پروتئین‌ها عنصر اساسی ساختمان بدن هستند و باعث می‌شوند در بدن #کودک بافتهایی مانند: استخوان، عضله، غضروف و خون به رشد و تکامل کافی برسند. بنابراین شما باید در روز دست کم ۱۰۰ گرم پروتئین به بدنتان برسانید. شما در حالت عادی، ممکن است معمولا از گوشت قرمز استفاده نکنید اما بهتر است این ماده غذایی در دوره بارداری مصرف شود؛ چرا که گوشت قرمز مهم‌ترین منبع تولید آهن است.افرادی که رژیم گیاه‌خواری دارند. باید بدانند که شیر، ماست، پنیر و تخم‌مرغ بهترین منابع تأمین کننده #پروتئین هستند؛ ولی برای این افراد که از منابع حیوانی استفاده نمی کنند بهترین منابع پروتئینی گیاهی؛ دانه‌های گیاهی, خشکبار, روغن بادام زمینی, نخود و عدس می‌باشد. اغلب نانها حاوی پروتئین هستند.سعی کنید تا حد امکان #ماهی بخورید؛ زیرا پروتئین این ماده غذایی بسیار خوب جذب می‌شود. علاوه بر آن. ماهی غنی از مواد معدنی و ویتامینها می‌باشد؛ روغن ماهی حاوی اسیدهای پرچرب و ضروری برای بدن است. منبع:کتاب مراقبتهای دوره ی بارداری

با بزرگ‌تر شدن شکم، حتی خوابیدن سخت میشود، پس بهتر است به گونه ای بخوابید که احساس می‌کنید بدنتان راحت‌تر قرار می‌گیرد. از مصرف قرصهای خواب‌آور خودداری کنید؛ زیرا مصرف چنین داروهایی باعث خواب آلودگی کودک می‌شود. ضمن اینکه برای انجام هر نوع کار ضروری در #ماه_آخر بارداری، برنامه ریزی کنید تا فشار و خستگی برشما وارد نشود،چرت زدن و خواب های کوتاه مدت میتواند حس سبکی و #نشاط در شما بوجود آورد.در #رژیم_غذایی خود میوه و سبزیجات و البته مایعات فراوان قرار دهید، تا آب از دست رفته براثر تکرر ادرار موجب #یبوست نشود. جهت ارزیابی هر چه بهتر روند #سلامتی جنین و مادر آزمایش‌هایی وجود دارد که ممکن است پزشک هر کدام از آنها را برایتان تجویز کند؛ همچون: #سونوگرافی،اندازه‌گیری ضربان قلب کودک و اندازه‌گیری هورمونی. پزشک هنگام تجویز، شما را از لزوم انجام این آزمایش ها مطلع میکند. منبع:کتاب مراقبتهای دوره ی بارداری

دراین دوره برای بررسی وضعیت سلامت #جنین، برخی آزمایش های تخصصی توصیه میشود.مثلا: آزمایش #آمنیوسنتز در دوره دوم بارداری برای زنان بالای ۳۵ سالی که سابقه‌ی ناهنجاریهای #مادرزادی یا #سقط های مکرر در خود یا #خانواده داشته‌اند، انجام میشود. در دوره دوم متوجه می‌شوید که از نوک سینه ترشحاتی به نام #آغور و یا شیر اولیه ترشح می‌شود؛ آغوز اولین غذایی است که #نوزاد با آن تغذیه می‌شود. در دوره دوم گودی کمر کاملاً محو شده و بارداری شما به خوبی نمایان می‌شود. ممکن است لثه‌ها اندکی حالت اسفنجی پیدا کنند که این وضعیت به عملکرد هورمونهای #بارداری وابسته می‌باشد. همچنین عضلات داخلی روده‌ها شل شده ومشکلات گوارشی بسیاری پدید می آید.رفلاکس معده و مری باعث سوزش سردل میشود.همچنین یبوست از مشکلات شایع این دوره است. منبع:کتاب مراقبتهای دوره ی بارداری

در این روش تصویربرداری، از امواج صوتی با فرکانس بالا استفاده می‌شود (از نوعی که در #سونوگرافی معمولی وجود ندارد) این امواج به این منظور مورد استفاده قرار می‌گیرند تا بتوانند حرکات خیلی ظریف #کودک ویا چگونگی حرکت گلبولهای‌قرمز در طول عروق خونی در #جفت را نشان دهند. این روش تصویربرداری, به متخصص سونو گرافی امکان می‌دهد تا کارکرد جفت را به خوبی مشاهده کند و اگر #اکسیژن کافی‌به بدن کودک نرسد، بتواند وضعیت او را به سرعت تشخیص دهد. همچنین احتمال وجود بیماری #سندرم_دان ،نقائص قلبی و اختلالات کروموزومی مورد بحث قرار میگیرد. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد

امروزه برای اثبات #بارداری انواع مختلفی از تست‌های آزمایشگاهی وجود دارد. ۱_آزمایش خون: این آزمایش به وسیله پزشک انجام می‌شود.در این آزمایش،مقدار هورمون جفتی HCGدر خون مادر،ظرف دو هفته پس از باروری تخمک با اسپرم، به خوبی قابل اندازه گیری است و این درست مطابق با زمانی است که #عادت_ماهانه باید شروع شود. ۲_آزمایش ادرار: هورمون جفتی HCG را از طریق #آزمایش_ادرار نیز می‌توان مشخص کرد.درصد اطمینان آن ۹۰درصد است،و برای دریافت جواب مطمئن تر بهتر است در هفته چهارم انجام شود. منبع:کتاب مراقبتهای دوره ی بارداری

به منظور تعیین میزان رشد #کودک, در هر ویزیت قبل از #زایمان شکم شما لمس می‌شود. این #معاینه, پزشک را مطلع می‌سازد که رشد #جنین براساس زمان بارداری متناسب است یا نه.در معاینات خارجی،روشهای اندازه گیری مختلفی وجود دارد که با استفاده از آنها می‌توان تصویری تقریبی از میزان رشد جنین به دست آورد.دریکی از این روشها فاصله بین استخوان لگن تا قله رحم اندازه‌گیری می‌شود؛ به کارگیری این روش, بعد از هفته ۱۲ بارداری - که رحم از داخل لگن #مادر خارج می‌ شود - عملی است. مقدار مایع آمنیوتیک (مایعی که اطراف جنین را فرا میگیرد)همراه با جثه و وزن شما،برروی اندازه جنین اثر مستقیم دارد. بعد از هفته ۲۸ و ۲٩‏ بارداری، پزشک یا ماما می‌تواند اندامهای کودک همانند سر، دست و پا را به خوبی لمس کند و این وضعیت آنان را قادر می‌سازد تا بتوانند وضع کودک را در داخل رحم مشخص کنند. منبع:کتاب مراقبتهای دوره ی بارداری