در این دوره اصل در #آموزش، میل و #رغبت کودک است. ممکن است مادر يا مربی آنقدر با مهارت باشد که علاقه کودک را نسبت به مسائلی برانگیزاند که حتی بزرگ‌ترها به آن علاقه ندارند. بنابراین مهم این است که کودک آن آموزش را دوست داشته باشد، به او خوش بگذرد و طولانی و خسته‌کننده نیز نباشد. کودکان از سن سه سالگی می‌توانند #شنا یاد بگیرند، البته به شرط آنکه علاقمند باشند و آموزش متناسب با سن و درک‌شان باشد، زمانش کوتاه باشد و مربی‌شان را دوست داشته باشند. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

مهم است محیط کودک #طیب باشد و این رفتار پدر بر کودک موثر خواهد بود. اگر مادر رابطه عاطفی خوبی با کودک داشته باشد و بتواند الگوی درستی به او بدهد، برای او موثر خواهد بود، بدین ترتیب کودک می‌تواند رفتار و گفتار صحیح را در شرایط مختلف ببیند. مثلا متوجه می‌شود زمان #عصبانیت می‌توان رفتار بهتری داشت یا به شیوه‌های دیگر هم می‌توان #شوخی کرد. از آنجا که کودک بر اساس #فطرت پیش می‌رود، احتمال اینکه در #آینده رفتار صحیح را انتخاب کند بیشتر است. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

روانشناس نمی تواند قبل از سن ۴ سالگی تشخیص #بیش_فعالی بدهد. بعدها هم اگر چنین تشخیصی بدهند، بیش فعالی به مرور زمان تا حد زیادی بهتر می شود و بخش کمی از آن ممکن است باقی بماند که اسم #اختلال به خود می گیرد. در سنین ۴-۳ سالگی هر قدر پدر و مادر بیشتر کودک را #تکریم کنند، در #آغوش بگیرند، ببوسند و به او #محبت کنند، احتمال اینکه رفتارهای کودک اصلاح بشود بیشتر می شود. به این منظور، محبت کردن به این کودکان پرتحرک، باید مکرر و زیاد در طول روز انجام شود که تفاوت واضحی با وضعیت عادی داشته باشد. در مورد کارهای خطرناک کودک گاهی لازم است #تنبیه کوچکی صورت بگیرد، مانند #محروم شدن از چیزی، به اتاق رفتن و فکر کردن، #ترشرویی والدین و...، این کارها در کنار محبت شدید و زیاد می تواند کمک کننده باشد. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

بله، #نوازش، #بوسیدن و در #آغوش کشیدن کودکان به هنگام خواب خوب بوده و موجب آرامش‌شان می شود. حتی برای کودکانی که دچار #اضطراب و #نگرانی می باشند توصیه می شود تا پدرها و مادر ها ایشان را به هنگام خواب نوازش کنند ( به خصوص موها ‌و لاله گوش را ). به طور کل القا و ابراز عاطفه در این سنین از طریق #حواس و #لمس، صورت می گیرد و برای کودک الزامی است. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

حتما باید معلمین را در جریان گذاشت تا یا آن بچه و خانواده اش تحت #درمان قرار گیرند یا #تعلیق از #درس شود و یا به شدت کنترل شود، زیرا اینگونه #آسیب ها به شدت برای #آینده کودک مشکل ساز است. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

زمانیکه کودک موقعیت‌های این چنینی را برای پدر و مادر تعریف می‌کند که مثلا «دوستم مرا کتک زد یا مداد مرا برداشت من نتوانستم کاری بکنم.» ۳ حالت وجود دارد، اگر این آسیب جدی است، بدون اینکه کودک متوجه شود با مسئول #مهد یا #مدرسه تماس بگیرند و آنها را در جریان بگذارند تا این اتفاق دیگر تکرار نشود. اما اگر مسأله درباره حرف‌ها و کارهای معمولی است بهتر است والدین به جای اینکه مستقیم به او بگویند چه کار کند، تفکر او را فعال کنند و درباره راه‌های مختلف برخورد با این مشکل با او گفتگو کنند. مثلا به کودک بگویند: «وقتی او وسیله تو را برداشت چه کردی؟» ممکن است بگوید: «#گریه کردم.» می‌گوییم: «به نظرت چه کار دیگری می‌توانستی انجام دهی؟» ممکن است او پیشنهادی بدهد و ما هم راه‌های دیگر را مطرح می‌کنیم: «مثلا می‌توانستی به معلمت بگویی یا از او بپرسی چرا اینکار را می‌کند یا دستانش را بگیری که دیگر نتواند وسیله‌ات را بردارد یا مثلا به او محبت کنی و با مهربانی به او بگویی که دوست داری از تو اجازه بگیرد و... » والدین توجه داشته باشند که قرار نیست ما کودکان را #مظلوم بار بیاوریم و از طرفی هم نباید آنها را به سمت ظلم کردن سوق دهیم. آنها باید به این سمت بروند که با #تدبیر و دلیل از خودشان #دفاع کنند و نگذارند کسی آزارشان دهد. بنابراین درباره راه‌های مختلف با کودک صحبت مي‌کنيم. او راه‌های مختلف را امتحان می‌کند و به پدر و مادر نتیجه را می‌گوید. در این صورت نه تنها راه حلی برای مشکلش پیداکرده بلکه تفکرش فعال می‌شود و در زندگی در مواجهه با مسائل مختلف راه‌حل‌های مناسب را پیدا می‌کند. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ