#کودک را به حالت نشسته نگه‌دارید. سر او را کمی به‌عقب خم کنید و چند قطره محلول سالین (آب‌نمک) در بینی او بچکانید و یک دقیقه صبر کنید،حباب پوار را فشار داده ودر ابتدای یکی از سوراخهای #بینی کودک قرار دهید. حباب را آهسته آزاد کنید. سپس #پوار را از بینی بیرون آورید. با فشار محتویات آن را روی دستمال کاغذی تخلیه کنید. همین مراحل را برای سوراخ دیگر تکرار کنید. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

چنانچه سن #نوزاد بیش از یک ماه باشد, تماس سریع با #پزشک ضرورتی ندارد. ولی در موارد زیر تماس ضروری است: نوزاد کمتر از #شش_ماه و دمای بدنش بیش از ۳۸/۲ درجه است. نوزاد بیش از شش ماه و دمای بدنش بیش از ۳۹/۴ درجه است. #تب او بیش از دو روز ادامه یافته است. داشتن تب،سختی و خشکی ماهیچه‌های گردن از علائم #مننژیت است. کودک بسیار خواب آلود است. #تهوع مداوم یا مشاهده خون در استفراغ. کودک کم آب به نظر میرسد(#پوشک کمتر استفاده میکند) وجود مشکل تنفسی(پوست بین دنده ها با تنفس به داخل کشیده میشود) لبها و ناخن کبود، #سرفه مداوم و #کهیر از علائم تب است منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

هنگام گفتگو با #نوزاد ممکن است از صحبت کردن با کسی که جواب نمی‌دهد،احساس ناخوشایندی داشته باشید؛اما نگران نباشید.به آن عادت خواهید کرد.کلمات #کودکانه به کار نبرید.تا به این ترتیب کودک تمام صداهای زبانی را که بعدا با آن صحبت خواهد کرد،بشنود.به جای «من, تو, او» بگویید: «مامان. سوزی, بابا»از هم اکنون سوزی در خواهد یافت هر چیزی اسمی دارد. کارهایی که انجام میدهید به او توضیح دهید.چنانچه کودکتان واکنشی نشان داد،تظاهر کنید به سخنان شما پاسخ میدهد،اجازه دهید نظرش را بگوید...به این ترتیب مکالمه ای عالی خواهید داشت. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

درصورت #تبدار بودن کودک لباس های اورا تا حد یک تیشرت کم کنید. با مشورت پزشک دوز مناسبی از داروی کاهنده تب مثل #استامینوفن یا #ایبوپروفن به کودک بخورانید.استامینوفن هر ۴ ساعت و ایبوپروفن هر ۶ ساعت میتوانید مصرف کنید، درصورت کم نشدن تب پزشکان یک دوز ایبوپروفن بعد از ۲ ساعت از مصرف استامینوفن را مجاز میدانند اما بیشتر از آن مجاز نیست. همچنین استحمام با آب ولرم یا دستمال آغشته به سرکه روی پاها، و نوشاندن آب فراوان و مایعات میتواند موجب کاهش #تب شود. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

نوزادان همه کارها را نمی‌توانند یکباره انجام دهند. بعضی ازآنهاابتدا بر #مهارتهای_حرکتی متمرکز می‌شوند و ممکن است دیرتر از یک #کودک کم تحرک به سراغ #صحبت کردن بروند. تا جایی که کودک دچار نقص #شنوایی نباشد و بتواند آنچه را گفته می‌شود بشنود. صحبت کردن را نیز یاد خواهد گرفت, چه در نه ماهگی باشد و چه در هجده ماهگی. گاهی که حس میکنید چیزی برای گفتن ندارید از #شعرهای_کودکانه استفاده کنید.کودکان عاشق آهنگ و شعر هستند. همچنین بارها و بارها شنیدن یک شعر و آهنگ و پیش‌بینی قسمت بعدی گفته شما را دوست دارند. بنابراین دانستن اشعار زیادی لازم نیست. چند بیت کافی است.میتوانید از کتابهای شعرکودک هم استفاده کنید. منبع:کتاب کلیدهای مراقبت از نوزاد از تولد تا یک سالگی

درصورت مشاهده هر یک از علائم زیر اورژانس را خبر کنید: #خواب‌آلودگی یا بیهوشی. وقتی کودکی در خانه مادهٔ سمی خورده باشد، خیلی مهم است که سریع ولی خونسرد عمل کنید. اقدامات اصلی: ۱. حفظ آرامش و بررسی وضعیت اول مطمئن شوید کودک راه هوایی، تنفس و هوشیاری دارد. چنانچه کودک ماده #سمی بلعیده و هنوز چیزی از آن در دهان دارد،آن را با انگشت‌هایتان خارج کنید و هر آنچه را خارج کرده‌اید برای بررسی و تجزیه بعدی نگه‌دارید. اگر کودک بیهوش است یا نفس نمی‌کشد یا علائم تحریک و ساییدگی شدید گلو, آب ریزش از دهان,مشکلات تنفسی دارد→ اورژانس (۱۱۵) را فوراً خبر کنید. ۲. تماس فوری با اورژانس یا مرکز کنترل مسمومیت‌ها در ایران شماره ۱۴۹۰ (مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم) یا ۱۱۵ را بگیرید. نام ماده، مقدار تقریبی، زمان مصرف و علائم کودک را بگویید. ۳. کارهایی که نباید انجام دهید استفراغ القا نکنید (با انگشت، نمک، شیر یا هر چیز دیگر)؛ چون ممکن است ماده سوزاننده باشد و مری و گلو را بیشتر آسیب بزند. آب، شیر یا نوشیدنی دیگر ندهید، مگر پزشک یا مرکز مسمومیت توصیه کند. زغال فعال یا داروهای خانگی بدون تجویز متخصص استفاده نکنید. ۴. اقدامات کمکی (در صورت نیاز) اگر ماده روی پوست یا لباس ریخته → سریع لباس آلوده را دربیاورید و پوست را با آب فراوان بشویید. اگر در چشم پاشیده → چشم‌ها را با آب تمیز حداقل ۱۵ دقیقه بشویید. ظرف یا بستهٔ مادهٔ سمی را همراه کودک به بیمارستان ببرید تا تیم درمان بداند چه خورده. ۵. انتقال به بیمارستان حتی اگر کودک ظاهراً حالش خوب است، باید حتماً توسط پزشک معاینه شود؛ چون برخی مواد اثر دیررس دارند.