پست های مشابه

aliyeh.heybatii

به نظر شما تهدید بچه کار درستیه؟ آیا تهدید کردن تو درازمدت جواب میده؟ جواب خیلی‌ها به این سوال «نه» هست (که امیدوارم همینجور هم باشه). اما ممکنه در عمل خیلی پای‌بند به این جواب نباشیم. جملاتی مثل اینکه «بذار بابات بیاد، روزگارت رو سیاه می‌کنم» «حرف گوش ندی دیگه مامانت/بابات نیستم» «شلوغ کنی می‌ذارمت دم در» جملاتی تهدیدآمیز هستن که گاهی در مواجهه با لجبازی و بدقلقی بچه‌ها عنوان می‌شن و بعدا هم ممکنه باعث حس پشیمونی تو گوینده بشه. تکرار اینجور جملات باعث: ایجاد حس ترس و ناامنی و رها شدگی تو بچه می‌شه. ایجاد یک تصویرسخت‌گیر، عصبی، ترسناک و دوست نداشتنی از پدر یا مادر می‌شه. قانون‌گریزی و ترس از منابع قدرت. بچه یاد نمی‌گیره که رفتارهای اشتباه به چه دلیل نباید انجام بشن. اون یاد می‌گیره تا وقتی یه کسی مراقب رفتارش هست باید از رفتار اشتباه پرهیز کنه (مثل کسانی که در نبود پلیس چراغ قرمز رو رد می‌کنن). موانعی رو در سر راه رابطه صمیمانه شما با فرزندتون ایجاد می‌کنه. از نظر اون، شما یه والد عصبانی و سختگیر هستین که تهدید می‌کنه و از نظر شما، بچه‌تون لجباز و ناسازگار و اذیت کن هست.  راه حل مساله رو یاد نمی‌گیره. تو بزرگسالیش با تهدید و قهر سعی می‌کنه به جنگ مشکلاتش بره. یا مثلا به کار بردن جملاتی مثل «اه تو هم که عین باباتی!» این تشبیه سازی‌: تیشه به ریشه عزت نفس بچه می‌زنه. روی تصویر بچه از خودش، فردی که باهاش تشبیه شده و شما اثر منفی می‌گذاره.  باعث شکاف عمیقی تو خانواده و روابط میشه. فرصت زیستن به عنوان یک آدم مستقل رو ازش می‌گیره. چون ناخودآگاه اون همونی میشه که شما ازش می‌خواین و بهش نسبت می‌دین. حالا شما بگین که چه جایگزین مثبت و مناسبی برای اینجور جملات مخرب دارین؟ #فرزند#تربیت#والدین#کودک#نوجوان#خانواده#لجبازی#ناسازگاری #ناسازگاری_کودک #تهدید#قهر #جملات_منفی#ابیوز#ابیوز#آزار_روانی #کودک_ونوجوان #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

22 خرداد 1400 16:36:21

2 بازدید

aliyeh.heybatii

شما چطور؟😉 جز والدینی هستید که باید داد بزنید یا اینکه زمان میدید،یاداوری میکنید،بیان احساس دارید و از تشویق برای تقویت رفتارهای مثبتش استفاده میکنید؟ #تشویق#تنبیه#یاداوری#سرزنش#داد_زدن #تهدید #بچه_حرف_گوش_کن #والدین_موفق #کودک#نوجوان#روانشناسی_کودک #مشاوره_آنلاین #مشاوره_تلفنی#فرزند_پروری #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

15 آذر 1400 18:53:00

101 بازدید

aliyeh.heybatii

خودارضایی در کودکان

04 تیر 1399 17:40:24

0 بازدید

aliyeh.heybatii

. بچه ها لحظه به لحظه درحال الگو برداری وکپی رفتارهای ما هستند حتی وقتی حواسمان نیست... قبل ازآنکه توفکر باشیم به آن ها چی یادبدیم باید به فکراصلاح رفتارها،افکار، احساسات وشخصیت خودمان باشیم . یادگیری غیرمستقیم خیلی بیشترجواب میده امروز صبح با مامان عزیزی مشاوره تلفنی داشتم که هرچند دقیقه یکبار می گفتند وای پس ما اشتباه می کردیم !پس مابلد نبودیم با بچه مون رفتارکنیم!پس ماباید خودمان رااصلاح کنیم ! اگه به این نقطه برسیم ،دیگه دست از مجسمه سازی برمی داریم . شما هم تجربه ای ازالگوبرداری بچه ها دارید ؟

18 اسفند 1398 09:22:33

1 بازدید

aliyeh.heybatii

اینکه آدم بپذیرد بی وقفه نگران یک نفر باشد ورفاه و آسایش را در بالاترین حد توان برایش فراهم کند مراقب باشد در محل کار حقی را ضایع نکند چون نانی که سر سفره می برد روی فرزندش تاثیر خواهد گذاشت. بیشتر کار کند و کمتر هزینه کند تا چیزی برای اینده ی فرزندش کنار بگذارد. مراقب تک تک رفتارهایش توی جمع یا خلوت باشد چون فرزندش یاد میگیرد حتی اگر در محل کار یا بیرون از خانه هزار و یک حرف ناشایست و رفتار غیر انسانی را تحمل می کند ، در خانه برای فرزندش یک قهرمان تمام عیار باشد طوری که فرزندش احساس کند پدرم حریف تمام دنیاست. با وجود اختلاف سنی ،بهترین دوست و رفیق و همبازی فرزندش باشد تا او جای دیگری دنبال تخلیه ی احساسات درونی خودش نباشد. رفتارهایش در خانه رنگ و بوی ریاست نگیرد تا خانه محل امنی برای فرزندش باشد ،تا فرزندش از خانه فراری نباشد. با همسرش با مهربانی و عشق و احترام رفتار کند چون فرزندش رفتارش با معشوقه اش را از او می آموزد. اگر تعداد فرزندانش بیش از یکی شد حواسش باشد بینشان هیچ گونه تفاوتی قائل نشود همان اندازه که باید در انتخاب مسیر آینده به فرزندش آزادی عمل بدهد همان اندازه هم باید مثل یک مشاور و متخصص همراه او باشد و مراقب باشد چیزی را به او تحمیل نکند . اگر فرزندش مرتکب اشتباه شد او را سرزنش نکند ،زیر بال و پرش را بگیرد و زخم هایش را تیمار کند و به او جرات زیستن و تجربه کردن بدهد . تازه تمام این تربیت ها و دلسوزی ها و آینده نگری ها که تمام شد نگران این باشد که پس از مرگ من چه بر سر فرزند یا فرزندانم می آید...! این مسئولیت آمیخته به احساس و امنیت و عشق و آرامش و هزار صفت خدا گونه ی دیگر است که یک مرد را لایق نام پدر می کند . علی سلطانی #پدر#آینده_فرزندان #تربیت_صحیح_فرزند #فرزند_پروری #رفاه#آسایش#عشق#امنیت#آرامش#رفاه#رفیق#دوست #همبازی #پدر_واقعی #بابا #قهرمان #روانشناسی_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #مشاوره_تلفنی #بیرجند

05 خرداد 1400 18:08:02

2 بازدید

aliyeh.heybatii

#فرزندپروری_مثبت#کلام_زیبا#الفاظ_منفی#حرف_زدن_با_کودک #احساسات

01 دی 1398 12:34:56

9 بازدید

عالیه هیبتی

0

0

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما میتوانید مطالب بیشتری از صفحات محتوایی و دیگر صفحات بامانو بخوانید

برای دسترسی نامحدود به مطالب و استفاده از امکانات دیگر اپلیکیشن بامانو مانند ساخت آلبوم خانوادگی، اپلیکیشن بامانو را نصب کنید. با عضو شدن شما از محتواهایی پشتیبانی میکنید که دوست دارید بیشتر از آن ها مطلع باشید

aliyeh.heybatii

عالیه هیبتی

0

0

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما میتوانید مطالب بیشتری از صفحات محتوایی و دیگر صفحات بامانو بخوانید

برای دسترسی نامحدود به مطالب و استفاده از امکانات دیگر اپلیکیشن بامانو مانند ساخت آلبوم خانوادگی، اپلیکیشن بامانو را نصب کنید. با عضو شدن شما از محتواهایی پشتیبانی میکنید که دوست دارید بیشتر از آن ها مطلع باشید

پست های مشابه

برو به اپلیکیشن