📞 پسر من همش به برادر کوچیکش گیر میده و باهم دعواشون میشه... دختر من خیلی خجالتیه. بیرون که میریم فقط چسبیده به من... بچه ها رو از کی باید محل خوابشون رو جدا کنیم؟ منبع دینی برای تربیت جنسی داریم؟ اگه این سوالات، سوال های شما هم هست، می تونید از مشاوره ی تلفنی چمرانی ها استفاده کنید. یک مشاوره بومی، دینی و در دسترس! اطلاعات بیشتر و تکمیل فرم 👇 chamraniha.com #مشاوره #مشاوره_تلفنی #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

. در ادبستان پسرانه چمران، پسرها هم درست كردن شور و ترشيجات را تجربه مى كنند.😊 . اين بار پسرهاى پيش دبستانى با كمك هم، شور درست كردند . . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران

🗓 ‌ برگه های تقویم، بهمن را نشان می دهد. دوباره بهمن و دوباره دهه ی فجر و ... . ‌ 🖊 منِ جوانِ نسل سومی، دهه فجر، با تزیین کلاس و سرود و نمایش انقلابی برایم تداعی می شود. و پدر و مادرم، با خاطرات تظاهرات و نبودن های پدر و شعار و ... و فرزندم...نمیدانم بعدها دهه ی فجر برای فرزندم چگونه تداعی می شود؟ مانند من حس خوب دارد؟ ‌‌ باید خودمان دست به کار شویم تا هویت ملی مان را به کودکانمان یادآوری کنیم...قهرمان های ایرانی و ایران را بشناسیم تا بعدتر ها، آنها هم حس خوب غرور ملی را به فرزندانشان منتقل کنند. ‌ ‌ ❓چگونه؟ ‌ ‌‌ ‌🎊 با ما همراه باشید در جشن تولد چهل سالگی انقلاب... ‌ می خواهیم دوباره شروع کنیم، و یار انقلاب شویم. #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #چمرانی_ها #حمزه_دوران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

💡 🌳👩‍👦 مدرسه طبیعت: یک روز در هفته، مادران هم‌راه فرزندانمان به پارک می‌آیند. مربیان هم آن‌جا هستند. بچّه‌ها کتاب‌هایی را که از کتاب‌خانه‌ی کانون امانت گرفته‌اند تحویل می‌دهند، تا کتاب جدیدی بگیرند و در فضای کانون چند فعّالیت فکری و متمرکز انجام دهند؛ مثلاً خوش‌نویسی، نقّاشی، کاردستی یا... . ⛳️ بخشی از زمانمان هم به بازی در زمین چمن پارک می‌گذرد‌. 📒✏️🔭 یکی از مهم‌ترین فعّالیت‌های مدرسه‌ی طبیعت جست‌وجو در طبیعت، کشف و ثبت‌کردن در دفتر کارآگاهی است. 👨‍🏫 عموها در پارک حضور دارند، تا درصورت نیاز به مادرها مشاوره بدهند. ‌ 🏡 اسم بخش دوم، مدرسه‌ در خانه است. یک روز در هفته، طبق راه‌نمایی‌هایی که عمو در گروه انجام می‌دهد، مادرها هم‌راه بچّه‌ها پروژه‌ای در خانه انجام می‌دهند. سپس گزارش فعّالیتشان را در گروه ارایه می‌دهند‌ و نتیجه‌هایی را که به‌دست آورده‌اند، ثبت می‌کنند‌. ‌ 👨‍👦 قسمت سوم شاگردی‌کردن است. پدر می‌شود استاد. هرکس باید دست‌کم یک روز از هفته شاگردی کند، تا کم‌کم کار پدرش را یاد بگیرد. یک روز در هفته، روز استادشاگردی است. البته این حداقل است؛ یعنی اگر کسی بیش‌تر از یک روز با پدرش برود سر کار به‌تر است. ‌ 💰 چهارمین بخش که سه بخش دیگر را تکمیل می‌کند، کسب‌وکار است. می‌توانیم این فعّالیت را به چند شکل انجام دهیم.‌ اوّلین شکلش این است: بعد از پارک می‌رویم مدرسه. با چمان‌هایمان از غاچ و هاچین خرید می‌کنیم. کنار خانه، در پارک محلّه یا جای آشنای دیگری کالاهایمان را با یک سود درست و عادلانه می‌فروشیم. هر هفته‌ این کار را تکرار می‌کنیم، تا تجارتمان را ادامه دهیم و بازرگان خوبی شویم. 💳 اگر کسی بتواند به‌جای غاچ و هاچین کالاهایی را از یک دوست، هم‌سایه، فامیل یا... با تخفیف بخرد، نیازی به خرید از غاچ یا هاچین نخواهدداشت. 🏭 شکل دوم کسب‌وکار: در این شکل به‌جای توزیع محصولات و واسطه‌گری، تولید و فروش را تمرین می‌کنیم. هرکس در خانه به‌تنهایی یا به‌کمک والدینش محصولی تولید می‌کند، تا به‌جای محصولات غاچ و هاچین، تولیدات خود را بر بساط دست‌فروشی‌اش بگذارد. اگر کسی این شکل از کسب‌وکار را انتخاب کند، باید در تولید، به نیازهای مشتریان توجّه کند، تا محصولاتی مفید و کاربردی عرضه کند. ‌ #تابستان #اوقات_فراغت #مدرسه_تابستانی #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران #چمرانی_ها

💡 آیا چمران شعبه ی دیگری دارد؟ 👇 مدرسه‌ی صحرایی علّامه اقبال لاهوری مدرسه‌ی صحرایی، مدرسه‌ای بدون در و دیوار و سقف و پنجره است، که در هم‌سایگی امام‌زاده سه‌برادران جای گرفته. دانش‌آموزان این مدرسه، کودکان مهاجران پاکستانی هستند‌. هر هفته یکی‌دو روز این مدرسه فعّال می‌شود. مربّی‌ها می‌روند دنبال بچّه‌ها. آن‌ها را جمع و کارشان را آغاز می‌کنند. از بسترهای زندگی روزمرّه‌ی آن‌ها استفاده می‌کنند، تا خواندن، نوشتن و دانش‌ها و مهارت‌های گوناگون را به آن‌ها بیاموزند‌‌. دو نفر از بچه های پاکستانی مسئول ثبت نام شدند. بعد از ثبت‌نام، بچّه‌ها دو گروه شدند.‌ گروه اوّل یعنی بچّه‌های بزرگ‌تر درگیر پروژه‌ی درست‌کردن شربت شدند. آن‌ها برای درست‌کردن شربت به وسایلی نیاز داشتند‌. امّا در مدرسه‌ی صحرایی علّامه اقبال، وسایل را به‌آسانی دراختیار بچّه‌ها نمی‌گذاریم. آن‌ها برای به‌دست آوردن نیازهایشان باید مسیری را طی کنند. پیش از بیان مسیر رسیدن به وسایل، نکته‌ی مهم، ارتباط ادبستان حمزه‌ی دوران و مدرسه‌ی صحرایی است. دانش‌آموزان ادبستان( حسین صبری، علی حیدری و محمّد قطبی ) به‌عنوان مربّی( عمو ) در مدرسه‌ی صحرایی استخدام شدند‌. این مربّی‌ها، کلمات کلیدی و مهم را روی کاغذهای بلیت‌مانندی نوشتند، تا دانش‌آموزانِ مدرسه‌ی صحرایی ازروی نوشته‌های آن‌ها مشق کنند.‌ مسیر به‌دست‌آوردن وسایل همین است، که هرکس نام وسیله‌ای را که می‌خواهد روی بلیت سفیدی بنویسد و به مربّی‌های کوچک تحویل دهد. دانش‌آموزان مدرسه‌ی صحرایی در تلاش برای به‌دست‌آوردن موادّ شربت آموزش می‌بینند؛ مثلاً یاد می‌گیرند چه‌طور باید بنویسند شکر؛ چه‌طور باید بنویسند خاک‌شیر؛ چه‌طور باید بنویسند شربت. اگر شکل کلّی کلمه‌ها را یاد بگیرند، در مرحله‌ی بعد می‌آموزند که این کلّیت‌ها را به اجزایشان( حروف و نشانه‌های فارسی ) بشکنند. ‌ امّا تفاوت اصلی و مهمّ مدرسه‌ی صحرایی با مدرسه‌های دیگر: در مدرسه‌ی صحرایی فقط درس مهم نیست. مسئولیت‌پذیری هم مهم است. بچّه‌هایی که مسئولیت درست‌کردن شربت را به‌عهده گرفتند، پس از به‌دست‌آوردن وسایل، کارشان را شروع کردند. ‌ #یک_مدرسه_چمرانی #شعبه_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران #چمرانی_ها

🌱 قول و قرار هایی برای سال جدید... ‌ پسرها هر روز دورهم جمع می شوند و با هم در مورد یک موضوع گفتگو می کنند. #پیش_دبستانی_ها #گفتگو #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران #چمرانی_ها