، بستر جدیدی به نام باران کلمات به کلاسشان اضافه میشود. هر بار کلمات درس قبل، روی باران کلمات و کلمه های درس جدید، روی مزرعه قرار میگیرد. . الان که به خاطر شرایط، مدرسه ها مجازی شده از بچه ها خواستیم خودشان در خانه، مزرعه کلمات درست کنند و روی دیوار بچسبانند تا همچنان کلمات درس های جدید همیشه جلوی چشمشان باشد. . منتظر بازیها و فعالیتهای فارسیِ بعدیِ ما باشید....🤗 و خوشحال میشویم اگر این فعالیت را در خانه انجام دادید، ما را از نتیجه اش با خبر کنید...😇 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #دختران_چمرانی #چمرانی_ها #بازی_فارسی #آموزش_بازی_محور

‌ ‌‌‌روزی که تصمیم گرفتیم در یکی از مناطق جنوبی تهران مدرسه بزنیم می‌دانستیم که در این منطقه توان مالی مردم در حدی نیست که بتوانند از پس هزینه‌های مدرسه غیرانتفاعی بربیایند. ‌ازطرفی هم نمی‌خواستیم زیر نظر ارگان خاصی باشیم.‌ ‌‌ ‌‌ در این میان خانواده‌هایی هم بودند که دلشان می‌خواست دو یا سه فرزندشان در مدرسه ما باشند اما خب توان مالی آن را نداشتند.‌ ‌ما تصمیم خودمان را گرفته بودیم و نمی‌خواستیم از استانداردهای آموزشی که در نظر گرفته بودیم، کوتاه بیاییم و ترجیح‌مان این بود آموزش ما با همان کیفیت مطلوبی که در نظر داشتیم، اجرا شود.‌‌ ‌پس تنها راه این بود که فرایند تخفیف شهریه را پایه‌گذاری کنیم. در این روند، خانواده‌ها در بخشی از فرایند اجرایی و خرید مجموعه به ما کمک می کنند و در ازای آن مقداری از شهریه را به آن‌ها تخفیف می‌دهیم. این روش در طی چند سال باعث به‌وجودآمدن سازوکار کامل و مناسبی شد.‌ ‌ ‌یکی از زمینه‌هایی که خانواده‌ها در آن به ما کمک زیادی می‌کنند کارهای اجرایی مانند بازسازی، رنگ کردن و تعمیرات مجموعه، یا کمک در بخش آشپزخانه‌ است.‌ ‌خیلی از موادغذایی اولیه مانند گوشت سبزیجات برنج و... توسط خانواده‌ها تأمین می‌شود؛ حتی گاهی اوقات بعضی از خانواده‌ها تامین میان‌وعده دانش‌آموزان را برعهده می‌گیرند. درست کردن ابزارهای بازی در مدرسه مانند نمک رنگی، خمیر و..‌. و خانواده هایی که دو یا سه فرزند در مجموعه دارند هم موارد تخفیفی ما هستند. اگر در این میان، خانواده‌ها هیچکدام از این کمک‌ها را نتوانستند به مجموعه بدهند، شهریه‌شان قسط‌بندی می‌شود و آن‌ها می‌توانند در چند قسط شهریه را بپردازند. در این میان چیزی که قابل توجه است این است که مبنای رابطه ما با خانواده‌ها مبنای اعتماد دوطرفه است که معمولاً در این میان اتفاقات خوب و خوشایندی می‌افتد. ‌ ‌ ‌👈 این رویکرد مجموعه باعث شده تا دانش‌آموزان ما فقط از قشر خاصی نباشند و جهت‌گیری‌های معمول مدارس غیرانتفاعی را نداشته باشیم. ‌ ‌ما رسالت خودمان را تغییر سبک زندگی در عرصه‌ی تربیت و آموزش کودکان این مرزوبوم می‌دانیم و برای رسیدن به این هدف تلاش می‌کنیم.‌